II SA/Gd 981/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2026 r. nr WOP.7721.175.2026.KK w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu. K.K. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 21 lipca 2026 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego robót budowlanych, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że termin do wniesienia skargi upływał 24 sierpnia 2026 r., jednak 18 sierpnia 2026 r. został poddany zabiegowi operacyjnemu, w związku z którym lekarz wystawił mu zwolnienie lekarskie obejmujące okres niezdolności do pracy i innych czynności do dnia 1 września 2026 r. Skarżący wskazał, że bezpośrednio po zabiegu operacyjnym jego stan zdrowia, w tym dolegliwości bólowe, ograniczenie ruchowe ręki oraz konieczność rekonwalescencji, uniemożliwiał mu w sposób obiektywny sporządzenie i wniesienie skargi w ustawowym terminie. Skarżący podkreślił, że okoliczność ta miała charakter niezależny, a skutków jej wystąpienia nie mógł przewidzieć ani zapobiec z odpowiednim wyprzedzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z uchybieniem terminu do wniesienia skargi nie budzą wątpliwości. Sporna jest natomiast ocena, czy na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu spoczywa wina za niedokonanie tej czynności w wymaganym terminie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (zob. postanowienia NSA: z 11 sierpnia 2022 r. sygn. akt II GZ 291/22, z 11 maja 2022 r. sygn. akt I OZ 156/22, z 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt III FZ 2/22, przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi Skarżący wskazał na zabieg operacyjny, któremu został poddany w dniu 18 sierpnia 2026 r. oraz związany z tym zły stan zdrowia i dolegliwości bólowe, które nie pozwalały mu na sporządzenie i wniesienie skargi w terminie. Oceniając powyższą argumentację w pierwszej kolejności należy wskazać na dominujący w judykaturze pogląd, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (zob. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt II OZ 204/22). Akcentuje się również, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, ale wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji (zob. postanowienie NSA z 27 września 2013 r. sygn. akt I OZ 809/13). Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. A zatem, okoliczności dotyczące stanu zdrowia (choroba, zwolnienie lekarskie, hospitalizacja) nie zawsze są przeszkodami do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego powołanie się przed sądem na tego rodzaju okoliczność wymaga wykazania, że była to taka dolegliwość i miała ona miejsce w takim okresie, że uniemożliwiła ona terminowe działanie. W tym celu konieczne jest uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu tej dolegliwości, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wskazywane wyżej okoliczności nie zostały przez Skarżącego wykazane. Przede wszystkim Skarżący nie podał, na czym polegał i czego dotyczył zabieg operacyjny, któremu został on poddany 18 sierpnia 2026 r. Z treści wniosku można jedynie wysnuć przypuszczenia, że chodziło o zabieg operacyjny ręki. Należy również zwrócić uwagę, że operacja (zabieg operacyjny) nie sprowadza się zazwyczaj do krótkiej wizyty w placówce ochrony zdrowia, lecz ma bardziej skomplikowany charakter, jest planowana z określonym wyprzedzeniem. Tym samym, nie stanowi zdarzenia niespodziewanego lub nagłego. Powołując się na zabieg operacyjny Skarżący nie wskazał, na czym on polegał, gdzie został wykonany, czy w związku z nim zaszła konieczność przyjęcia na oddział szpitalny itp. Jak już wyżej wskazano - nie każda choroba, lecz jedynie nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego strona nie mogła przewidzieć, może stanowić przesłankę dla przywrócenia terminu, przy czym nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli strona mogła skorzystać z pomocy osób trzecich. Nawet choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie jest wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (zob. postanowienia NSA: z 5 lutego 2014 r. sygn. akt I FZ 508/13 i z 30 kwietnia 2014 r. sygn. akt I GZ 93/14). O braku winy nie świadczy również zwolnienie lekarskie, o ile nie wyklucza ono dokonania danej czynności osobiście przez stronę lub istnieje możliwość zlecenia jej innej osobie (zob. postanowienie NSA z 26 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 428/08). Zdaniem Sądu okoliczności rozpoznawanej sprawy świadczą o tym, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi było niedostatecznie staranne prowadzenie spraw przez Skarżącego. Podsumowując należy wskazać, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (zob. postanowienie NSA z 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14). Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. postanowienie NSA z 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności należało uznać, że w sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tj. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.