II SA/Po 457/26

Dnia 23 września 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2026 roku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 marca 2026 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odrzucić skargę. Pismem elektronicznym z 24 kwietnia 2026 r. A. M. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, której przedmiot opisano w rubrum postanowienia, a także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga oraz wniosek (jedno pismo), stanowiące załącznik do pisma elektronicznego, nie zostały podpisane w sposób prawem przewidziany. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącą, aby w terminie 7 dniu od dnia doręczenia wezwania, nadesłała numer PESEL oraz skargę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia (złożonej drogą elektroniczną e-Doręczenia) podpisaną przez nią kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym niebędącym podpisem własnoręcznym strony lub wydrukowanie, podpisanie i przesłanie do Sądu skargi w formie papierowej. Sąd wyjaśnił przy tym, że skarżąca podpisała elektronicznie jedynie pismo przewodnie przesyłające skargę, a nie podpisała elektronicznie skargi z uzasadnieniem i wniosku o przywrócenie terminu, stanowiącej załącznik do pisma. Jednocześnie pouczono skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 9 czerwca 2026 r. W reakcji na ww. wezwanie, pismem z 10 czerwca 2026 r. skarżąca nadesłała drogą elektroniczną (ePUAP) pismo procesowe, stanowiące ponownie niepodpisany załącznik do pisma przewodniego, w którym odniosła się do doręczonej jej przy okazji odpowiedzi na skargę. Podała jednocześnie numer PESEL, a w kwestii dotyczącej wniosku o odrzucenie skargi, podniosła, że złożyła stosowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który zostanie rozpatrzony. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu ponownie wezwał skarżącą do podpisania załącznika do pisma przewodniego, tym razem pisma z 10 czerwca 2026 r. Skarżąca wniosła dwa pisma – z 11 i 12 czerwca 2026 r., z których jedno zawierało analogiczny błąd, drugie zaś było już podpisane prawidłowo. Ostatecznie, skarżąca uzupełniła brak formalny w postaci numeru PESEL oraz podpisała pismo z 10 czerwca 2026 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłano skargi oraz zawartego w niej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, która byłaby podpisana w sposób wskazany przez Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pozostawiono bez rozpoznania w drodze zarządzenia z 25 czerwca 2026 r. Zarządzenie to zostało jednak uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2026 r. o sygn. akt I OZ 314/26 w związku z wniesieniem przez skarżącą zażalenia. Sąd kasacyjny stwierdził, że niezasadne było pozostawianie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania, skoro braki formalne skargi nie zostały na żadnym etapie uzupełnione. W tej sytuacji tut. Sąd powinien skargę odrzucić, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi staje się bezprzedmiotowy. Sąd zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi – nie uzupełniono braku formalnego poprzez podpisanie skargi, pomimo stosownego wezwania. Zgodnie z art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Wymieniony element pisma (podpis skarżącej pod skargą) stanowi jeden z wymogów formalnych skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym P.p.s.a. stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1. Skarga nie została podpisana. Należy zwrócić uwagę, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego braku formalnego. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wyjaśnił skarżącej w piśmie z 2 czerwca 2026 r. (k. 29 akt sądowych) w jaki sposób ma to uczynić – podpisać pismo kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym niebędącym podpisem własnoręcznym lub wydrukować podpisać i przesłać do tut. Sądu skargę w formie papierowej. Ponadto w piśmie datowanym na ten sam dzień (k. 30 akt sądowych), kiedy doręczano skarżącej odpowiedź na skargę, Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wskazał, że korespondowanie z Sądem może odbywać się elektronicznie, ale za pośrednictwem platformy ePUAP, a nie e-Doręczenia, tak jak miało to miejsce przy wniesieniu skargi. Skarżąca zatem wiedziała w jaki sposób ma uzupełnić braki formalne swojej skargi, a przy tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wiedziała także o skutkach nieuzupełnienia tych braków – odrzucenie skargi. W reakcji na ww. wezwanie pismem z 10 czerwca 2026 r. skarżąca nadesłała drogą elektroniczną (ePUAP) pismo procesowe, ale nie nadesłała skargi podpisanej na jeden z podanych sposobów. Podpisane elektronicznie było tylko pismo przewodnie. Ostatecznie doszło do uzupełnienia braku formalnego, tj. podano numer PESEL, jednakże skarga do dzisiaj pozostaje niepodpisana. Jak wynika z art. 190 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a., Sąd w składzie orzekającym jest związany postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OZ 314/26. Sąd Kasacyjny sam wskazał, że skarga powinna zostać odrzucona, ponieważ w terminie zakreślonym przez Sąd za pismem z dnia 2 czerwca 2026 r. (doręczonego w dniu 9 czerwca 2026 r. – k. 44 akt sądowych) skarżąca nie nadesłała podpisanej skargi. Z tego względu Sąd nie powinien zajmować się wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tylko odrzucić skargę wobec bezprzedmiotowości tego wniosku (zob. k. 80 akt sądowych, s. 4 uzasadnienia postanowienia NSA). Sąd postąpił zatem zgodnie ze wskazaniami Sądu Kasacyjnego. Podsumowując, nieuzupełnienie jakiegokolwiek braku formalnego, pomimo stosownego wezwania, jest równoznaczne z koniecznością odrzucenia skargi. Skoro skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, spełniły się przesłanki odrzucenia jej skargi. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.