II OZ 963/07
Адміністративні суди2007-12-28
Номер справи
II OZ 963/07
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2007-12-28
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Maria Rzążewska
Резолютивна частина
Odrzucono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. M. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2007r., sygn. akt II OZ 963/07 oddalające zażalenie E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 544/06 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2007 r. w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania.
Skarżący w piśmie datowanym na 15 listopada 2007 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego z prawem oraz przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący zapewnił, że pokryje koszty związane z opłaceniem tak ustanowionego pełnomocnika, zgodnie z wysokościami stawek określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Alternatywnie strona domaga się wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a."
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że ustanowienie dla strony zawodowego pełnomocnika procesowego nie musi być poprzedzone zwolnieniem (chociażby w części) z opłat sądowych a także, że już nie obowiązuje unormowanie, zgodnie z którym Sąd mógł nie uwzględnić wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jeżeli ich udział w sprawie uznał za niepotrzebny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny są ostateczne w toku instancji i nie podlegają zaskarżeniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stosowanej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie przewidują bowiem możliwości wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń wydawanych przez ten Sąd, przez co są one prawomocne z chwilą wydania. Skarżący został zresztą o tym poinformowany w piśmie przesyłającym odpis postanowienia z dnia 9 października 2007 r. Wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest więc niedopuszczalne.
Na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a zażalenie, które jest niedopuszczalne podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc się na marginesie do kwestii podnoszonych przez skarżącego w zażaleniu, podnieść należy, że w zaskarżanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny nie wskazywał na uzależnienie możliwości przyznania pełnomocnika z urzędu od uprzedniego zwolnienia od kosztów sądowych. Za przepisami "p.p.s.a." wskazał jedynie, że przyznanie pełnomocnika z urzędu stanowi rodzaj pomocy udzielanej w ramach instytucji "prawa pomocy" z uwagi na niemożność poniesienia związanych z tym kosztów. W orzeczeniu tym nie znalazło się również twierdzenie o uznaniu udziału adwokata w tym postępowaniu za "niepotrzebny". Warto zauważyć, że w zażaleniu skarżący sam przyznał, że jest finansowo przygotowany na opłacenie adwokata zastępującego go w sprawie, czym potwierdza prawidłowość oddalenia zażalenia na odmowę przyznania pomocy w tym zakresie.
Wobec wszystkiego, co wskazano powyżej, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.