III SA/Gd 112/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 112/10. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. M. na decyzję Wojewody z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...]. Skarżący w dniu 22 kwietnia 2010 r. przesłał do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku . Wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie został podpisany, wobec czego skarżący został zobowiązany do jego podpisania lub nadesłania podpisanego odpisu wniosku w ciągu 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Wnioskiem z dnia 22 lipca 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącego, ustanowiony postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r., wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2010 r. oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że złożenie przez skarżącego wniosku o uzasadnienie wyroku, wobec nie uzupełnienia braków formalnych przez jego podpisanie, nie wywołuje żadnych skutków, wobec czego konieczne jest złożenie takiego wniosku przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Wskazał, że powstałe uchybienie terminu powstało bez winy skarżącego, który jest osobą niepełnosprawną, co zostało ustalone m.in. w toku postępowania o udzielenie prawa pomocy, wykazującą się nieporadnością w zawiłościach procedury sądowoadministracyjnej. Podejmowanie przez niego reakcji na każde wezwanie Sądu świadczy jednoznacznie o woli zaskarżenia orzeczenia Sądu a jednocześnie wskazuje , że nie bagatelizuje on kontaktu z sądem. Nieadekwatna reakcja do wymogów formalnoprawnych dodatkowo przemawia za trafnością rozstrzygnięcia Sądu o przyznaniu prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik podał, że odpis zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego otrzymał w dniu 19 lipca 2010 r., a w dniu 21 lipca 2010 r. zapoznał się z aktami sprawy. Wojewoda w piśmie z dnia 29 lipca 2010 r. sprzeciwił się powyższemu wnioskowi o przywrócenie terminu. Podniósł, że przesłanką przywrócenia terminu jest wykazanie braku winy w jego uchybieniu. Wskazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, bowiem skarżący został prawidłowo zobowiązany do usunięcia braku formalnego wniosku , a nieuwagi czy zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Organ wskazał też , że choroba skarżącego nie jest tego rodzaju chorobą, która wykluczałaby istnienie winy w uchybieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2) oraz dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (§ 4). Jak wynika z treści wniosku, przyczyną uchybienia terminu była niepełnosprawność skarżącego i jego nieporadność w zawiłościach procedury sądowoadministracyjnej, która to przyczyna ustała z chwilą , gdy pełnomocnik skarżącego dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego , czyli w dniu 19 lipca 2010r. Wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 22 lipca 2010 r. W okolicznościach sprawy uznać należy, że zostały spełnione warunki z art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. Pozwala to na merytoryczną ocenę zasadności wniosku. Przy ocenie w niniejszej sprawie , czy skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku bez swojej winy nie można pominąć faktu, że skarżący złożył już wcześniej taki wniosek, który nie wywołał skutków prawnych ( art. 49 § 3 p.p.s.a. a contrario) . Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 22 kwietnia 2010 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślenia wymaga, że wystosowane do skarżącego wezwanie nie wymagało od skarżącego żadnych skomplikowanych działań czy posiadania specjalistycznej wiedzy do zrozumienia jego treści . Skarżący miał jedynie złożyć swój podpis pod wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia w siedzibie sądu albo nadesłać do sądu podpisany przez siebie odpis wniosku. Nic nie stało na przeszkodzie, aby skorzystał przy tym z pomocy osób trzecich, choćby żony, albo osobiście wysłał podpisany wniosek. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych pierwszego wniosku bez swojej winy, co spowodowało , że nie wywołał on żadnych skutków prawnych. Skarżący, jak sam podaje, cierpi na wrodzoną chorobę narządu ruchu, nerwicę i wysokie ciśnienie. Choroby te, w ocenie Sądu, nie uniemożliwiały mu dokonania czynności w terminie – takiej okoliczności skarżący nie uprawdopodobnił. Podkreślenia wymaga, że niepełnosprawność skarżącego , co wynika z przedłożonych do akt sprawy przez skarżącego dokumentów, ma przede wszystkim charakter niepełnosprawności ruchowej, na którą skarżący cierpi od dziecka. Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego, nie nieadekwatność reakcji skarżącego na wymogi formalnoprawne procedury sądowoadministracyjnej, a kwestie związane ze statusem materialnym skarżącego spowodowały ustanowienie dla niego pełnomocnika w drodze udzielenia pomocy prawnej. Sąd podziela pogląd, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, baza LEX nr 192260, postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 246/08 , baza LEX nr 479292). W ocenie Sądu brak podstaw do uznania , że skarżący nie złożył w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia bez swojej winy. Nieuwaga, zaniedbanie nie jest bowiem przejawem braku winy, a wręcz przeciwnie - świadczy o niestarannym dbaniu o własne sprawy, a niedbalstwo jest formą winy. Ani stan zdrowia skarżącego, ani wymogi procedury sądowej , jak wyżej wskazano, nie stały na przeszkodzie w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i na mocy art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji.