III SAB/Wr 449/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: V.P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Pismem z dnia 1 lipca 2026 r. V. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 5 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, wskazania nr PESEL skarżącego oraz do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 21 sierpnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wypełnienie wymogów formalnych skargi, uiszczenie wpisu oraz wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z 53 § 2b p.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisów tych wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie w art. 37 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępne: CBOSA). Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, pierwsze pismo strony, będącej osobą fizyczną, powinno zawierać numer PESEL. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie to wysłano w dniu 5 sierpnia 2026 r. na adres wskazany w treści skargi. Strona skarżąca nie podjęła przesyłki zawierającej wezwanie w wyznaczonym przepisami terminie – w ciągu 14 dni od 7 sierpnia 2026 r., czyli od dnia złożenia przesyłki w placówce pocztowej. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną w dniu 21 sierpnia 2026 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upływał wraz z dniem 28 sierpnia 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.