I SAB/Wa 131/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B., M. B., U. B. i K. B. na bezczynność Starosty Powiatu O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę U. B. i K. B. UZASADNIENIE E. B., M. B., U. B. i K. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty Powiatu O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za grunt oznaczony w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...], zajęty pod drogę publiczną (powiatową) ul. [...] w O. Pismem z dnia 18 lipca 2008 r. skarżący U. B. i K. B. wezwani zostali do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie oryginału skargi znajdującego się w aktach sprawy, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z dowodów doręczeń znajdujących się na kartach 18 i 19 akt sądowych, wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone U. B. w dniu 30 lipca 2008 r., zaś K. B. w dniu 8 sierpnia 2008 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął dla U. B. w dniu 6 sierpnia 2008 r., natomiast dla K. B. w dniu 18 sierpnia 2008 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonali wezwań Sądu i nie podpisali skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.