IV SA/Wa 2007/09
Адміністративні суди2009-12-30
Номер справи
IV SA/Wa 2007/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2009-12-30
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Wanda Zielińska-Baran
Резолютивна частина
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...]
UZASADNIENIE
W skardze z dnia 30 października 2009 r. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia.
W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że ze względu na trudną sytuację finansową Uczelni wykonanie decyzji może narazić ją na znaczną szkodę majątkową, a w następstwie na powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Dofinansowanie jakie uczelnia otrzymuje z budżetu Państwa ma charakter celowy, tj. na działalność naukową, dydaktyczną i badawczą, nie mniej niniejsze dotacje jakie otrzymuje z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie są wystarczające na pokrycie kosztów związanych z działalnością bieżącą uczelni. Jedynym źródłem, które może pokryć potrzeby uczelni w zakresie kosztów administracyjnych są wpływy uzyskane ze sprzedaży nieruchomości uczelni, które z różnych przyczyn nie są wykorzystywane na działalność statutową, jednakże ten proces został zablokowany przez Ministra Skarbu Państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
W wyniku dokonania analizy wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W niniejszej sprawie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] wymierzono S. karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia w wysokości [...] zł.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary, tj. 449 496,78 zł. stwierdzić należy, iż uiszczenie jej może rodzić poważne trudności w działalności uczelni. Ze względu na przedmiot sprawy, a w szczególności okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania tym znacznej dla strony skarżącej szkody.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.