II SA/Wr 616/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Sędziowie Asesor WSA Olga Białek, Sędzia WSA Alicja Palus (spr.), Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie dniu 7 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J. i J. J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dewastacji nieruchomości p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę II. przyznać adw. A. M. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) w tym kwotę 52,80zł (pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. UZASADNIENIE J. i J. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę /nazwaną odwołaniem/ na pismo z dnia 18 sierpnia 2006r. /nazwane decyzję/ skierowane do nich przez Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stanowiące odpowiedź na pismo skarżących z dnia 23 lipca 2006r. i informujące o organach właściwych do rozpatrywania skarg na działalność organów samorządu terytorialnego i jego jednostek organizacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm./, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przepis art. 2 tego aktu stanowi natomiast, że sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, o której mowa w art. 1 § 1 wskazanej wcześniej ustawy ustrojowej określony został w przepisie art. 3 § 2 powołanej poprzednio ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z jego treści wynika, że zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z powyższego wynika, że w Katalogu spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych ustawodawca nie zamieścił skarg na pisma, którym – mimo dokonanej przez Sąd oceny – nie można przypisać cech aktów i czynności wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-4 przywołanej powyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo stanowiące przedmiot skargi nie odpowiada żadnym kryteriom aktu administracyjnego czy czynności z zakresu administracji publicznej kształtujących sytuację prawną określonego podmiotu, jest natomiast – zdaniem Sądu – pismem skierowanym zgodnie z przepisem art. 231 /in fine/ kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa ze skargi J. i J. J. nie należy również do spraw uwzględnionych w przepisie art. 3 § 3 powoływanej ustawy, stanowiącym, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wobec przedstawionych powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, co skutkuje – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 wskazywanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – odrzuceniem skargi. Orzeczenie o kosztach postępowania wynika z treści § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm./. H.B. 23.01.2008r.