II GZ 392/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 315/21 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 315/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Z. S. złożył w dniu 13 lipca 2021 r. zażalenie na powyższe postanowienie. Z kolei wyrokiem z dnia 1 lipca 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 315/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2021 r. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 września 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 84 akt sądowych). Do dnia rozpoznawania niniejszej sprawy skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 1 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Należy podkreślić, że istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Należy zauważyć, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem I instancji wydaniem wyroku z dnia 1 lipca 2021 r. spowodowało, że sąd ten nie ma uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro zaś po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, zwłaszcza w sytuacji gdy wstrzymanie wykonania aktu traci moc z dniem uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę, to konsekwentnie bezprzedmiotowe jest również rozpoznawanie w tych okolicznościach zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r. , sygn. akt II OZ 658/17, dostępne w systemie LEX nr 2311912, oraz postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2020 r., sygn. akt II GZ 365/20). Z tych względów, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.