I SA/Wa 1990/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na działania Prezydenta W. w przedmiocie opuszczenia zajmowanego przez J. O. lokalu postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 września 2010 r. J.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "Urząd Miasta W. –Dzielnicy [...] Wydział Zasobów Lokalowych", który - zdaniem skarżącego - podjął niewłaściwie działania aby zmusić go do opuszczenia dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalnego nr [...], mieszczącego się w budynku przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu skargi podniósł on, iż po otrzymaniu z Urzędu W. pisma z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczącego zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego odmówił przyjęcia tej oferty z uwagi na stan swojego zdrowia, który wykluczał zamieszkanie w zaproponowanych warunkach. W związku z powyższym skarżący oczekiwał, że zostanie mu przedstawiona nowa oferta najmu lokalu mieszkalnego, odpowiadająca jego sytuacji zdrowotnej. Tymczasem zamiast takiej oferty otrzymał zawiadomienie z dnia 16 września 2010 r. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. o wszczęciu egzekucji i wezwaniu do dobrowolnego opuszczenia i opróżnienia dotychczas zajmowanego lokalu. Ponieważ w treści skargi J.O. nie wskazał jaki konkretnie akt skarży, pismem z dnia 8 października 2010 r. wezwano go do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma - braków formalnych ww. skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 14 października 2010 r. – co potwierdza data umieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma (k.27) W odpowiedzi na to wezwanie J. O., przy piśmie z dnia 18 października 2010 r., przesłał plik dokumentów obejmujący m.in.: kopię pisma z dnia 24 maja 2010 r. skierowanego do Urzędu Dzielnicy [...], przy którym przesyłał on do organu orzeczenia Miejskiego i Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności; kopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2140/09 orzekającego o uchyleniu decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 17 sierpnia 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji; kopię pisma z dnia 11 maja 2009 r. w którym nie wyraża zgody na propozycje zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego przy ul. [...] w W.; kopię zawiadomienia wystawionego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. z dnia 16 września 2010 r. o wszczęciu egzekucji; kopię wyroku Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] lutego 2008 r. sygn. akt [...], którym orzeczono m.in. o nakazaniu J. O. opuszczenie i opróżnienie lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ul. [...] w W. Skarżący nie wskazał natomiast aktu będącego przedmiotem obecnie wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia , innego aktu lub czynności. Skarga J. O. tak oznaczonego przedmiotu zaskarżenia nie zawierała. Braki skargi polegające na nieoznaczeniu aktu podlegającego zaskarżeniu są brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie wezwanie J. O. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 23 września 2010 r., wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało mu doręczone w dniu 14 października 2010 r. Zatem siedmiodniowy termin do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, przez podanie numeru i daty zaskarżonego aktu, upłynął skarżącemu w dniu 21 października 2010 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił powyższych barków w sposób określony w wezwaniu. Nie można bowiem, w ocenie Sądu, uznać za wykonanie tego wezwania, nadesłanie przez skarżącego pliku dokumentów obejmujących m.in.: wydane przez właściwe organy orzeczenia o niepełnosprawności, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2140/09, korespondencję jaką skarżący prowadził z Urzędem W. Dzielnicy [...] w związku z orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia [...] lutego 2008 r. eksmisją z zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego i przedłożoną mu propozycją zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Tym bardziej, że ani treść pisma przewodniego załączonego do powyższych dokumentów (pismo z dnia 18 października 2010 r.), ani te dokumenty, nie wskazują by przedmiotem zaskarżenia była którykolwiek z władczych form działalności administracji publicznej (decyzja, postanowienie czy też inny akt). Z treści skargi z dnia 23 września 2010 r. wynika zaś, że J. O. nie tyle kwestionuje jakiś konkretny akt, ale stawia zarzuty odnoszące się do sposobu postępowania urzędników podległych Prezydentowi W., których działania i zaniechania doprowadziły do wszczęcia wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego, w celu realizacji orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. eksmisji. Skarga ta nosi zatem cechy tzw. "skargi obywatelskiej", o której mowa w Dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Tego rodzaju skargi nie podlegają zaś kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.