II SAB/Gl 290/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Na podstawie zarządzenia z dnia 18 czerwca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 czerwca 2026 r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 29 czerwca 2026 r., nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej w skrócie p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.