I OW 135/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta W. a Prezydentem Miasta P. w przedmiocie wskazania organu właściwego do dalszej realizacji decyzji ustalającej na czas nieokreślony prawo do zasiłku pielęgnacyjnego D.M., ewentualnie do uchylenia lub zmiany ww. decyzji postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. WNIOSKIEM Z 7 LIPCA 2026 R. BURMISTRZ MIASTA W. WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ Z PREZYDENTEM MIASTA P. W PRZEDMIOCIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO DALSZEJ REALIZACJI DECYZJI USTALAJĄCEJ NA CZAS NIEOKREŚLONY PRAWO DO ZASIŁKU PIELĘGNACYJNEGO D.M., EWENTUALNIE DO UCHYLENIA LUB ZMIANY WW. DECYZJI W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta P. uznał swoją właściwość w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec uznania swojej właściwości przez Prezydenta Miasta P. spór o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem Miasta W. nie istnieje, a zatem postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia wskazanego sporu jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a. powyższa norma ma zastosowanie również do postępowań wszczętych na skutek wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie. Nie orzeczono o zwrocie wpisu, ponieważ wnioskodawca nie cofnął wniosku (a contrario do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).