VIII U 1561/23
Суди загальної юрисдикції2025-12-12
Номер справи
VIII U 1561/23
Дата рішення
2025-12-12
Тип
REASONS
Судді
Agnieszka Olejniczak-Kosiara (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </strong>
</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->CAŁOŚCI WYROKU Z DNIA 24 LISTOPADA 2025 ROKU</strong>
</p>
<p>Decyzją z dnia 13.07.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> stwierdził, że:</p>
<p>1. <span class="anon-block">K. S. (1)</span> jako były członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> ponosi solidarną odpowiedzialność całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako były członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> byłym prezesem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie 48.734,10 zł, w tym na:</p>
<p>-ubezpieczenie społeczne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 24315,13 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 12764,00 zł koszty egzekucyjne w kwocie 640,10 zł, ogółem 37719,23 zł,</p>
<p>- ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 6295,99 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 3309,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 200,70 zł, ogółem 9805,69 zł,</p>
<p>- Fundusz Pracy <span class="anon-block">(...)</span> Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 777,28 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 405,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 26,90 zł, ogółem 1209,18 zł</p>
<p>2. <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako były członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> ponosi solidarną odpowiedzialność całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span> jako były członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> byłym prezesem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie 48 734,10 zł, w tym na:</p>
<p>-ubezpieczenie społeczne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 24315,13 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 12764,00 zł koszty egzekucyjne w kwocie 640,10 zł, ogółem 37719,23 zł,</p>
<p>- ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 6295,99 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 3309,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 200,70 zł, ogółem 9805,69 zł,</p>
<p>- Fundusz Pracy <span class="anon-block">(...)</span> Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 777,28 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 405,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 26,90 zł, ogółem 1209,18 zł</p>
<p>3. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako były prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> ponosi solidarną odpowiedzialność całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako były członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">K. S. (1)</span> byłym członkiem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie 48 734,10 zł<strong>
<!-- -->
, </strong>w tym na:</p>
<p>-ubezpieczenie społeczne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 24315,13 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 12764,00 zł koszty egzekucyjne w kwocie 640,10 zł, ogółem 37719,23 zł,</p>
<p>- ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 6295,99 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 3309,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 200,70 zł, ogółem 9805,69 zł,</p>
<p>- Fundusz Pracy <span class="anon-block">(...)</span> Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 777,28 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 405,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 26,90 zł, ogółem 1209,18 zł</p>
<p>Zakład podał, że określone n/n decyzją zobowiązania należy zapłacić w terminie 30 dni od daty jej doręczenia na podany w tej decyzji numer rachunku ZUS. Jednocześnie Zakład poinformował, że w przypadku nieuregulowania zaległości we wskazanym terminie, na podstawie art. 109 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja Podatkowa, odsetki naliczane będą nadal do dnia zapłaty włącznie. ZUS podał, że po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, ww. zobowiązania staną się natychmiast wymagalne i w przypadku braku dobrowolnej zapłaty, zostaną skierowane na drogę przymusowego dochodzenia w trybie egzekucji administracyjnej (zgodnie z zasadami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19660240151" title="Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 1966 r. Nr 24, poz. 151 ()">ustawie z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji</a> t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 479) lub sądowej (zgodnie z zasadami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">K.P.C.</a>).</p>
<p>W uzasadnieniu tej decyzji Zakład w szczególności wskazał, że <span class="anon-block">(...)</span> nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomego, z którego możliwe byłoby prowadzenie skutecznej egzekucji. ZUS wyjaśnił, że 1.04.2019 r. <span class="anon-block">(...)</span> złożyło dokumenty z datą wsteczną o wyrejestrowaniu płatnika składek z dniem 1.09.2018 r. Tym samym ZUS stwierdził, że prowadzenie wobec spółki postępowanie egzekucyjne jest nieskuteczne. Zakład podał, że pismem z 12.09.2022 r. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia osób i zakresu odpowiedzialności za zobowiązania <span class="anon-block">(...)</span>. Zakład wskazał, że po analizie dokumentów zgromadzonych w KRS ustalono, iż do 4 lutego 2020 r. <span class="anon-block">K. S. (1)</span> figurował jako członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, a wniosek o dokonanie wykreślenia ww. z tej funkcji został przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Krajowego Rejestru Sądowego rozpatrzony negatywnie. Zgodnie z postanowieniem Sądu z 26 stycznia 2016 r. <span class="anon-block">(...)</span> Ns-Rej. <span class="anon-block">KRS (...)</span>) odmówiono dokonania wpisu z uwagi na fakt niezłożenia oryginału lub poświadczonego urzędowo (przez notariusza) odpisu rezygnacji członka zarządu-<span class="anon-block">K. S. (1)</span> oraz oryginału lub poświadczonego urzędowo (przez notariusza) odpisu protokołu z posiedzenia Zarządu z dnia 7 lipca 2015 roku w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dokonania wpisu. Po odebraniu wszczęcia przez ZUS postępowania w n/n sprawie pisma 28 września 2022 r. zgłosiła się do ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> <span class="anon-block">A. J.</span>, pełnomocnik <span class="anon-block">M. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D. N. (1)</span>, i oświadczyła, iż złożone zostaną pisemne wyjaśnienia. Zakład podał, że 14.10.2022 r. do ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> wpłynęły pisma, w którym zarówno <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, jak i <span class="anon-block">D. N. (1)</span> opisują wewnętrzną sytuację <span class="anon-block">(...)</span>. Organ rentowy w zw. z tym podkreślił, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest instytucją uprawnioną do ingerowania w wewnętrzne problemy podmiotów. ZUS jako instytucja, działa na podstawie zgodnie z przepisami prawnymi i co za tym idzie nie ma wpływu na sytuacje opisane w ww. pismach z 13.10.2022 r. Następnie ZUS wskazał, że zawiadomieniem z 16.05.2023 r. poinformowano, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone. Po odebraniu ww. pisma <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przekazał informację z Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi Sąd Gospodarczy Wdział Krajowego Rejestru Sądowego z 25.05.2023 r., iż jego dane jako członka zarządu <span class="anon-block"> stowarzyszenia (...)</span> z <span class="anon-block">(...)</span> zostały wykreślone z KRS prawomocnym postanowieniem z dnia 4.02.2020 r. Organ rentowy podał, że wskazuje, więc to na fakt, iż <span class="anon-block">K. S. (1)</span> zaprzestał sprawowania funkcji członka zarządu stowarzyszenia dopiero w chwili wszczęcia postępowania likwidacyjnego <span class="anon-block">(...)</span>. W tej samej dacie tj.: 4.02.2020 r. zostały równie wykreślone z KRS dane pozostałych członków zarządu: <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">D. N. (1)</span>. ZUS wskazał, że <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">D. N. (1)</span> po odebraniu ww. pisma nie przekazali żadnych dokumentów. Zakład Ubezpieczeń Społecznych podkreślił, że jako wierzyciel w przedmiotowej sprawie ma obowiązek dochodzić należności od członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">(...)</span>, albowiem w wymaganym terminie nie zostały podjęte żadne czynności, które z mocy prawa skutkowałyby uwolnieniem się od odpowiedzialności. W przedmiotowej sprawie ZUS podał, że stwierdzono, iż zaistniały przesłanki uzasadniające przeniesienie odpowiedzialności na <span class="anon-block">K. S. (1)</span> jako byłego członka zarządu za zobowiązania <span class="anon-block">(...)</span>, ponieważ:</p>
<p>1.egzekucja wobec ww. <span class="anon-block">(...)</span> okazała się bezskuteczna,</p>
<p>2.w okresie, kiedy powstało wymienione w sentencji zadłużenie pełnił on funkcję członka zarządu,</p>
<p>3.<span class="anon-block">(...)</span> nie składało wniosku o ogłoszenie upadłości,</p>
<p>4.nie wskazano mienia, z którego możliwe byłoby zaspokojenie zobowiązań w znacznej części.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/decyzja w aktach ZUS/</em>
</p>
<p>Odwołanie od ww. decyzji złożył <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, będąc reprezentowanym przez adwokata, zaskarżając ją w części tj. w zakresie punktu 1, zarzucając:</p>
<p>1.bezpodstawne przyjęcie i ustalenie, że <span class="anon-block">K. S. (1)</span> w okresie kiedy powstało wymienione w zaskarżonej decyzji zadłużenie pełnił funkcję członka zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, podczas gdy nie pełnił on tej funkcji od 7.07.2015 r.</p>
<p>2.naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 1)">art. 83 ust.1 ustawy z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 107;art. 107 § 1;art. 107 § 2;art. 107 § 2 pkt. 2;art. 107 § 2 pkt. 4;art. 108;art. 108 § 1;art. 109;art. 109 § 2;art. 109 § 2 pkt. 1;art. 116)">art. 107 § 1, §2 pkt 2 i 4, art. 108 § 1, art. 109 § 2 pkt 1, art. 116 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 31;art. 32)">art. 31 i 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> poprzez niezasadne przyjęcie solidarnej odpowiedzialności <span class="anon-block">K. S. (1)</span> jako byłego członka zarządu <span class="anon-block">(...)</span> z tytułu nieopłaconych składek w łącznej wysokości 48734,10 zł, w sytuacji gdy w okresie powstania tego zadłużenia oraz ww. obowiązku tytułem składek odwołujący się nie był członkiem zarządu ww. <span class="anon-block">(...)</span>, a więc nie był członkiem organu zarządzającego stowarzyszeniem, a nadto brak zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości stowarzyszenia nastąpił bez jego winy.</p>
<p>W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania wobec niego, zaś alternatywnie na wypadek nie uwzględnienia ww. wniosku – wniósł o uchylenie decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu, a ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odwołanie k. 3-4/</em>
</p>
<p>W odpowiedzi na odwołanie <span class="anon-block">K. S. (1)</span> pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz o zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych razem z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, a odnosząc się do zarzutu przedawnienia wskazał, że jest niezasadny bo postępowanie egzekucyjne zostało zakończone postanowieniem Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 1.04.2019 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odpowiedź na odwołanie k. 12-13/</em>
