XVII AmC 2047/09

<p>Sygn. Akt XVII AmC 2047/09</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 28 października 2010r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR del. Ewa Maciejewska</p> <p>Protokolant: aplikant radcowska Agata Zabłocka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010r., w Warszawie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">E. H.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Bankowi (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone</p> <p>I.  uznaje za niedozwolone i zakazuje wykorzystywania pozwanemu <span class="anon-block"> Bankowi (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w obrocie z konsumentami postanowień wzorca umowy o nazwie:</p> <p>- <strong> <!-- -->„Regulamin otwierania i prowadzenia rachunków terminowych lokat oszczędnościowych” o treści:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->„</strong>Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów wynikłych z umowy rachunku jest sąd właściwy dla miejsca siedziby oddziału prowadzącego rachunek” [§ 61 ust. 2 Regulaminu],</p> <p>II zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Banku (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">E. H.</span> kwotę 377 (trzysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,</p> <p>III nakazuje pobranie od pozwanego <span class="anon-block"> Banku (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa (Kasa Sądu Okręgowego w Warszawie) kwoty 600 zł (sześćset złotych) tytułem nie uiszczonych kosztów sądowych,</p> <p>IV zarządza publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt pozwanego <span class="anon-block"> Banku (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>/-/ SSR del. Ewa Maciejewska</p> <p>Sygn. akt XVII AmC 2047/09</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 9 grudnia 2009 r. powódka <span class="anon-block">E. H.</span> wniosła o uznanie za niedozwolone i zakazanie wykorzystywania postanowienia zawartego w stosowanym przez pozwanego <span class="anon-block"> Bank (...)</span> wzorcu umowy o nazwie <em> <!-- -->,,Regulamin otwierania i prowadzenia rachunków terminowych lokat oszczędnościowych ” </em>o treści: <em> <!-- -->,,Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów wynikłych z umowy rachunku jest sąd właściwy dla miejsca siedziby Oddziału prowadzącego rachunek ”</em> (§ 61 ust.2) oraz o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów procesu , w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz kosztów związanych z udzieleniem pełnomocnictwa.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pozwany prowadzi bank. W ramach swojej działalności gospodarczej pozwany posługuje się wzorcem umowy <em> <!-- -->,,Regulamin otwierania i prowadzenia rachunków terminowych lokat oszczędnościowych </em> ”, zawierającym m. in. zakwestionowane postanowienie. Postanowienie to- zdaniem powódki - stanowi klauzulę niedozwoloną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art.385^{<!-- -->1} k.c.</a>, jako sprzeczne z dobrymi obyczajami i naruszające interesy konsumentów. Sporny zapis narusza przy tym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 23)">art.385^{<!-- -->3} pkt 23 k.c.</a> Intencją tego przepisu jest ochrona prawa konsumenta do wyboru sądu, w przypadku sporu, który będzie dla niego najdogodniejszy, a który to wybór umożliwiają mu przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> Pozwany w rażący sposób zawęził wybór konsumenta tylko do jednego sądu, tj. sądu właściwego dla miejsca siedziby Oddziału prowadzącego rachunek. Takie rozwiązanie jest niekorzystne dla konsumenta w sytuacji , gdy jego miejsce zamieszkania znajduje się w innym mieście niż siedziba Oddziału pozwanego. Ponadto godzi ono w równowagę kontraktową stron umowy.</p> <p>Dodatkowo powódka zaznaczyła, iż klauzule tożsame w swej treści do brzmienia kwestionowanego postanowienia były już wcześniej uznawane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone i zostały wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych. W świetle orzeczenia Sadu Najwyższego w sprawie IIICZP80/08 nie ma jednak przeszkód , żeby kwestionować w niniejszym postępowaniu postanowienie, które jest tożsame z postanowieniem wpisanym do rejestru klauzul zakazanych. ( pozew k. 2-4, pismo k.48-50).</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Motywując swoje stanowisko strona pozwana podniosła, że roszczenie powódki jest bezzasadne.</p> <p>Powódka nie wykazała bowiem, że przysługuje jej legitymacja czynna w niniejszej sprawie stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(38))">art. 479^{<!-- -->38}§ k.p.c.</a> </p> <p>W pozwie nie podano miejsca zamieszkania powódki , jej wieku, jak również tego czy powódka posiada zdolność do czynności prawnych. Powódka nie wykazała zatem, iż jest osobą, która według oferty pozwanego mogłaby zawrzeć z nim umowę zawierającą postanowienie, którego uznania za niedozwolone żąda.