II SA/Kr 1071/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. – Ś. W. T. W. sprawy ze skargi Gminy S. na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. UZASADNIENIE Gmina S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 13 kwietnia 2021 r., nr [...], znak: [...], którym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 k.p.a. odmówiono zawieszenia na wniosek Gminy S. postępowania administracyjnego w sprawie modernizacji polegającej na wyżwirowaniu i utwardzeniu drogi rolniczej biegnącej m.in. po działkach nr [...] położonych w miejscowości R. obręb [...] gmina S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że nie każde postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, lecz wyłącznie postanowienie, które daje się zakwalifikować do jednej z podanych kategorii: 1) postanowień, na które służy zażalenie, 2) postanowień kończących postępowanie, 3) postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 lipca 2021 r. podjęte na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. 2021 r., poz. 735; dalej: k.p.a.) stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 13 kwietnia 2021 r. nr [...], którym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 k.p.a. odmówiono zawieszenia na wniosek Gminy S. postępowania administracyjnego w sprawie modernizacji polegającej na wyżwirowaniu i utwardzeniu drogi rolniczej biegnącej m.in. po działkach nr [...] położonych w miejscowości R. (obręb. [...], gmina S.). Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z mocy art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Na tej podstawie organ rozpatrujący zażalenie stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie. Brak bowiem przepisu w k.p.a., który przewidywałby w tym przypadku prawo wniesienia zażalenia. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie administracyjne. Zaznaczyć trzeba w tym miejscu, że postanowienie wyjątkowo może kończyć postępowanie w sprawie administracyjnej, gdyż stanowi - co do zasady - akt procesowy wydawany w toku postępowania administracyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Za postanowienie kończące postępowanie uznać należy np. postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, które - chociaż wydane również na podstawie art. 134 k.p.a. - ma w świetle art. 3 § 2 pkt 2 k.p.a. zasadniczo odmienny charakter; zamyka bowiem postępowanie odwoławcze na wstępnym, formalnym etapie (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: z 11 lipca 2019 r., II SA/Kr 560/19, z 17 stycznia 2020 r., II SA/Kr 1374/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia nie rozstrzyga również sprawy administracyjnej co do istoty, ponieważ odnosi się wyłącznie do kwestii wpadkowej (incydentalnej) w toku postępowania administracyjnego. To decyzja administracyjna rozstrzyga sprawę co do istoty, gdyż jej podstawę prawną stanowią przede wszystkim przepisy prawa materialnego. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., a brak jest regulacji szczegółowej w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a. dopuszczającej możliwość wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, skargę należało ocenić jako niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2016 r., I OSK 587/16, z 7 lutego 2017 r., II OSK 49/17, z 4 sierpnia 2020 r., II FSK 927/20, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lipca 2019 r., II SA/Kr 560/19, z 17 stycznia 2020 r., II SA/Kr 1374/19, z 16 marca 2020 r., II SA/Kr 56/20, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzekając jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.