</p>
<p>Odwołanie od ww. decyzji wniosła też <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, będąc reprezentowaną przez adwokata, zaskarżając ją w części, w jakiej sporna decyzja dotyczy odwołującej, której zarzuciła naruszenie:</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span>. przepisów prawa materialnego, tj.:</p>
<p>1/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24;art. 24 ust. 4)">art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U.</p>
<p>z 2023 r. poz. 1230 z późn. zm.) zwanej dalej także u.s.u.s. - przez nieuwzględnienie przedawnienia zobowiązania,</p>
<p>2/ art. 68 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 900) poprzez pominięcie wynikających z ww. przepisu kompetencji dyrektora szkoły jako kierownika zakładu pracy, a co za tym idzie - jego uprawnień i obowiązków zakresie odpowiedzialności za należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - a tym samym nieuprawnione obciążenie strony skarżącej odpowiedzialnością za nieopłacone składki z ww. tytułów.</p>
<p>II. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez:</p>
<p>1.naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 7)">art. 7 k.p.a.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 77;art. 77 § 1)">art. 77 § 1 k.p.a.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 80)">art. 80 k.p.a.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 123)">art. 123</a> u.s.u.s. poprzez zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego i oparcie decyzji na błędnych i niepełnych ustaleniach faktycznych, w szczególności co do określenia podmiotu odpowiedzialnego za odprowadzanie składek do ZUS, którym była <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> a nie <span class="anon-block">(...)</span>, co w konsekwencji pociągnęło za sobą chybione ustalenie, iż odpowiedzialnymi za zobowiązania wobec ZUS - po przeniesieniu odpowiedzialności - winny być osoby wchodzące w skład Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, a nie Dyrektorzy Szkół - jako płatnicy składek pełniący funkcję pracodawcy i kierownika zakładu pracy, a także - z ostrożności procesowej - co do majątku <span class="anon-block">(...)</span>, niepoczynienie jakichkolwiek ustaleń co do majątku, z którego możliwym byłoby prowadzenie egzekucji, a tym samym rażące odstępstwo od zasady swobodnej oceny dowodów, która przybrała formę oceny dowolnej, jak również doprowadziła do naruszenia zasady przekonywania, niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a to w konsekwencji braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy,</p>
<p>2/naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 7)">art. 7</a>, art, 11 i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 107;art. 107 § 3)">art. 107 § 3 k.p.a.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 123)">art. 123</a> u.s.u.s. poprzez brak prawidłowego i pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, lakoniczne i niepełne podanie podstaw faktycznych, brak prawnej analizy prawidłowości zastosowanych norm prawnych, w szczególności niedokonania weryfikacji, czy ustalone w niniejszej sprawie okoliczności mieszczą się w dyspozycji zastosowanych norm prawnych.</p>
<p>W konkluzji odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">M. K. (1)</span> – jako podmiotu, który nie powinien być stroną postępowania dotyczącego odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> - ewentualnie zaś wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części odnoszącej się do skarżącej <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odwołanie k. 5-15 załączonych akt VIII U 1616/23/</em>
</p>
<p>W odpowiedzi na ww. odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych razem z ustawowymi odsetkami, a także o łączne rozpoznanie ze sprawą z odwołania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i <span class="anon-block">D. N. (1)</span>, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, a odnosząc się do zarzutu przedawnienia wskazał, że jest niezasadny, bo postępowanie egzekucyjne zostało zakończone postanowieniem Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 1.04.2019 r., zaś odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 68 ust. 5 ustawy z 14.12.2016 r. Prawo oświatowe podał, że jest bezzasadny, gdyż z przepisu tego nie wynika, aby Dyrektor mogła ponosić odpowiedzialność za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek za osoby zatrudnione w szkole.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odpowiedź na odwołanie k. 24-26 załączonych akt VIII U 1616/23/</em>
</p>
<p>Postanowieniem z dnia 9.10.2023 r. połączono sprawę z odwołania <span class="anon-block">M. K. (1)</span> od decyzji z dnia 13.07.2023 r. ze sprawą z odwołania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> od tej decyzji celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia za sygn. <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/postanowienie k. 38 załączonych akt VIII U 1616/23/</em>
</p>
<p>Odwołanie od ww. decyzji z dnia 13.07.2023 r. złożył także <span class="anon-block">D. N. (1)</span>, będąc reprezentowanym przez adwokata, zaskarżając ją w części w jakiej dotyczy go sporna decyzja, której zarzucił naruszenie:</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span>. przepisów prawa materialnego, tj.:</p>
<p>1/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24;art. 24 ust. 4)">art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U.</p>
<p>z 2023 r. poz. 1230 z późn. zm.) zwanej dalej także u.s.u.s. - przez nieuwzględnienie przedawnienia zobowiązania,</p>
