II SA/Wa 948/09
Адміністративні суди2009-12-30
Номер справи
II SA/Wa 948/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2009-12-30
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Sławomir Antoniuk
Резолютивна частина
Odmówiono uzupełnienia wyroku
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. z dnia 16 grudnia 2009 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 948/09 w przedmiocie zwrotu kosztów postanawia - odmówić uzupełnienia wyroku w zakresie kosztów -
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 listopada
2009 r. uchylił decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja
2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W punkcie 3 Sąd przyznał adwokatowi A. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł i kwotę 52, 80 zł stanowiącą 22% VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrok z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi strony w dniu 16 grudnia 2009 r.
Pismem z dnia 16 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat A. Z. wniosła o uzupełnienie wyroku z dnia 3 listopada 2009 r. poprzez orzeczenie co do kosztów postępowania poniesionych przez pełnomocnika, tj. zasądzenia kwoty 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Podniosła, że Sąd w wyroku w zakresie kosztów nie orzekł o kosztach opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu –
a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek
o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić
z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
W świetle powołanego przepisu przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. W sprawie niniejszej tego rodzaju przypadek nie zachodzi. Sąd orzekł o całości skargi oraz uwzględniając
ją określił, na podstawie art. 152 P.p.s.a., w jakim zakresie zaskarżona decyzja
nie może być wykonana. Sąd orzekł również, na podstawie art. 250 P.p.s.a.,
o wynagrodzeniu adwokata ustanowionego z urzędu za pomoc prawną świadczoną
w niniejszej sprawie. Z tego też względu nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 948/09.
Dodatkowo jedynie wskazania wymaga, iż z wniosku pełnomocnika skarżącego
z dnia 16 grudnia 2009 r. wynika, że w istocie kwestionuje on postanowienie Sądu
o wysokości wynagrodzenia przyznanego w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Pełnomocnik domaga się podwyższenia tego wynagrodzenia poprzez przyznanie dodatkowo 17 złotych z tytułu poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, która to kwota nie została przyznana przez Sąd. Podkreślenia wymaga, że środkiem odwoławczym od postanowienia Sądu w zakresie wysokości przyznanego pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej – nawet wówczas, gdy orzeczenie w tym zakresie zamieszczone zostało
w wyroku – jest zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.