II SAB/Rz 93/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi KG na działalność Starosty [...] - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić KG kwotę 100 zł (słownie: stu złotych), tytułem wpisu od odrzuconej skargi. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do wskazania przedmiotu zaskarżenia, podlegającego w myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", względnie art. 3 § 3 Ppsa w związku z przepisem szczególnym, kognicji sądu administracyjnego. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2018, zatytułowanym jako "uzupełnienie skargi", KG podała, że przedmiotem zaskarżenia jest "kontrola działalności organu administracji publicznej w sprawie decyzji administracyjnej Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...], wdana w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za przejętą na własność Gminy [...] nieruchomość, stanowiącą własność skarżącej KG, w ramach realizacji inwestycji drogowej". W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że skarżąca wnioskowała o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją, jednakże postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. organ odmówił wszczęcia postępowania nadzwyczajnego. Rozstrzygniecie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. Organ podał, że ww. postanowienia stanowiły przedmiot kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r. II SA/Rz 1064/16 oddalił skargę KG. Z kolei wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r. I OSK 1461/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wniesioną od ww. wyroku WSA w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Oznacza to po pierwsze, konieczność uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji, a po drugie brak możliwości zaskarżenia decyzji organu I instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca w treści skargi wskazała, że jest ona skargą "na bezczynność organu", nie precyzując jednakże w jakim przedmiocie upatruje ona tej bezczynności. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 6 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. W ocenie Sądu, analiza skargi oraz pisma skarżącej z dnia 10 listopada 2018 r. prowadzi do konkluzji, że wolą skarżącej jest stwierdzenie przez Sąd wadliwości decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], polegającej na "rażącym zaniżeniu" wysokości ustalonego odszkodowania, a zatem wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego i objęcie kontrolą Sądu ww. decyzji. Tak określone przedmiot zaskarżenia skutkuje powstaniem po stronie Sadu obowiązku odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Jak bowiem wynika z nadesłanych akt administracyjnych, odpowiedzi na skargę oraz pism procesowych skarżącej, skarżąca nie wniosła odwołania od spornej decyzji Starosty [...], działającego jako organ I instancji, a zatem nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt1 Ppsa.