<p>2/ art. 68 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 900) poprzez pominięcie wynikających z ww. przepisu kompetencji dyrektora szkoły jako kierownika zakładu pracy, a co za tym idzie - jego uprawnień i obowiązków zakresie odpowiedzialności za należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - a tym samym nieuprawnione obciążenie strony skarżącej odpowiedzialnością za nieopłacone składki z ww. tytułów.</p>
<p>II. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez:</p>
<p>1.naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 7)">art. 7 k.p.a.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 77;art. 77 § 1)">art. 77 § 1 k.p.a.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 80)">art. 80 k.p.a.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 123)">art. 123</a> u.s.u.s. poprzez zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego i oparcie decyzji na błędnych i niepełnych ustaleniach faktycznych, w szczególności co do określenia podmiotu odpowiedzialnego za odprowadzanie składek do ZUS, którym była <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> a nie <span class="anon-block">(...)</span>, co w konsekwencji pociągnęło za sobą chybione ustalenie, iż odpowiedzialnymi za zobowiązania wobec ZUS - po przeniesieniu odpowiedzialności - winny być osoby wchodzące w skład Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, a nie Dyrektorzy Szkół - jako płatnicy składek pełniący funkcję pracodawcy i kierownika zakładu pracy, a także - z ostrożności procesowej - co do majątku <span class="anon-block">(...)</span>, niepoczynienie jakichkolwiek ustaleń co do majątku, z którego możliwym byłoby prowadzenie egzekucji, a tym samym rażące odstępstwo od zasady swobodnej oceny dowodów, która przybrała formę oceny dowolnej, jak również doprowadziła do naruszenia zasady przekonywania, niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a to w konsekwencji braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy,</p>
<p>2/naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 7)">art. 7</a>, art, 11 i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 107;art. 107 § 3)">art. 107 § 3 k.p.a.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 123)">art. 123</a> u.s.u.s. poprzez brak prawidłowego i pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, lakoniczne i niepełne podanie podstaw faktycznych, brak prawnej analizy prawidłowości zastosowanych norm prawnych, w szczególności niedokonania weryfikacji, czy ustalone w niniejszej sprawie okoliczności mieszczą się w dyspozycji zastosowanych norm prawnych.</p>
<p>W konkluzji odwołujący <span class="anon-block">D. N. (1)</span> wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez umorzenie postępowania wobec niego – jako podmiotu, który nie powinien być stroną postępowania dotyczącego odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> - ewentualnie zaś wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części odnoszącej się do niego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odwołanie k. 5-17 załączonych akt VIII U 1608/23/</em>
</p>
<p>W odpowiedzi na ww. odwołanie <span class="anon-block">D. N. (1)</span> pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych razem z ustawowymi odsetkami, a także o łączne rozpoznanie ze sprawą z odwołania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, podtrzymując dotychczasowe stanowisko a odnosząc się do zarzutu przedawnienia wskazał, że jest niezasadny bo postępowanie egzekucyjne zostało zakończone postanowieniem Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 1.04.2019 r., zaś odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 68 ust. 5 ustawy z 14.12.2016 r. Prawo oświatowe podał, że jest bezzasadny, gdyż z przepisu tego nie wynika, aby Dyrektor mogła ponosić odpowiedzialność za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek za osoby zatrudnione w szkole.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odpowiedź na odwołanie k. 27-26 załączonych akt VIII U 1608/23/</em>
</p>
<p>Postanowieniem z 11.10.2023 r. połączono sprawę z odwołania <span class="anon-block">D. N. (1)</span> od decyzji z dnia 13.07.2023 r. ze sprawą z odwołania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> od tej decyzji celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia za sygn. <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/postanowienie k. 37 załączonych akt VIII U 1608/23/</em>
</p>
<p>Następnie decyzją z dnia 27.12.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> zmienił pierwszą zaskarżoną decyzję z dnia 13.07.2023 r., stwierdzającą odpowiedzialność członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, poprzez wskazanie, iż <span class="anon-block">D. O. (1)</span> jako były członek zarządu ponosi solidarną odpowiedzialność całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span>; i <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako byłymi członkami zarządu oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako byłą prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie 48.734,10 zł, w tym na:</p>
<p>- ubezpieczenie społeczne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 24.315,13 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 12.764,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 640,10 zł, ogółem 37.719,23 zł,</p>
<p>-ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 6.295,99 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 3309,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 200,70 zł, ogółem 9805,69zł,</p>
<p>-Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 777,28 zł, odsetki za zwłokę liczone na 13.07.2023 r. 405,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 26,90 zł, ogółem <span class="anon-block"> (...)</span>,l8 zł</p>