</p> <p>Zdaniem pozwanego krytyczna klauzula nie ma charakteru niedozwolonego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art.385^{<!-- -->1} k.c.</a> , gdyż nie kształtuje ona praw i obowiązków konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając ich interesy. Pozwany wskazał, iż trudno wyobrazić sobie sytuacje, w której posiadacz rachunku otwiera go w miejscowości oddalonej od miejsca swojego zamieszkania, mając świadomość, iż wszelkie dyspozycje dotyczące zgromadzonych na nim środków wymagają jego obecności w oddziale.</p> <p>W ocenie pozwanego treść kwestionowanego postanowienia nie jest sprzeczna z art.385^{<!-- -->3} pkt 23k.c., bowiem nie narzuca rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle przepisów ustawy nie jest miejscowo właściwy, przewiduje wszak właściwość miejscową siedziby oddziału oraz miejsca wykonania umowy.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 23)">art.385^{<!-- -->3} pkt 23 k.c.</a> </p> <p>Pozwany podkreślił, iż stosowanie przez niego spornego postanowienia nie stanowi praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20070500331" title="Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów - Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 (art. 24;art. 24 ust. 2;art. 24 ust. 2 pkt. 1)">art.24 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów</a>. Wykorzystywana przez niego klauzula nie odpowiada w swej treści żadnej z klauzul wpisanych do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone.</p> <p>( odpowiedź na pozew k.15-17, pismo k. 55-56).</p> <p> <strong> <!-- -->Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> Bank (...)</span> w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posługuje się wzorcem umowy - o nazwie <em> <!-- -->,,Regulamin otwierania i prowadzenia rachunków terminowych lokat oszczędnościowych ”</em> o treści:<em> <!-- --> ,,Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów wynikłych z umowy rachunku jest sąd właściwy dla miejsca siedziby Oddziału prowadzącego rachunek”</em> (§ 61 ust.2) /okoliczności bezsporne/</p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd rozważył co następuje:</strong> </p> <p>W ocenie Sądu powództwo uznać należy za zasadne.</p> <p>Sąd nie podziela stanowiska pozwanego, iż powódka nie wykazała aby miała legitymację czynna do wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(38))">art.479^{<!-- -->38}§ k.p.c.</a> powództwo w sprawach o uznanie postanowień wzorca za niedozwolone może wytoczyć m.in. każdy, kto według oferty pozwanego mógłby zawrzeć z nim umowę zawierającą postanowienie, którego uznania za niedozwolone żąda się pozwem. Zgodnie z § 4 zakwestionowanego wzorca, umowę rachunku terminowych lokat oszczędnościowych w oparciu o ten wzorzec może zawrzeć rezydent lub nierezydent, posiadający pełną zdolność do czynności prawnych oraz małoletni rezydent. Stosownie do § 2 pkt 6 i 17 wzorca ,,rezydentem” jest osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w kraju, zaś ,, nierezydentem” osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania za granicą.</p> <p>Powódka <span class="anon-block">E. H.</span> <span class="anon-block">urodzona (...)</span>, ma miejsce zamieszkania w <span class="anon-block">W.</span> ( vide: kopia dowodu osobistego powódki k.16) Jako rezydentka i osoba pełnoletnia- mająca stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 11)">art. 11 k.c.</a>- pełną zdolność do czynności prawnych, spełnia wskazane kryteria pozwalające jej na zawarcie umowy z pozwanym na podstawie wzorca zawierającego sporny zapis. Powódka posiada zatem legitymacją do wystąpienia z powództwem w tejże sprawie.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1}§ 1 k.c.</a> niedozwolonymi są takie postanowienia umowy, które kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, o ile nie zostały uzgodnione indywidualnie i nie są postanowieniami określającymi główne świadczenia stron w sposób jednoznaczny.</p> <p>Uznanie postanowienia umownego za niedozwolone i wyeliminowanie go z obrotu wymaga zatem łącznego spełnienia następujących przesłanek:</p> <p>- postanowienie umowy zawieranej z konsumentem nie zostało uzgodnione indywidualnie, tj. konsument nie miał rzeczywistego wpływu na jego treść, nie podlegało negocjacjom, lecz zostało ono narzucone konsumentowi,</p> <p>- prawa i obowiązki konsumenta zostały ukształtowane w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami , rażąco naruszając jego interesy,</p> <p>- postanowienie umowne nie odnosi się do określonych jednoznacznie głównych świadczeń stron.</p> <p>W niniejszej sprawie bezsporny jest zarówno fakt stosowania przez stronę pozwaną wzorca umownego zawierającego sporną klauzulę, jak i okoliczność , iż klauzula ta była narzucana konsumentowi i nie podlegała indywidualnym uzgodnieniom. Postanowienie to nie dotyczy przy tym jednoznacznie określonych głównych świadczeń stron w ramach umowy zawieranej w oparciu o krytyczny wzorzec .