II SA/Ke 380/07

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 28 grudnia 2007 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. Ż. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: I. ustanowić dla W. Ż. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę W. Ż. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Skarżący złożył w dniu 24 grudnia 2007 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie. Z formularza wynika, że wnioskodawca ma 85 lat i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną w wieku 73 lat. Utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1600 zł i 780 zł miesięcznie, co razem daje kwotę 2380 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, mieszka wraz żoną w wynajętym mieszkaniu. Wnioskodawca i jego żona cierpią na przewlekłe choroby, w związku z czym wydają na zakup lekarstw około 800 zł miesięcznie. Ponadto płacą czynsz za wynajem mieszkania w wysokości 300 zł miesięcznie, ponoszą opłaty za prąd wodę, ogrzewanie oraz płacą za wyżywienie i ubranie. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Koszty sądowe, które mogą wystąpić na obecnym etapie postępowania sądowego (np. wpis od skargi kasacyjnej) nie przekroczą jednorazowo kwoty 100 zł, którą to W.Ż. już dwukrotnie uiszczał – tytułem wpisu od skargi w dniu 20 lipca 2007 r. i opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 8 października 2007 r. Skarżącego zatem stać na ich poniesienie, tym bardziej, że dysponuje on wraz z żoną stałym dochodem z dwóch emerytur i ma możliwość planowania wydatków. Uznano natomiast, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej przyznania adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.