Ppolska.starec← Urzadnik

III SAB/Wr 1443/22

Адміністративні суди2022-12-29
Номер справи
III SAB/Wr 1443/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2022-12-29
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судді

Anna Kuczyńska-Szczytkowska

Резолютивна частина

*Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 15 listopada 2022 r., D.S. (dalej: strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 16 listopada 2022 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał stronę skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 25 listopada 2022 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 5 grudnia 2022 r. Z uwagi na to, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 9 grudnia 2022 r. Siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie 16 grudnia 2022 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Skoro w sprawie strona skarżąca nie podjęła adresowanej do niej i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 25 listopada 2022 r. W konsekwencji zatem należało przyjąć, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone stronie skarżącej 9 grudnia 2022 r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłyną bezskutecznie 16 grudnia 2022 r. (piątek). Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro w sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.