<p>W uzasadnieniu ZUS podał, że zgodnie z Protokołem z posiedzenia Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 7.07.2015 r., członkiem zarządu stała się <span class="anon-block">D. O. (1)</span>, lecz zmiana ta nie została ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym.</p>
<p>W związku z powyższym stwierdzono, że zaistniały przesłanki, uzasadniające orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności <span class="anon-block">D. O. (1)</span> jako byłego członka zarządu całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i <span class="anon-block">D. N. (1)</span>, jako byłymi członkami zarządu oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako byłą prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/decyzja w aktach ZUS/</em>
</p>
<p>Od ww. decyzji z 27.12.2023 r. odwołania wnieśli <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, w których podtrzymali swoją argumentację oraz wnioski odwoławcze, jak w ich odwołaniach od decyzji z dnia 13.07.2023 r., przy czym skarżąca <span class="anon-block">M. K. (1)</span> dodatkowo zarzuciła naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 6)">art. 6</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 9)">art. 9 k.p.a.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 123)">art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> poprzez zaniechanie wskazania podstawy prawne w oparciu o którą ZUS wydał drugą zaskarżoną decyzję w sprawie przeniesienia odpowiedzialności i odpowiedzialności solidarnej m.in. na <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span> za obowiązania <span class="anon-block">(...)</span> podczas gdy w obrocie prawnym funkcjonuje nieostateczna decyzja ZUS z 13.07.2023 r. odnosząca się do ww. osób przewidująca odpowiedzialność za tożsamy okres czasu, jak i tożsame kwoty a różnica w sumarycznej kwocie wynika z późniejszej daty, na którą zostały wyliczone odsetki za zwłokę.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odwołania k. 3-18 załączonych akt VIII U 671/24, k. 3-17 załączonych akt VIII U 672/24/ </em>
</p>
<p>W odpowiedziach na te odwołania pozwany organ rentowy wniósł o ich oddalenie, łączne rozpoznanie z odwołaniami skarżących od decyzji z 13.07.2023 r. za sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych wraz ustawowymi odsetkami, podkreślając, że zarówno decyzja z dnia 13.07.2023 r. jak i z dnia 27.12.2023 r. są decyzjami ostatecznymi, ale nieprawomocnymi.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odpowiedzi na odwołania k. 27-28 załączonych akt VIII U 671/24, k. 45-48 załączonych akt VIII U 672/24/ </em>
</p>
<p>Wszystkie dwie ww. sprawy zainicjowane odwołaniami wymienionych skarżących od powołanej decyzji z dnia 27.12.2023 r. zmieniającej decyzję z dnia 13.07.2023 r. zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia za sygnaturą <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/postanowienia k. 103 załączonych akt VIII U 671/24, k. 101 załączonych akt VIII U 672/24/ </em>
</p>
<p>Kolejną decyzją z dnia 27.12.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> stwierdził, że <span class="anon-block">D. O. (1)</span> jako były członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> ponosi solidarną odpowiedzialność całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako byłymi członkami zarządu <span class="anon-block">(...)</span> oraz z <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako byłą prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie 50.920,10 zł, w tym na:</p>
<p>- ubezpieczenie społeczne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 24315,13 zł, odsetki za zwłokę liczone na 27.12.2023 r. 14457,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 640,10 zł, ogółem 39412,23 zł,</p>
<p>-ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna</p>
<p>6295,99 zł<strong>
<!-- -->, </strong>odsetki za zwłokę liczone na 27.12.2023 r. 3748,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 200,70 zł, ogółem 10244,69 zł,</p>
<p>- Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych od grudnia 2017 r. do wrześnią 2018 r. należność główna 777,28 zł, odsetki za zwłokę liczone na 27.12.2023 r. 459,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 26,90 zł, ogółem 1263,18 zł.</p>
<p>Zakład podał, że określone niniejszą decyzją zobowiązania należy zapłacić w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Jednocześnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował, że w przypadku nieuregulowania zaległości we wskazanym terminie, na podstawie art. 109 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja Podatkowa/odsetki naliczane będą nadal do dnia zapłaty włącznie.</p>
<p>Zakład wskazał, że po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, ww. zobowiązania staną się natychmiast wymagalne i <em>
<!-- -->\</em> w przypadku braku dobrowolnej zapłaty, zostaną skierowane na drogę/ przymusowego dochodzenia w trybie egzekucji administracyjnej (zgodnie z zasadami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19660240151" title="Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 1966 r. Nr 24, poz. 151 ()">ustawie z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji</a> _ tj.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2505), lub sądowej (zgodnie z zasadami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksie postępowania cywilnego</a>).</p>
