I SA/Op 1051/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 października 2024 r., nr SKO.40.2401.2024.li w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE M. O. (dalej: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej: "organ") z dnia 4 października 2024 r., nr SKO.40.2401.2024.li w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Skarga strony do sądu administracyjnego, zawarta w piśmie z dnia 1 listopada 2024 r., zatytułowana "Odwołanie od decyzji", została złożona do bezpośrednio sądu administracyjnego drogą elektroniczną, za pomocą platformy ePUAP, w dniu 4 listopada 2024 r. (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, dalej: "UPP", akta w Dzienniku korespondencji sądowej nr I Dk/Op 55/24) i zarejestrowana w dzienniku korespondencji pod nr I DK/55/24. W tym samym dniu 4 listopada 2024 r. skarga została przesłana do organu, celem udzielenia na nią odpowiedzi i przesłania akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W związku z tym, że skarga obarczona była brakami formalnymi, wskutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 4 grudnia 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni i pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie egzemplarza skargi prawidłowo podpisanego podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Poinformowano skarżącego, że podpisem elektronicznym podpisane zostało jedynie pismo przewodnie do skargi wniesionej przez platformę ePUAP, podczas gdy skarga stanowiąca jego załącznik (sformułowana w piśmie zatytułowanym, jako "Odwołanie od decyzji SKO.40.2401.2024.li"), nie została podpisana. Wezwanie to doręczono skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 10 grudnia 2024 r. (patrz. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 87 akt sądowych). Skarżący został też na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 4 grudnia 2024 r., wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni i pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwania zostały wysłane drogą elektroniczną za pomocą platformy ePUAP i doręczona skarżącemu w dniu 10 grudnia 2024 r. (patrz: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 88 akt sądowych). Skarżący w dniu 12 grudnia 2024 r. złożył pismo procesowe, w którym wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie, i wyznaczenie jej terminu nie wcześniej niż 15 stycznia 2025 r. z uwagi na czas niezbędny do zapoznania się z dokumentacją oraz jej uzupełnienie. Skarżący w dniu 16 grudnia 2024 r. uiścił także wymagany wpis sądowy od skargi. Nie przesłał natomiast podpisanego egzemplarza skargi, do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a." Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia. W niniejszej sprawie wniesiono skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego. Skarga ta jednak nie spełniała jednego z podstawowych wymogów formalnych, to jest nie była podpisana. W sprawie zaistniała zatem sytuacja, w której skarga nie zawierała podpisu podmiotu wskazanego jako strona skarżącą. Jak już wskazano wyżej, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo procesowe, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek składania podpisu pod pismem wynika z ustawy, zatem sądy weryfikują spełnienie tego wymogu. Z tych też względów Sąd wezwał do uzupełnienia wskazanego braku skargi. Z wezwania Sądu wynikało w sposób jednoznaczny, jakimi brakami formalnymi dotknięte jest wniesione pismo. W wezwaniu zawarto także pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 10 grudnia 2024 r., a zatem termin 7 dni do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął wraz z końcem dnia 17 grudnia 2024 r. Skarżący pomimo prawidłowego doręczenia nie uzupełnił braków formalnych skargi, to jest nie podpisał skargi elektronicznie – kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w związku z art. 46 § 2b p.p.s.a). Z treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stanowisko, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu; jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r., I OZ 814/20; z dnia13 listopada 2020 r., I OZ 884/20; z dnia 26 listopada 2020 r., I OZ 987/20; z dnia 11 grudnia 2020 r. I OZ 1003/20 (publ. CBOISA). Sąd rozpoznający niniejszą skargę podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach. Dodać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 (publ. jak wyżej) orzekł również, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W niniejszej sprawie M. O. wniósł skargę do Sądu za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Skarga stanowiła załącznik do pisma przewodniego, które zostało przez skarżącego podpisane podpisem elektronicznym. Sama zaś skarga – jako załącznik do pisma przewodniego – nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącego. Powyższy brak nie został również uzupełniony na wskazane wyżej wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący bowiem nie odpowiedział na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu sądowego od skargi, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powyższe okoliczności uniemożliwiły nadanie sprawie prawidłowego biegu, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a.