II SA/Op 551/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka - spr. po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na pismo Prokuratora Rejonowego w B. z dnia [...], sygn. akt [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE D. K. (zwany dalej "skarżącym") powołując się na swoją legitymację prasową, pismem z dnia [...] wniesionym na podstawie art. 217, 218 § 1, 221, 225, 248 i 230 K.p.a., zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w B. o wykazanie legalności uprawnień wszystkich pracowników Prokuratury Rejonowej w B. przez: - przedstawienie udokumentowanych mandatów społecznych organów prawotwórczych, które powołały tę Prokuraturę, - wykazanie legalności prawa, na podstawie którego działa przez przedstawienie ważnych niepodważalnych, udokumentowanych mandatów społecznych. Skarżący zażądał udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni, pod rygorem zaskarżenia na podstawie art. 227 K.p.a. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazał także na art. 44 Prawa prasowego, który mówi o utrudnianiu prasie zbierania materiałów krytycznych i odpowiedzialności karnej z tego tytułu. W piśmie z dnia [...] Prokuratur Rejonowy w B. udzielił odpowiedzi na ww. pismo skarżącego z dnia [...] Poinformowano w nim, że żądanie jest niejasne i poucza, że przepisy regulujące ustrój i strukturę organizacyjną Prokuratury zawarte są w przepisach ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o Prawo o prokuraturze oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. A wszelkie dane dotyczące organizacji Prokuratury opublikowane są na stronach internetowych właściwych jednostek Prokuratury oraz w Biuletynie Informacji Publicznej. Nie godząc się z powyższym pismem z dnia [...], skarżący wniósł pismem z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę określoną jako "Skarga na decyzję Prokuratury w B." z dnia [...] sygn. akt [...]. Skargę powyższą wniósł na zasadzie art. 227 K.p.a. i art. 248 K.p.a. oraz zarzucił w niej Prokuraturze Rejonowej w B. biurokratyczne załatwianie sprawy oraz utrudnianie zbierania materiałów prasowych skarżącemu, jako redaktorowi naczelnemu czasopisma "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) - zwanej dalej: "K.p.a.", postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. "powszechnych" (obywatelskich), o których mowa w art. 227 K.p.a. Prawo wniesienia takiej skargi stanowi realizację zagwarantowanego każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawa składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg, właściwe są organy państwowe, działające w trybie określonym w Dziale VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem "skargi powszechnej" może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, a działania podejmowane przez organ nie mają formy aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Postępowanie ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Z analizy skargi wynika, że została ona złożona przez skarżącego na pismo Prokuratora Rejonowego w B. z dnia [...] sygn. akt [...], w trybie przywołanego powyżej art. 227 i art. K.p.a. Świadczy o tym nie tylko bezpośrednie wymienienie w skardze ww. przepisu prawa jako podstawy jej wniesienia, ale także zarzut biurokratycznego załatwiania sprawy i utrudnianie zbierania materiałów krytycznych na Prokuraturę. Zarzuty sformułowane przez skarżącego odnoszą się zatem do działań prokuratorów Prokuratury Rejonowej w B. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2021 r. poz. 66), prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Zadania te Prokurator Generalny, Prokurator Krajowy, pozostali Zastępcy Prokuratura Generalnego oraz podlegli im prokuratorzy wykonują przez czynności określone w art. 3 § 1 ww. ustawy, nie zaś poprzez wydawanie decyzji, postanowień, bądź innych aktów z zakresu administracji publicznej. Sposób rozpoznania korespondencji kierowanej do organów prokuratury oraz zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć powinny być weryfikowane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 534). Skargi i wnioski dotyczące działalności prokuratury podlegają rozpoznaniu według przepisów Działu XIV rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. z 2016 r. poz. 508), zaś przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, stosuje się jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie Prawo o prokuraturze i Regulaminie wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a odrzucenie to następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Reasumując, w świetle przywołanych przepisów prawa, a w szczególności przywołanego jako podstawa prawna niniejszej skargi - art. 227 K.p.a., uznać należy, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.