<p>W uzasadnieniu tej decyzji ZUS w szczególności podał, że w wyniku ponownego badania akt KRS <span class="anon-block">(...)</span>, ustalono, że zgodnie z Protokołem z posiedzenia Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> z 7.07.2015 r., członkiem zarządu stała się <span class="anon-block">D. O. (1)</span>, lecz zmiana ta nie została ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym. W związku z powyższym stwierdzono, że zaistniały przesłanki uzasadniające orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności <span class="anon-block">D. O. (1)</span> jako byłego członka zarządu całym swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako byłymi członkami zarządu oraz z <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako byłą prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania stowarzyszenia z tytułu nieopłaconych składek. ZUS wyjaśnił, że pismami z 28.09.2023 r. Zakład zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia odpowiedzialności za zobowiązania <span class="anon-block">(...)</span>. Po odebraniu ww. pisma <span class="anon-block">D. O. (1)</span> zgłosiła się do ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, celem zapoznania ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Zawiadomieniem z 6.11.2023 r. poinformowano, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone. Zakład wyjaśnił, że ZUS jako wierzyciel w przedmiotowej sprawie ma obowiązek dochodzić należności od członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, albowiem w wymaganym terminie nie zostały podjęte żadne czynności, które z mocy prawa skutkowałyby uwolnieniem się od odpowiedzialności. Podał też, że w trakcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">Ł.</span> wystawiono tytuły wykonawcze zawierające należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a następnie skierowano je do przymusowej realizacji w trybie postępowania egzekucyjnego prowadzonej przez Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. Organ egzekucyjny dokonał zajęć wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz wierzytelności z tytułu nadpłaty podatków w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ł.</span>. Podjęte przez organ czynności okazały się nieskuteczne, gdyż nie doprowadziły do wyegzekwowania należności. Postępowanie prowadzone przez Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> w trybie egzekucji administracyjnej nie doprowadziło do ustalenia innych składników majątkowych, do których można skierować egzekucję. Decyzja o umorzeniu postępowania egzekucyjnego została poprzedzona przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym i ustaleniem, że wystąpiła sytuacja, w której nie jest możliwe wyegzekwowanie dochodzonej kwoty lubi kwota możliwa do wyegzekwowania będzie niższa od wydatków egzekucyjnych. Zakład podał, że analiza zgromadzonej w sprawie dokumentacji wskazuje, że zostały wyczerpane wszystkie możliwości zaspokojenia należności objętych tytułami wykonawczymi wystawionymi przez wierzyciela i że biorąc pod uwagą przedstawiony stan faktyczny, Dyrektor ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> postanowił umorzyć postępowanie egzekucyjne. ZUS wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie stwierdzono, że zaistniały przesłanki uzasadniające przeniesienie odpowiedzialności także na <span class="anon-block">D. O. (1)</span> jako członka zarządu za zobowiązania <span class="anon-block">(...)</span>, ponieważ:</p>
<p>1.egzekucja wobec <span class="anon-block">(...)</span> okazała się bezskuteczna,</p>
<p>2.w okresie, kiedy powstało wymienione w sentencji zadłużenie ww. pełniła funkcję członka zarządu,</p>
<p>3.<span class="anon-block">(...)</span> nie składało wniosku o ogłoszenie upadłości,</p>
<p>4.nie wskazano mienia, z którego możliwe byłoby zaspokojenie zobowiązań w znacznej części.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/decyzja w aktach ZUS/</em>
</p>
<p>Od powyższej decyzji z dnia 27.12.2023 r. odwołania złożyli <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, będąc reprezentowani przez adwokata, w którym to odwołaniu powielili argumentację i wnioski odwoławcze ze złożonych przez siebie odwołań od wcześniejszych decyzji z dnia 13.07.2023 r. i decyzji zmieniającej z dnia 27.12.2023 r. decyzję z dnia 13.07.2023 r., a dodatkowo zarzucono naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 6)">art. 6</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 9)">art. 9 k.p.a.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 123)">art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> poprzez zaniechanie wskazania podstawy prawne w oparciu o którą ZUS wydał drugą zaskarżoną decyzję w sprawie przeniesienia odpowiedzialności i odpowiedzialności solidarnej m.in. na <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span> za obowiązania <span class="anon-block">(...)</span>, podczas gdy w obrocie prawnym funkcjonuje nieostateczna decyzja ZUS z 13.07.2023 r. odnosząca się do ww. osób przewidująca odpowiedzialność za tożsamy okres czasu, jak i tożsame kwoty a różnica w sumarycznej kwocie wynika z późniejszej daty, na którą zostały wyliczone odsetki za zwłokę.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odwołania k.3-17 załączonych akt VIII U 673/24 i k. 3-18 załączonych akt VIII U 674/24/</em>
</p>
<p>W odpowiedzi na odwołania <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span> od ww. decyzji z dnia 27.12.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> wniósł o ich oddalenie, a także o łączne rozpoznanie ze sprawą prowadzoną pod sygn. akt VIIIU 1561/23, a nadto o zasądzenie od skarżących na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>Zakład podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, a odnosząc się dodatkowo do argumentacji <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span> z odwołania od ww. decyzji z 27.12.2023 r. wskazał, że mając na uwadze, że wpis w KRS ma jedynie charakter deklaratoryjny organ rentowy z urzędu wszczął postępowanie w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności <span class="anon-block">D. O. (1)</span> za zobowiązania Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> i w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego <span class="anon-block">decyzją nr (...