VI SA/Wa 1059/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o. o. z siedzibą w R. na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie składania deklaracji ubezpieczeniowych postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE M. Sp. z o. o. z siedzibą w R. zwróciła się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat [...] o wydanie decyzji zwalniającej płatnika składek z obowiązku składania deklaracji ubezpieczeniowych w formie elektronicznej, na które to pismo otrzymała datowaną na dzień 19 marca 2008r. odpowiedź o braku wyrażenia zgody na składanie ww. dokumentów w formie pisemnej. Na powyższe pismo M. Sp. z o. o. złożyła skargę do [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] została poinformowana o obowiązku wynikającym z art. 47 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka wniosła o uchylenie obydwu decyzji zarzucając między innymi, iż nie spełniają one wymagań zakreślonych dla decyzji. Należy jednakże zauważyć, iż stwierdzenie zawarte w art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie (p. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38). Natomiast art. 47a ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74 ze zw.), w myśl którego w uzasadnionych przypadkach Zakład może upoważnić płatnika składek do przekazywania dokumentów w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku lub na informatycznych nośnikach danych, nie przewiduje, iż rozstrzygnięcie w powyższym zakresie zapada poprzez wydanie decyzji. Tym samym zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej. Jednocześnie w myśl art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę na akty lub czynności zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (inne niż decyzje i postanowienia) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wezwała skarżonego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, bowiem została wniesiona z naruszeniem ujętego w art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymogu uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, przy czym odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.