II SA/Rz 856/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. z dnia 29 czerwca 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 856/09 odrzucające zażalenie J. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 856/09 odrzucające skargę kasacyjną J. S. od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 856/09 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE II SA/Rz 856/09 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 856/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej. Na skutek skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego od wyżej opisanego wyroku, WSA w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 856/09 odrzucił skargę kasacyjną J. S. Następnie Sąd postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. odrzucił zażalenie J. S., gdyż również to zażalenie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. J. S. w dniu 1 lipca 2010 r. nadał w Urzędzie Pocztowym B. (k. 78 akt sądowych) pismo z dnia 29 czerwca 2010 r., oznaczone jako "sygn. akt II SA/Rz 856/10 z 24.6.2010", które zostało podpisane przez skarżącego i skierowane do NSA za pośrednictwem WSA w Rzeszowie. Sąd uznał to pismo jako zażalenie na wyżej opisane swoje postanowienie z dnia 22 czerwca 2010 r. Wraz z zażaleniem J. S. złożył pismo z dnia 30 czerwca 2010 r. oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Ponieważ zażalenia zawierało braki formalne, dlatego też Sąd wezwał ustanowionego dla skarżącego z urzędu radcę prawnego W. M. do ich usunięcia, poprzez nadesłanie 1 odpisu zażalenia. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie zażalenia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 października 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 99 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stąd mając na uwadze art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony (zażalenia) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Zgodnie z odesłaniem zawartym w przepisie art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W związku z tym po myśli art. 178 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik skarżącego pomimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków formalnych zażalenia oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności - nie uczynił zadość wezwaniu. Z tych też względów Sąd działając na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.