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 27.12.2023 roku stwierdził, że <span class="anon-block">D. O. (1)</span> (poprzednie nazwisko: <span class="anon-block">A.</span>) jako były <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> ponosi solidarną odpowiedzialność swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, <span class="anon-block">D. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> również byłymi <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGŚP <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 50920,10 zł, a wydanie powyższej decyzji spowodowało konieczność zmiany decyzji z dnia 13.07.2023 r., co nastąpiło w ten sposób, że <span class="anon-block">decyzją nr (...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 27.12.2023 r. zmieniono zaskarżoną przez strony decyzję z dnia 13.07.2023 roku w ten sposób, że odpowiedzialnością za zobowiązania z tytułu składek Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> objęto również <span class="anon-block">D. O. (1)</span>. Pozwany podkreślił, że w tym zakresie rozstrzygnięcie jest o tyle korzystne dla pozostałych Członków Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, że poszerza krąg osób ponoszących odpowiedzialność solidarną za zobowiązania <span class="anon-block">(...)</span>. ZUS podał też, że w zaskarżonej decyzji rzeczywiście wskazano NIP: 728-244-74-30 tj. NIP <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Zakład wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19890200104" title="Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 1989 r. Nr 20, poz. 104 ()">ustawą z dnia 7.04.1989 roku Prawo o stowarzyszeniach</a>:</p>
<p>1.stowarzyszenie może tworzyć terenowe jednostki organizacyjne (art. 10a ust. 1 ustawy),</p>
<p>2.terenowa jednostka organizacyjna prowadzi działalność na podstawie statutu stowarzyszenia (art. 10a ust. 2 ustawy),</p>
<p>3.jeżeli statut stowarzyszenia tak stanowi, terenowa jednostka organizacyjna może uzyskać osobowość prawną (art. 10a ust. 3 zd. 1 ustawy),</p>
<p>4.wniosek o wpis oraz wniosek o wykreślenie terenowej jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego składa zarząd stowarzyszenia (art. 10a ust. 4 ustawy),</p>
<p>5.terenowa jednostka organizacyjna uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność po wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego (art.10a ust. 5 ustawy),</p>
<p>6.z chwilą wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego terenowej jednostki organizacyjnej z osobowością prawną traci ona osobowość prawną, a stowarzyszenie wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki tej jednostki (art. 10a ust. 6 ustawy).</p>
<p>Zakład wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 31)">art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 115;art. 116;art. 117)">art. 115-117 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa</a>.</p>
<p>Pozwany podał, że w myśl art. 32 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w spornym okresie, do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.</p>
<p>Zakład argumentował, że zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji Podatkowej za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione wart. 116 i fundacji rodzinnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi podmiotami. Przepis art. 116 stosuje się odpowiednio.</p>
<p>Ponadto pozwany wskazał, że stosownie do art. 116 §1 ustawy, za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:</p>
<p>1.nie wykazał, że:</p>
<p>a/we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo</p>
<p>b/niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;</p>
<p>2.nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.</p>
<p>Organ rentowy wyjaśnił, że udowodnił przesłankę bezskuteczności egzekucji, ponieważ postanowieniem Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 12.04.2023 roku umorzono postępowanie egzekucyjne.</p>
<p>Niezależnie od powyższego pozwany wskazał, że wykreślenie <span class="anon-block">(...)</span> z KRS jest równoznaczne z udowodnieniem istnienia przesłanki bezskuteczności egzekucji.</p>
<p>Dlatego też decyzja z dnia 13.07.2023 r. zdaniem organu rentowego, w której stwierdził, że <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, <span class="anon-block">D. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako Członkowie Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGSP <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 48734,10 zł – jest prawidłowa.</p>
<p>ZUS podniósł, że w toku postępowania odwoławczego ustalono, że w dniu 7.07.2015 roku podjęto jednomyślną uchwałę o kooptacji <span class="anon-block">D. O. (1)</span> (ówczesne nazwisko <span class="anon-block">A.</span>) do składu Zarządu na podstawie § 20 ust. 2 Statutu <span class="anon-block">(...)</span>. Uchwała została odnotowana w protokole z posiedzenia Zarządu <span class="anon-block">Ł.</span> <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 7.07.2015 r. Mając na uwadze, że wpis w KRS ma jedynie charakter deklaratoryjny organ rentowy z urzędu wszczął postępowanie w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności <span class="anon-block">D. O. (1)</span> za zobowiązania Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> i w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego <span class="anon-block">decyzją nr (...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 27.12.2023 roku stwierdził, że <span class="anon-block">D. O. (1)</span> (poprzednie nazwisko: <span class="anon-block">A.</span>) jako były <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> ponosi solidarną odpowiedzialność swoim majątkiem wraz z <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, <span class="anon-block">D. