IV SAB/Po 66/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. V. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wojewoda pismem z 20 lutego 2025 r. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu akta sprawy o nr [...] wraz z pismem N. V., wniesionym do tego organu za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail w dacie 20 stycznia 2025 r. Załącznik do wiadomości stanowił skan pisma, zatytułowanego "wniosek o zobowiązanie organu do wydania decyzji oraz żądanie odszkodowania", zakwalifikowany przez organ jako skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wraz z aktami sprawy oraz wydrukiem przedmiotowej wiadomości i jej załącznika organ przedstawił odpowiedź na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, wynikającą z zawieszenia biegu terminów obowiązujących w przypadku rozpoznawania wniosków o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy stosownie do art. 100d ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. W kontrolowanym postępowaniu skarga na bezczynność organu została wniesiona w formie elektronicznej, poprzez jej przesłanie na adres poczty elektronicznej organu, z pominięciem skrzynki podawczej. Należy w tym miejscu wskazać, że skarżąca miała możliwość wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego, zgodnie z art. 54 § 1a P.p.s.a., za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do elektronicznej skrzynki podawczej organu. W tym zakresie prawo strony do wnoszenia pism do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie było ograniczone ani wyłączone. Złożenie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność w formie dokumentu elektronicznego skierowanego do organu na adres e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie stanowi właściwego złożenia tej skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu, w rozumieniu art. 54 § 1a P.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że elektroniczna skrzynka podawcza organu, to dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego zgodnie z art. 3 pkt 17 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557, ze zm., dalej: u.i.p.p.). Elektroniczna skrzynka podawcza, wymagająca spełnienia standardów określonych i opublikowanych przez ministra właściwego do spraw informatyzacji nie jest zatem tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym, czy "urzędową skrzynką mailową", a funkcjonalność elektronicznej skrzynki podawczej zasadniczo wiąże się z dostarczaniem dokumentów do podmiotu publicznego (tak m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2021 r. sygn. III OSK 4856/21, z dnia 10 września 2019 r., sygn. II FZ 483/19, dostępne pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo). Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 180), minister właściwy do spraw informatyzacji umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych skrzynek podawczych na ePUAP (tj. Elektronicznej Platformie Usług Administracji Publicznej w rozumieniu art. 3 pkt 13 u.i.p.p.). Doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Za pomocą ePUAP możliwe jest przekazywanie doręczanych podmiotowi publicznemu dokumentów elektronicznych do jego systemu teleinformatycznego (§ 8 ust. 3). Należy też podkreślić, że w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń (§ 13 ust. 1 rozporządzenia). Jeżeli zatem pismo (podanie, wniosek, skarga) zostało przesłane drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie poświadczenia przedłożenia pozwala przyjąć przez nadawcę, że dokument ten wpłynął do urzędu. Pismo uznane za skargę na bezczynność organu zostało wniesione za pośrednictwem zwykłej skrzynki email. Wojewoda jest natomiast podmiotem ujętym w katalogu podmiotów publicznych objętych obowiązkiem udostępnienia i zapewnienia obsługi elektronicznej skrzynki podawczej, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 u.i.p.p. Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują tym samym możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu w formie elektronicznej za pośrednictwem poczty e-mail Wojewody. W konsekwencji należy przyjąć, że skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego. Jakkolwiek bowiem poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 u.i.p.p., to nie stanowi ona elektronicznej skrzynki podawczej stanowiącej dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej i służącej do przekazywania dokumentu elektronicznego. Z powyższych względów należy przyjąć, że w sprawie nie doszło do skutecznego złożenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.