I OZ 77/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 645/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z.P. na postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 8 maja 2024 r., nr WPS.DW.IV.8641.13.2024.AG w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że w jego rubrum w miejsce "WPD/DW.IV.8641.13.2024" wpisać "WPS.DW.IV.8641.13.2024.AG"; 2. oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zwany dalej "sądem I instancji", postanowieniem z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 645/24, odrzucił skargę Z.P., zwanego dalej "skarżącym", na postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 8 maja 2024 r., nr WPS.DW.IV.8641.13.2024.AG w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 8 maja 2024 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2024 r., w związku z czym ostatnim dniem na wniesienie skargi w stosunku do skarżącego był 12 czerwca 2024 r. Wyżej wymieniony złożył skargę na powyższe postanowienie w dniu 14 czerwca 2024 r., czym uchybił terminowi określonemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym przedstawił swoje ogólne refleksje, w większości nie odnoszące się merytorycznie do treści zaskarżonego postanowienia. Równocześnie wskazał, że miał świadomość, że złożona przez niego skarga została przesłana z uchybieniem terminu. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia skarżący przesłał kolejne pismo zawierające rozbudowane rozważania, które nie dotyczyły skarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie sąd I instancji zasadnie uznał, ze skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., czego następstwem było jej prawidłowe odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak bowiem wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 8 maja 2024 r., zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2024 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, opatrzonego własnoręcznym podpisem skarżącego. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżącego. W związku z powyższym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie upływał w dniu 12 czerwca 2024 r. Wniesienie skargi przez wyżej wymienionego nastąpiło w dniu 14 czerwca 2024 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu, o czym – jak wynika z treści zażalenia – skarżący miał wiedzę. W tym stanie rzeczy sąd I instancji słusznie odrzucił skargę jako wniesioną po terminie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Złożone w sprawie zażalenie i jego uzupełnienie pismem z dnia 24 listopada 2024 r. nie mogło odnieść pożądanego skutku w postaci jego uwzględnienia, albowiem podniesiona przez wnoszącego zażalenie argumentacja nie odnosiła się w sposób jasny do zaskarżonego postanowienia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w komparycji zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowego numeru zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarga została złożona od postanowienia Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 8 maja 2024 r. nr WPS.DW.IV.8641.13.2024.AG, a nie – jak omyłkowo wpisał sąd I instancji – nr WPD/DW.IV.8641.13.2024.