II SA/Sz 871/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10. UZASADNIENIE Skarżąca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] r., odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r., udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa zachodniopomorskiego w części dotyczącej zmiany lokalizacji punktu gier z pozycji 86 załącznika Nr 1 do ww. decyzji. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji ewentualnie stwierdzenia jej nieważności. Wniosła nadto o: - zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w trybie art.193 Konstytucji RP do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności art. 135 ust.2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz.1540) z art. 2 Konstytucji RP; - o zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o orzeczenie w trybie prejudycjalnym wykładni art. 34 TFEU ( dawny art. 28 TWE) i art. 36 TFEU (dawny art. 30 TWE) w sytuacji, w której przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych przewidujące zakaz organizowania gier na automatach o niskich wygranych we wszystkich miejscach publicznych i prywatnych, z wyjątkiem kasyn, stanowi środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych w rozumieniu art. 34 TFEU, a przedmiotowy zakaz chociaż uzasadniony względami porządku publicznego i ochrony zdrowia ludzi jest sprzeczny z art. 36 TFEU, ponieważ cele te mogą być osiągnięte przy pomocy mniej restrykcyjnych środków, a także o wykładnię art. 49 TFEU (dawny art. 43 TWE) i art. 56 TFEU (dawny art. 49 TWE), w sytuacji w której przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009n r. o grach hazardowych przewidujące zakaz prowadzenia przez państwo członkowskie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych stanowią przeszkodę dla swobody świadczenia usług oraz swobody przedsiębiorczości: - zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o orzeczenie w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni dyrektywy 98/34 ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą 98/48, w przypadku braku poddania ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych procedurze notyfikacji do Komisji Europejskiej, a której przepisy należy uznać za techniczne w rozumieniu art. 11 pkt 11 cytowanej dyrektywy. W uzasadnieniu skargi Spółka A. podała, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, której projektu, wbrew wymogom dyrektywy nr 98/34/WE, nie notyfikowano w Komisji Europejskiej, chociaż zawierała przepisy techniczne. Powyższe, zdaniem skarżącej, powinno skutkować uznaniem ustawy za nieobowiązującą i odmową jej stosowania. Nadto skarżąca podała, że art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, który to przepis stanowił podstawę prawną zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim narusza ochronę praw nabytych, zasadę zaufania państwa i stanowionego przezeń prawa oraz zasadę ochrony interesów w toku. W piśmie procesowym z dnia [....] r. skarżąca wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w analogicznych do toczącej się sprawy postępowaniach, ze względu na wystąpienie z pytaniem prawnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, zawiesił postępowanie w sprawach III SA/Gd 257/10, III SA/Gd 259/10, IIISA/Gd 260/10, III SA/Gd 261/10. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10 zawiesił postępowanie z uwagi na skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego co do zgodności art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych a art. 2 Konstytucji RP. W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie. Obecny na rozprawie w dniu 30 grudnia 2010 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania pozostawił do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010r., w sprawie III SA/Gd 261/10, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektyw, należy taki przepis ustawy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry". Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. II SA/Po 549/10 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: "Czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.), uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych". Zgodnie z art. 125 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, odpowiedź na pytanie czy ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U.2010 nr.127 poz. 857) zawiera przepisy techniczne, które winny podlegać notyfikacji przez Komisję Europejską zgodnie z przepisami Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22.06.1998r., a co za tym idzie czy przepisy ustawy mogły być stosowane przez organy administracji, skoro bezspornym jest że procedury notyfikacji nie przeprowadzono, jest zagadnieniem mającym wpływ na wynik w niniejszej sprawie. Uzyskanie z kolei odpowiedzi na pytanie prawne postawione Trybunałowi Konstytucyjnemu ( tożsame z żądaniem skargi w tej sprawie), ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, stanowił materialnoprawną podstawę decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Ewentualne ustalenie, że przepis ten jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP przesądzi o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem znajdzie wtedy zastosowanie art. 135 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie II SA/Po 549/10 oraz Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne zadane w sprawie III SA/Gd 261/10.