I SA/Wa 2105/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić przyznania A. J. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. UZASADNIENIE W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2010 r., nr [...] skarżąca A. J. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżąca ujawniła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada majątek w postaci domu o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Źródłem dochodu wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości [...] zł oraz dochód z dopłat rolniczych w wysokości [...] zł. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że jest osobą starszą, schorowaną, cały swój dochód przeznacza na wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego oraz na wydatki związane z dojazdami do miasta (około [...] zł), na leki (około [...] zł), opłacenie prądu (około [...] zł), zakup żywności (około [...] zł), dojazdy (około [...] zł) jak również wynajęcie pracowników (około [...] zł). Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dokonując oceny sytuacji majątkowej wnioskodawczyni należy stwierdzić, że nie wykazała ona, iż pozostaje w sytuacji uzasadniającej uwzględnienie jej wniosku. Zauważyć należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy ustawodawca nakazuje stosowanie surowych kryteriów oceny. Strona domagając się uwzględnienia takiego wniosku w całości czy też w części musi wykazać, że znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji, która w znaczący sposób odbiega od przeciętnej. Tylko zatem te osoby, które wykażą, iż ich sytuacja materialna jest ciężka mogą oczekiwać, że zostaną zwolnione z kosztów sądowych. Uwzględniając informacje wynikające z wniosku złożonego na urzędowym formularzu stwierdzić należy, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni nie może być uznana za trudną w rozumieniu przesłanek wynikających z powołanych wyżej przepisów. Zauważyć należy, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na obecnym etapie postępowania na koszty sądowe składają się m. in. wpis od skargi w wysokości 200 zł jak również pozostałe koszty sądowe jak opłaty kancelaryjne i wydatki. Wspomnieć jedynie trzeba, że spośród kosztów sądowych wpis od skargi jest najwyższy. Wysokość pozostałych kosztów sądowych np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana i będzie zależna od przebiegu sprawy. A. J. ma zapewnione potrzeby bytowe i uzyskuje dochód miesięczny w wysokości [...] zł nie można wiec przyjąć, że dochód skarżącej sytuuje ją w grupie osób ubogich. W ocenie referendarza sądowego mimo oświadczenia, że uzyskiwane z dopłat rolniczych środki przeznacza w całości na prowadzenie gospodarstwa rolnego z pozostałej kwoty dochodu wnioskodawczyni jest w stanie samodzielnie opłacić koszty sądowe tym bardziej, że obowiązek ich uiszczenia jest rozłożony w czasie. Na marginesie podkreślić również należy, że osoba inicjująca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów sądowych i w miarę możliwości zabezpieczyć środki na ten cel. Reasumując nie można uznać, że w przedstawionej przez nią sytuacji uiszczenie kosztów sądowych przez A. J. zagraża bytowi ekonomicznemu wnioskodawczyni. Powyższe uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.