</p> <p>Powyższe oznacza, że przesądzenia wymaga jedynie kwestia czy zakwestionowany zapis o treści:<em> <!-- --> ,,Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów wynikłych z umowy rachunku jest sąd właściwy dla miejsca siedziby Oddziału prowadzącego rachunek”</em> kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami , rażąco naruszając jego interesy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1}§ 1 k.c.</a> oraz narzuca rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle przepisów ustawy nie jest miejscowo właściwy w ujęciu art.385^{<!-- -->3} pkt 23k.c.</p> <p>Należy wskazać, że ,, dobre obyczaje” to reguły postępowania niesprzeczne z etyką, moralnością i aprobowanymi społecznie obyczajami.</p> <p>Ukształtowanie praw i obowiązków konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami w zakresie treści stosunku obligacyjnego, wyraża się w tworzeniu klauzul godzących w równowagę kontraktową stron (vide: wyrok SN z 13 lipca 2005r.I CK832/04, Lex nr 159111). Za sprzeczne z dobrymi obyczajami uznać trzeba działania zmierzające do niedoinformowania, dezorientacji, wywołania błędnego przekonania konsumenta, wykorzystania jego niewiedzy lub braku doświadczenia, a więc działania traktowane powszechnie za nieuczciwe, nierzetelne, odbiegające od przyjętych reguł, standardów postępowania.</p> <p>Zaznaczyć należy, że przyjęcie, iż postanowienie wzorca umowy narusza dobre obyczaje , nie wymaga wskazania jaki „dobry obyczaj ” został in casu naruszony, wystarczające jest uzasadnienie takiej oceny poprzez odwołanie się do reguł etycznych, uczciwego i lojalnego postępowania w obrocie (vide: wyrok SN z 3 lutego 2006 r. I CK 297/2005 . Lex Polonica 393979 ).</p> <p>Rażące naruszenie interesów konsumenta polega zaś na nieusprawiedliwionej dysproporcji praw i obowiązków na jego niekorzyść (vide: wyrok SN z 13 lipca 2005 r. I CK 832/04 Lex nr 159111). Za rażące naruszanie interesów konsumenta traktować należy znaczące naruszenie jego interesów ekonomicznych , spowodowanie jego dyskomfortu poprzez naruszenie prywatności, doznanie zawodu, niedogodności organizacyjnych , wprowadzenie w błąd i.t.p.</p> <p>W umowach z konsumentami zasada swobody umów ulega ograniczeniu ze względu na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1} § 1 k.c.</a> Dopuszczalne jest więc zawarcie we wzorcu umownym klauzuli prorogacyjnej, ale tylko takiej, która nie narzuca sądu, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy.</p> <p>Sąd podziela stanowiska powoda , iż zakwestionowane przez niego postanowienie o treści: <em> <!-- -->,,Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów wynikłych z umowy rachunku jest sąd właściwy dla miejsca siedziby Oddziału prowadzącego rachunek” </em>stanowi klauzulę abuzywną określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 23)">art. 385^{<!-- -->3}pkt 23 k.c.</a> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 23)">art. 385^{<!-- -->3}pkt 23 k.c.</a> w razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności wyłączają jurysdykcję sądów polskich lub poddają sprawę pod rozstrzygnięcie sądu polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, <span class="underline"> <!-- -->a także narzucają rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy</span>.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 27;art. 27 § 1;art. 30)">art. 27 § 1 i art. 30 k.p.c.</a> powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.( właściwość ogólna)</p> <p>Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 33)">art.33 k.p.c.</a> powództwo o roszczenie majątkowe wytoczyć można przed sąd, w którego okręgu znajduje się jednostka organizacyjna pozwanego lub jej zakład mający za zadanie prowadzenie działalności gospodarczej , jeżeli roszczenie pozostaje w związku z działalnością tej jednostki. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 34)">art.34 k.p.c.</a> natomiast powództwo o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie , jak też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy można wytoczyć też przed sądem miejsca wykonania umowy ( właściwość przemienna).</p> <p>Uwzględniając powyższe przyjąć należy – wbrew twierdzeniom pozwanego-iż w sytuacjach, gdy miejsce zamieszkania konsumenta i miejsce wykonania umowy będzie położone poza okręgiem sądu właściwego dla siedziby Oddziału pozwanego, w którym prowadzony jest rachunek, sporny zapis będzie narzucał rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy.</p> <p>To, iż sporny zapis odpowiada co do zasady właściwości określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 33)">art.33 k.p.c.</a> nie ma wpływu na przedstawioną uprzednio ocenę. Podkreślić trzeba bowiem, że właściwość przemienna określona we wskazanym dotyczy jedynie roszczeń majątkowych skierowanych przeciwko jednostkom organizacyjnym pozwanego prowadzącego działalność gospodarcza .