II SO/Gl 1/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Śląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy p o s t a n a w i a: 1) wymierzyć Wojewodzie Śląskiemu grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; 2) zasądzić od Wojewody Śląskiego na rzecz wnioskodawczyni kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 stycznia 2025 r. przedstawiciel ustawowy małoletniej K. S. złożył wniosek o wymierzenie Wojewodzie Śląskiemu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. dalej p.p.s.a.) z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi z dnia 15 października 2024 r. na bezczynność powyższego organu. Uzasadniając żądanie przedstawiciel ustawowy wnioskodawczyni wyjaśnił, że 15 października 2024 r. wniósł za pośrednictwem Wojewody skargę na bezczynność tego organu w zakresie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w załączeniu przedkładając kopię skargi wraz z pocztowym potwierdzeniem nadania). W odpowiedzi na wniosek Wojewoda wyjaśnił, że powyższa skarga została przekazana do Sądu w dniu 28 stycznia 2025 r., a niedotrzymanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności wynikało z niedopatrzenia, albowiem skarga znajdowała się pomiędzy innymi dokumentami dotyczącymi sprawy nadesłanymi do organu w imieniu skarżącej. Podkreślając, że działanie organu nie miało charakteru celowego, Wojewoda wniósł o odstąpienie od ukarania grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wobec tego wyłącznymi przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest wniosek o wymierzenie grzywny oraz stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., bez względu na przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Przyczyny nieprzekazania skargi w terminie mogą mieć ewentualnie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny. Z powyższego wynika, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić zatem w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Okoliczności uzasadniające nałożenie grzywny są bezsporne. Analiza akt sprawy oraz stanowisk stron postępowania ujawnia, że skarga wpłynęła do organu w dniu 18 października 2024 r. Termin na wykonanie obowiązków obejmujących przekazanie skargi do sądu administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi upływał z dniem 18 listopada 2024 r. (17 listopada 2024 r. to była niedziela). Odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi została przekazana do Sądu w dniu 28 stycznia 2024 r., tj. wraz z odpowiedzią organu na wniosek o ukaranie grzywną za nieprzekazanie skargi. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze zarówno treść wniosku oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność Wojewody), okres uchybienia terminowi przekazania skargi, jak również fakt, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga wnioskodawczyni została przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. W rozpoznawanej sprawie grzywna będzie realizować funkcję prewencyjną, gdyż nie będzie już służyła ochronie konkretnych naruszonych interesów, lecz będzie miała na celu podkreślenie nieprawidłowego działania Wojewody, który uchybił terminowi przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz akt administracyjnych, mimo braku po stronie organu intencji pozbawienia wnioskodawczyni prawa do sądu. W ocenie Sądu wymiar grzywny w kwocie 100 złotych wraz z argumentacją wskazaną w niniejszym postanowieniu, wskazującą na ustawowe obowiązki organu w tym zakresie, w pełni zrealizuje powyższy cel. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach w punkcie drugim postanowienia orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., zasądzając od Wojewody na rzecz wnioskodawczyni kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.