III FZ 466/24

SENTENCJA Dnia 20 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 973/18 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r., nr SKO Gd/2356/18 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1.1. Postanowieniem z 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 973/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2022 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r., w przedmiocie ulgi płatniczej. 1.2. Postanowieniem z 11 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 maja 2022 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z 9 października 2019 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. W dniu 8 września 2022 r. wpłynęło do sądu pierwszej instancji zażalenie na ww. postanowienie sporządzone przez skarżącego. Zarządzeniem z 16 października 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionego środka odwoławczego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 6 listopada 2023 r. Skarżący wpisu nie uiścił. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie. 1.3. Na powyższe postanowienie skarżący wywiódł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdego wnoszonego zażalenia, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa, bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). 2.3. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. 2.4. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skutecznie 6 listopada 2023 r., na co wskazuje zwrotne poświadczenie odbioru wezwania. Termin do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia, upływał zatem 13 listopada 2023 r. Jak wynika z analizy akt sprawy, strona do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, wpisu nie uiściła. Z tych też względów skoro skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia w terminie, to sąd pierwszej instancji zobowiązany był, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucić. 2.5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.