II SAB/Gl 368/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. w przedmiocie udostępnienia dokumentów dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 23 lipca 2026 r. J. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. w przedmiocie udostępnienia dokumentów dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia. Następnie, w piśmie z dnia 27 lipca 2026 r., skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Tym samym złożone przez stronę skarżącą oświadczenie o cofnięciu skargi należy uznać za skuteczne i dopuszczalne. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.