</p> <p>Jeśli pozwanym będzie nie podmiot gospodarczy ale konsument ten rodzaj właściwości przemiennej nie będzie miał zastosowania. Potwierdza to zatem dokonaną ocenę, iż kwestionowane postanowienie odpowiada klauzuli niedozwolonej przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 23)">art. 385^{<!-- -->3}pkt 23 k.c.</a> </p> <p>Nie są trafione wywody pozwanego odnośnie tego, iż sąd właściwy dla siedziby oddziału prowadzącego rachunek , jest zawsze także właściwy jako sąd miejsca wykonania zobowiązania z umowy rachunku bankowego, zawieranej w oparciu o krytyczny wzorzec. Jeśli bowiem posiadacz rachunku- klient pozwanego zgodnie z § 29 ust 3 tego wzorca wyda dyspozycje przekazania odsetek od środków zgromadzonych na lokacie na inny rachunek bankowy np. w innym banku, to miejscem wykonania umowy-spełnienia świadczenia w tym zakresie przez pozwanego - w rozumieniu art.454k.c, wcale nie będzie siedziba oddziału, w którym prowadzony jest rachunek.</p> <p>Należy zgodzić się ze stanowiskiem powódki, że omawiane postanowienie§ 61 ust.2 Regulaminu kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami , rażąco naruszając jego interesy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1}§ 1 k.c.</a> Pozwany w rażący sposób zawęził wybór konsumenta tylko do jednego sądu, tj. sądu właściwego dla miejsca siedziby Oddziału prowadzącego rachunek. Takie rozwiązanie jest niekorzystne dla konsumenta w sytuacji , gdy jego miejsce zamieszkania znajduje się w innym mieście niż siedziba Oddziału pozwanego, powodować może dla niego szereg utrudnień i dodatkowych kosztów. Godzi ono w równowagę kontraktową stron umowy. Jest przejawem wykorzystania przez pozwanego pozycji profesjonalisty.</p> <p>Wskazania pozwany , iż trudno wyobrazić sobie sytuacje , w której posiadacz rachunku otwiera go w miejscowości oddalonej od miejsca swojego zamieszkania, mając świadomość , iż wszelkie dyspozycje dotyczące zgromadzonych na nim środków wymagają jego obecności w oddziale, uznać należy za chybione. Umowa rachunku terminowych lokat oszczędnościowych, której dotyczy sporny Regulamin, może trwać długi okres czasu ( lokaty wieloletnie ), nie jest więc wykluczone, iż posiadacz takiego rachunku, może zmienić miejsce zamieszkania po jego otwarciu .</p> <p>Wywody pozwanego dotyczące kwestii tożsamości spornej klauzuli z klauzulami umownymi wpisanymi do rejestru klauzul niedozwolonych nie mają wpływ na wynik niniejszej sprawy.</p> <p>Przedmiotem tej sprawy jest uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone , a nie stwierdzenie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów , poprzez stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(45))">art. 479^{<!-- -->45} k.p.c.</a> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20070500331" title="Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów - Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 (art. 24;art. 24 ust. 2;art. 24 ust. 2 pkt. 1)">art. 24 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów</a> Dz.U nr 50 poz. 331 ze zm.).</p> <p>Sąd oddalił wniosek pozwanego dotyczący przeprowadzenia dowodu z treści uchwały Zarządu pozwanego Banku z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Organizacyjnego <span class="anon-block"> (...)</span> na okoliczność prowadzenia ksiąg rachunkowych przez oddziały oraz wniosek powódki o przeprowadzenie dowodu z wyciągu z rejestru klauzul niedozwolonych na okoliczność treści klauzuli nr 445 i 1747.</p> <p>Okoliczności mające zostać stwierdzone tymi dowodami nie mają bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1}§1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 10;art. 385(3) pkt. 19)">art. 385^{<!-- -->3} pkt.10 i 19 k.c.</a> uznał postanowienie wzorca umowy za niedozwolone, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(42))">art. 479^{<!-- -->42}k.p.c.</a> zakazał jego wykorzystywania w obrocie.</p> <p>O wysokości opłaty sądowej od pozwu i obciążeniu nią pozwanego na rzecz Skarbu Państwa orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 26;art. 26 ust. 1;art. 26 ust. 1 pkt. 6)">art. 26 ust 1pkt 6</a> w zw. z art..113 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (ust. 1;art. 96;art. 96 ust. 1;art. 96 ust. 1 pkt. 3)">ust.1 oraz art.96 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.)</p> <p>O kosztach zastępstwa procesowego rozstrzygnięto, stosownie do wyniku sporu, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 99)">art. 98 i 99 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 14;§ 14 ust. 3;§ 14 ust. 3 pkt. 2)">§ 14 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)</p> <p>O publikacji prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt pozwanej zarządzono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(44))">art.479^{<!-- -->44}k.p.c.</a> </p> </div>