Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Ol 210/26

Sądy administracyjne2026-09-18
Sygnatura
II SAB/Ol 210/26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-09-18
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie

Katarzyna Matczak

Podstawa prawna

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na bezczynność Starosty Giżyckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 18 sierpnia L. W. (dalej: "skarżący") zaskarżył za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie bezczynność Starosty Giżyckiego (dalej: "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostepnienie informacji publicznej dotyczącej koncesji wydobywczych dla żwirowni na terenie gminy Ryn. Do skargi załączył wydruki wiadomości e-mail. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Podał, że organ nie posiada akt sprawy, ponieważ do Starostwa nie wpłynął wniosek strony i nie można było się zapoznać z treścią żądania, aby udzielić stosownej odpowiedzi. Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z 25 sierpnia 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do wskazania numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały skarżącemu jedną przesyłką na adres zamieszkania w dniu 2 września 2026 r. - doręczenie zastępcze do rąk dorosłego domownika (k. 15 akt sądowych). Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi zawsze poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.") pismo strony powinno zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki ma pismo będące skargą przewodniczący, wzywając do uzupełnienia braków takiego pisma, poucza o rygorze odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niezależnie od powyższego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. W niniejszej sprawie na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mimo prawidłowo doręczonych wezwań do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi i wskazania nr PESEL oraz zawartego w nich pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonych obowiązków, skarżący nie uzupełnił wskazanych braków, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.