II SAB/Wr 57/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi O. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 grudnia 2024 r. O. L. (dalej: skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W treści pisma wskazano, że do skargi załączono odpis pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej, potwierdzenie uiszczenia opłaty od skargi oraz odpis skargi. W związku ze stwierdzeniem, że do skargi załączono jedynie nieuwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa oraz brakiem dowodu uiszczenia wpisu od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 15 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa (nie kopii, którą nadesłano) do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej poprzez upoważnionego pracownika (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 19 akt sądowych) w dniu 3 lutego 2025 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W treści złożonej w niniejszej sprawie skargi strona wskazała, że załączono do niej dokumenty w postaci odpisu pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej, potwierdzenia uiszczenia opłaty od skargi oraz odpisu skargi. Jak wynika jednak z akt sądowych, w kopercie, w której nadano pismo, wśród załączonych do skargi dokumentów znajdowały się wyłącznie nieuwierzytelniona kopia pełnomocnictwa oraz wydruk stanowiący potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, w związku z czym Sąd stwierdził, że skarga obarczona była brakami formalnymi. Wezwanie do usunięcia wyżej opisanego braku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej, jak już wskazano, w dniu 3 lutego 2025 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 10 lutego 2025 r. (poniedziałek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony. Należy przy tym zaznaczyć, że strona skarżąca została pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że pełnomocnik skarżącej został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro nie uiszczono wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.