II SA/Ol 430/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Bogusław Jażdżyk ( spr.) Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia "[...]" Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia jest bezzasadna, gdyż w części pokrywa z własnych środków koszty całodobowego pobytu w domu pomocy społecznej, tym samym zasiłek pielęgnacyjny winien jej przysługiwać. Samorządowe Kolegium Odwoławcze początkowo wniosło * oddalenie skargi, jednakże w piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2008r. zwróciło się * umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego podnosząc, iż skład orzekający Kolegium uwzględnił w całości skargę M.P. w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał, iż decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" uchylił zaskarżoną własną decyzję z dnia "[...]" oraz decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]" i orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że przyznał skarżącej M.P. wnioskowane świadczenie w formie zasiłku pielęgnacyjnego od dnia 1 lutego 2008r. na czas nieokreślony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 163, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: ustawą ppsa). Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym wart. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 3, 1 Sygn. akt II SA/Ol 430/08 Warszawa 2008, str. 403, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia , 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy . . W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z tej możliwości i uchyliło zaskarżoną (własną) decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, uwzględniło skargę w całości przyznając skarżącej zasiłek pielęgnacyjny, o który wnosiła. Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Z tego powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec o jego umorzeniu. 2