II SA/Sz 425/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi P. A. D. na postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. UZASADNIENIE Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. numer [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego - w związku z wniesieniem przez P. D. odwołania od decyzji o numerze [...] z dnia [...] r. orzekającej o wymeldowaniu P. D. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego przy ul. W. w P. - stwierdził niedopuszczalność wniesienia wskazanego wyżej odwołania. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w dniu [...] r. P. D. otrzymał pismo zatytułowane "decyzja" znak [...] z dnia [...] r., o wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego przy ul. W. w P. i od powyższego pisma wniósł odwołanie. Wojewoda podkreślił, że przepis art. 107 § 1 Kpa określa elementy jakie musi posiadać decyzja administracyjna. Decyzja, która nie zawiera wszystkich składników jest decyzją wadliwą. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zakwalifikowanie danego pisma jako decyzji administracyjnej nie wymaga, aby to pismo zawierało wszystkie składniki decyzji, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wystarczającym jest aby pismo zawierało minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji, czyli oznaczenie organu wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Zdaniem organu, brak niektórych składników decyzji powoduje nieistnienie w obrocie prawnym takiego aktu, natomiast brak innych elementów skutkuje tylko wadą decyzji uzasadniającą jej uchylenie bądź stwierdzenie nieważności. Organ odwoławczy w wyniku kontroli prawidłowości zaskarżonego przez P. D. pisma numer [...] dokonanej w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził, że przedmiotowe pismo nie ma autora tj. nie posiada oznaczenia organu, który je wydał. Takiego oznaczenia nie ma ani na początku "decyzji", albowiem brak pieczątki nagłówkowej lub innej formy oznaczenia organu wydającego akt, ani nawet w treści tego pisma. Nie można także ustalić organu I instancji na podstawie pieczątki widniejącej w miejscu, w którym osoba działająca z upoważnienia Burmistrza złożyła swój podpis. W ocenie organu II instancji bezsporne jest, że skoro zaskarżone przez P. D. pismo zatytułowane "decyzja", przesłane do organu II instancji wraz z aktami sprawy z Urzędu Miejskiego w P., nie ma wszystkich istotnych składników decyzji to nie jest aktem administracyjnym istniejącym, lecz tylko zwykłym pismem, które nie rodzi skutków prawnych. Pismo to może być co najwyżej projektem decyzji Burmistrza P. Organ II instancji przyjął, że w sytuacji gdy w aktach sprawy o wymeldowanie P. D. jest tylko sporne pismo, które nie posiada wszystkich cech decyzji administracyjnej, to takie samo pismo otrzymały strony przedmiotowego postępowania administracyjnego, a zatem jest to tylko projekt decyzji. Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 127 § 1 Kpa od decyzji organu I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie służy wyłącznie od decyzji istniejącej i jest ono niedopuszczalne, gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując organ II instancji stwierdził, że skoro przedmiotowe pismo opatrzone numerem [...] i datą [...]r. nie jest decyzją administracyjną to nie służy od niego odwołanie i w zaistniałym stanie rzeczy, zgodnie z dyspozycją art. 134 Kpa, należało stwierdzić niedopuszczalność wniesienia odwołania przez P. D. Zdaniem organu II instancji kwestia wymeldowania P. D. z lokalu przy ul. W. w P. pozostała nierozstrzygnięta i w związku z tym zachodzi konieczność rozpatrzenia sprawy w formie decyzji. Pismo znajdujące się w aktach sprawy o nr [...], które podpisał w imieniu Burmistrza Kierownik Wydziału Organizacyjnego i Spraw Obywatelskich nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. P. D. wniósł, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . W uzasadnieniu skargi podał, że przebywa w [...] i nie ma możliwości wpływu na sprawę o wymeldowanie go z miejsca stałego pobytu przy ul. W. w P. Zdaniem skarżącego przedmiotowe postępowanie jest niesłuszne i niezgodne z przepisami i w związku z tym skarżący zwrócił się do Sądu o zajęcie stanowiska w niniejszej sprawie. Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Wobec wniosku zawartego w skardze należy na wstępie wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest organem administracji publicznej, a zatem nie rozstrzyga merytorycznie sprawy administracyjnej. Do tego powołane są właściwe organy administracji publicznej, a ich orzeczenia (decyzje, postanowienia, akty, czynności) są kontrolowane przez Sąd administracyjny – stosownie do art. 1 § 2 ustawy o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) – pod względem zgodności z prawem. Niezbędne jest przy tym podkreślenie, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej określonej jako p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazanej w niej podstawą prawną, co oznacza, że ma obowiązek uwzględnić wszystkie istotne wady prawne orzeczenia, w tym te, które nie były podnoszone w skardze. Taka właśnie sytuacja wystąpienia przyczyn uwzględnienia skargi ze względu na naruszenie prawa, które nie zostało zarzucone skargą, zaistniała w niniejszej sprawie. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody z dnia [...]r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Istota sprawy sprowadza się do oceny zasadności stanowiska Wojewody co do charakteru prawnego pisma z dnia [...]r. nr [...] traktowanego przez skarżącego jako decyzja o Jego wymeldowaniu z pobytu stałego, które to stanowisko legło u podstaw wydania przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia. Wojewoda – jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia – przyjął bowiem, że z uwagi na brak możliwości zidentyfikowania autora pisma czyli organu, który je wydał, pismo to nie jest decyzją w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu, zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny wymagał dokładniejszych ustaleń i głębszych rozważań od tych, jakich dokonał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu. Zgodzić się trzeba z Wojewodą, że co do zasady, zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., decyzja powinna zawierać między innymi oznaczenie organu administracji publicznej, który wydał daną decyzję. Oznaczenie to polega na wskazaniu pełnej nazwy organu i jego siedziby, brak oznaczenia organu pozbawia akt charakteru decyzji administracyjnej. Oznaczenie organu pozwala na ocenę, czy zachowane zostały przepisy regulujące właściwość rzeczową, miejscową oraz instancyjną. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda stwierdził, że przedmiotowe pismo nie posiada oznaczenia organu, który je wydał. Brak jest pieczęci nagłówkowej lub innej formy oznaczenia organu, nie można także ustalić organu na podstawie pieczęci widniejącej w miejscu, w którym osoba działająca z upoważnienia organu pismo to podpisała. W ocenie Sądu, okoliczności podniesione przez Wojewodę nie przesądzają jednak o braku możliwości ustalenia organu, który wydał ten akt, w sytuacji, gdy nie zostanie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające na okoliczność treści pisma jakie zostało wprowadzone do obrotu prawnego poprzez jego doręczenie stronom. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda przyjął, "że w sytuacji gdy w aktach sprawy o wymeldowanie P. D. jest tylko sporne pismo, które nie posiada wszystkich cech decyzji administracyjnej, to takie samo pismo otrzymały strony postępowania, a zatem jest to tylko projekt decyzji". Zdaniem Sądu, ustalenie to jest co najmniej przedwczesne, skoro w przedstawionych sądowi aktach administracyjnych brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, że Wojewoda kwestię tą wyjaśnił np. w drodze zwrócenia się ze stosownym zapytaniem do stron postępowania. Nie można bowiem wykluczyć, że skarżącemu i uczestniczce postępowania doręczono pismo opatrzone co najmniej pieczęcią nagłówkową zawierającą pełną nazwę organu i jego siedziby. W takiej zaś sytuacji, nie przesądzając ostatecznego sposobu rozstrzygnięcia, zaskarżone postanowienie oparte na dokonanym a prori założeniu identyczności pism doręczonych stronom z pismem znajdującym się w aktach administracyjnych, uznać należało za niezgodne z prawem. Brak wyjaśnienia tej kwestii stanowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt "c" p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie, a na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się wyroku. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organu będzie rozważenie powyższych zapatrywań Sądu i przeprowadzenie postępowania we wskazanym w nich kierunku, celem dokładnego wyjaśnienia kwestii, która legła u podstaw uchylenia zaskarżonego postanowienia.