II SAB/Wr 1296/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi E.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 18 listopada 2024 r. E. D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Wobec braku osobistego podpisu skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 grudnia 2024 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezależnie od powyższego, skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, adresowana do wskazanego w skardze pełnomocnika do doręczeń, została odebrana przez adresata (zgodnie z z.p.o. – k. 16 akt sądowych) w dniu 21 stycznia 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego. W związku z powyższym, został on wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 21 stycznia 2025 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 28 stycznia 2025 r. (wtorek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi, to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.