II SA/Ke 649/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody z dnia 16 sierpnia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Wojewody z dnia 16 sierpnia 2018 r., znak: [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, K. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżąca podniosła, że wnioskujący o wymeldowanie W. S. zamierza uzyskać korzystny dla siebie wyrok w sprawie sprawowania opieki nad młodszym synem, mając jako argument to, że skarżąca, jako osoba bez stałego zameldowania, jest bezdomna. Wyjaśniła, że jest zatrudniona na stanowisku dyrektora w jednostce budżetowej, co oznacza, że wykonanie decyzji spowoduje konieczność poniesienia znacznych wydatków związanych z wymianą – z wynagrodzenia znacznie obciążonego spłatami pożyczek i kredytów zaciągniętych w celu zapewnienia godnego bytu dzieciom – wszystkich dokumentów, tj. dokumentów wystawionych na podstawie dowodu osobistego, w tym wystawionych w związku ze sprawowaną funkcją, m.in. kart do uwierzytelniania podpisów w sprawozdawczości budżetowej, podpisów przez platformy cyfrowe, aneksowania zawartych umów z operatorami telefonii komórkowych, ubezpieczycielami, ZUS, Urzędem Skarbowym, dostawcami energii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uregulowana w art. 61 § 3 Ppsa instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1). Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 Ppsa pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy. Ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwa jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji trzeba mieć również na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc aktu ewidencyjnego, stwierdzającego jedynie pewien stan faktyczny. Akt ten nie ma charakteru nieodwracalnego. Powołane we wniosku okoliczności nie uzasadniają stanowiska o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa. Na gruncie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1464 ze zm.), w dowodzie osobistym nie zamieszcza się adresu miejsca zameldowania na pobyt stały (art. 12). To zaś oznacza, że zmiana adresu miejsca zameldowania na pobyt stały nie stanowi przesłanki unieważnienia dowodu osobistego. Zgodnie z art. 88 ww. ustawy, dowody osobiste wydane przed dniem 1 marca 2015 r. zachowują ważność do upływu terminów w nich określonych. Stosownie zaś do art. 89 ust. 1 i 2 tej ustawy, adres miejsca zameldowania zamieszczony w dowodzie osobistym wydanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie potwierdza adresu miejsca zameldowania, a zmiana adresu miejsca zameldowania posiadacza dowodu osobistego wydanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. nie stanowi podstawy do jego wymiany. W świetle powyższego, zmiana miejsca zameldowania nie oznacza konieczności wymiany dowodu osobistego. Co do innych dokumentów, to istotnie, zmiana miejsca zameldowania może wiązać się z koniecznością dokonania określonych czynności urzędowych, w tym zmiany dokumentów, nie są to jednak czynności nadmiernie uciążliwe, nie stanowią również dużego obciążenia finansowego. Skarżąca nie wskazała zresztą na jakiej podstawie byłaby zobowiązana do wymiany wszystkich dokumentów tylko z powodu zmiany miejsca stałego zameldowania. Ponadto, jedynie ogólnie powołała się na znaczne koszty wymiany dokumentów, nie podając jednak wysokości tych kosztów, nie wskazując swoich dochodów i sytuacji majątkowej. W konsekwencji, nie uprawdopodobniła, że koszty wymiany dokumentów będą stanowić znaczne obciążenie dla jej środków przeznaczonych na utrzymanie. Sąd nie jest zaś władny przed rozpoznaniem wniosku wzywać wnioskodawcy do przedłożenia oświadczeń lub dokumentów pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. I FZ 404/13). Skutku w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł również odnieść argument, że skarżąca, jako osoba bez stałego zameldowania, będzie traktowana jako bezdomna w sprawie o opiekę nad synem. Wystarczy bowiem, że zamelduje się w miejscu swojego aktualnego zamieszkania. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by były ku temu jakiekolwiek przeszkody, poza wolą utrzymania zameldowania w spornym lokalu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.