Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

III SA/Gl 498/08

Адміністративні суди2008-07-14
Номер справи
III SA/Gl 498/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата рішення
2008-07-14
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судді

Barbara Brandys-Kmiecik

Резолютивна частина

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K., K. K. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie inne koncesje i zezwolenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Pismem procesowym z dnia [...] C. K., K. K. i M. M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji i umarzającą postępowanie o udzielenie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Natomiast w dniu [...] skarżący złożyli pismo o cofnięciu wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli zaś art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strony postępowania w sposób skuteczny cofnęły skargę. Przeprowadzona natomiast analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.