II SAB/Wr 76/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. L. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez podanie numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenia oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL przez stronę skarżącą. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, przesyłka została doręczona 31 stycznia 2025 r. (k. 23 akt sądowych). Wezwanie pozostało bezskuteczne, natomiast 5 lutego 2025 r. do Sądu wpłynęło oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 31 stycznia 2025 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 7 lutego 2025 r. W związku z tym, że w zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków skargi.