I SA/Op 893/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Op 353/23 w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 września 2023 r., nr SKO.40.1688.2023.śr w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na skutek złożonej skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Op 893/25 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 21 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Op 893/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę T. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Op 353/23, w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 września 2023 r., nr SKO.40.1688.2023.śr, w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Pismem z dnia 4 sierpnia 2026 r., adwokat B. D. - wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego z urzędu, złożył "zażalenie" na wyżej opisane orzeczenie. Na skutek zarządzenia z dnia 7 sierpnia 2026 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 4 sierpnia 2026 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 poz. 143, ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., przez złożenie, stosownie do art. 176 § 2 p.p.s.a. - w 2 egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz jednoznacznego określenia rodzaju wniesionego środka zaskarżenia. Wezwanie o podanej treści zostało przesłane do pełnomocnika skarżącego, a następnie zwrócone do tut. Sądu w dniu 7 września 2026 r. z zapisem operatora Poczta Polska "Zwrot. Nie podjęto w terminie", po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniach: 21 sierpnia 2026 r. i 31 sierpnia 2026 r., z jednoczesną informacją o umieszczeniu awiza w drzwiach adresata (por. adnotacje na kopercie, karta nr 94 akt sądowych). W sprawie nie usunięto braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. W pierwszej kolejności wyśnienia wymaga, że choć pismo procesowe z dnia 4 sierpnia 2026 r. nazwane zostało "zażaleniem" to Sąd przyjął, że stanowi ono w istocie skargę kasacyjną, jako że taki środek zaskarżenia przysługuje w sprawie na zapadłe postanowienie z dnia 21 maja 2026 r. o odrzuceniu skargi o wznowienia postępowania sądowego. Odrzucenie bowiem skargi o wznowienie postępowania sądowego należy do kategorii orzeczeń kończących postępowanie w sprawie, od których przysługuje stronie prawo wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z 23 września 2008 r., sygn. akt I OZ 683/08). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Według natomiast art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Natomiast, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia istniejących braków formalnych skargi kasacyjnej polegające na złożeniu w 2 egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (w celu doręczenia stronom postępowania), a także jednoznacznego określenia rodzaju wniesionego środka zaskarżenia - zostało doręczone skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. z art. 73 p.p.s.a. Na podstawie powołanego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczo (art. 65-72 p.p.s.a.) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§2). Możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma sądowego determinowana jest uprzednim "podwójnym awizowaniem" i nie odebraniem przesyłki przez adresata (§ 3). W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 art. 73 p.p.s.a. W sprawie, pierwsze awizo pozostawiono w dniu 21 sierpnia 2026 r., to od tej daty rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 4 września 2026 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na pełnomocnika skarżącego obowiązków procesowych upływał z dniem 11 września 2026 r. (piątek). Skoro, nie uzupełniono braków formalnych skargi kasacyjnej to Sąd zobowiązany był odrzucić skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji postanowienia.