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> również byłymi Członkami Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGŚP <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 50920,10 zł. Pozwany wskazał, że w latach 2015-2017 <span class="anon-block">(...)</span> występowała z licznymi wnioskami o udzielenie ulgi w spłacie należności z tytułu składek. Wnioski, o których wyżej mowa, rezygnacje z ich rozpatrywania, odwołania, czy zażalenia były podpisywane przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> tj. <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Przykładowo w pismach <span class="anon-block">M. K. (1)</span> informuje, że <span class="anon-block">(...)</span> jest organem prowadzącym Grupę Szkół <span class="anon-block"> (...)</span>. Do wniosków o udzielenie ulgi składane były dokumenty finansowe <span class="anon-block">(...)</span>, a nie <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 20.02.2017 r. złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora ZUS z dnia 8.02.2017 r. o odmowie rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych, do którego załączyła odpis z KRS <span class="anon-block">(...)</span>, a w zażaleniu wskazała NIP <span class="anon-block">(...)</span>. Zakład podtrzymał też stanowisko, że należności z tytułu składek wskazane w zaskarżonej decyzji nie uległy przedawnieniu ze względu na toczące się postępowanie egzekucyjne zakończone postanowieniem Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 12.04.2019 r. o umorzeniu postępowania, a ponadto biorąc pod uwagę, że decyzja z dnia 27.12.2023 r. dotyczy należności za okres od grudnia 2017 r. których termin płatności przypadał w styczniu 2018 r. - to na dzień wydania zaskarżonej decyzji należności nie uległy przedawnieniu nawet nie uwzględniając zdarzeń mających wpływ na bieg terminu przedawnienia. Pozwany podkreślił również ponownie, że decyzja z dnia 27.12.2023 r. nie jest tożsama z decyzją z dnia13.07.2023 r., bowiem decyzja z dnia 27.12.2023 r. przenosi odpowiedzialność za zobowiązania Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> na <span class="anon-block">D. O. (1)</span>, czyli osobę, która w okresie objętym zaskarżonymi decyzjami pełniła funkcję Członka Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, ale nie została wskazana w KRS. ZUS wskazał, że <span class="anon-block">(...)</span> zostało wykreślone z KRS, co oznacza, że przesłanka udowodnienia bezskuteczności egzekucji została udowodniona przez organ rentowy (<span class="anon-block">(...)</span> nie istnieje, a zatem nie ma wątpliwości, że organ rentowy nie uzyska od Płatnik Składek żadnych należności z tytułu składek).</p>
<p>Pozwany podniósł, że w orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że o ile na organie rentowym ciąży obowiązek wykazania bezskuteczności egzekucji, to na Członku Zarządu ciąży obowiązek wykazania przesłanek egzoneracyjnych (powyższe wynika wprost z treści art. 116 § 1 Ordynacji Podatkowej, w którym jest mowa o tym, że <span class="anon-block">(...)</span> „nie wykazał”, „nie wskazuje”). Argumentował, że przesłanka wyłączająca odpowiedzialność związana ze wskazaniem majątku, z którego będzie możliwe zaspokojenie w dużej części zobowiązania Płatnik Składek jest analizowana na dzień wydania zaskarżonej decyzji, ewentualnie na dzień wydania orzeczenia przez Sąd w postępowaniu odwoławczym, a nie na inny, wcześniejszy, moment. W sytuacji, w której <span class="anon-block">(...)</span> nie istnieje, ponieważ zostało wykreślone z KRS, nie budzi zdaniem pozwanego wątpliwości, że brak jest majątku <span class="anon-block">(...)</span>, z którego organ rentowy mógłby zaspokoić się w jakiejkolwiek części.</p>
<p>Zakład zaznaczył, że zarówno decyzja organu rentowego z dnia 13.07.2023 roku, jak i z dnia 27.12.2023 roku jest ostateczna - są to decyzje ostateczne, ale nieprawomocne, wskazując w tym zakresie na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 16)">art. 16 kpa</a>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odpowiedzi na odwołania <span class="anon-block">D. N.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> od decyzji z 27.12.2023 r.k.43-45 załączonych akt VIII U 673/24 i k. 44-46 załączonych akt VIII U 674/24/</em>
</p>
<p> Postanowieniami z 27.03.2024 r. sprawa z odwołania <span class="anon-block">D. N.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> od decyzji z 27.12.2023 r. została połączona do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/postanowienia k. 100 załączonych akt VIII U 674/24 i akt VIII U 673/24/</em>
</p>
<p>Odwołanie od ww. decyzji z 27.12.2023 r. samodzielnie złożyła także <span class="anon-block">D. O. (1)</span>, jednocześnie wnosząc o ustanowieni radcy prawnego z urzędu z uwagi na trudną sytuacje majątkową i rodzinną oraz ze względu na brak wiedzy prawniczej celem skutecznej obrony w n/n postępowaniu odwoławczym.</p>
<p>Odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc, że nie powinna być obarczona winą za długi <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">(...)</span>, gdyż nigdy nie była członkiem ani ważną osobą w zarządzie tego stowarzyszenia i nie miała żadnego wpływu na decyzje ww. stowarzyszenia, ani na jego zobowiązania.</p>
<p>Podkreśliła, że to, że została potraktowana jako członek zarządu jest dla niej wielkim zaskoczeniem i najprawdopodobniej jest wynikiem jakiegoś nieporozumienia lub wprowadzenia w błąd. Podkreśliła, że nawet, gdyby uznano ją za członka zarządu, to nie ma żadnych wątpliwości, że niezgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło bez jej winy. Zaznaczyła, że nie została spełniona przesłanka odpowiedzialności za zaległości płatne w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu, ponieważ nie była członkiem zarządu, ani faktycznie, ani formalnie, akcentując, że nawet ZUS w spornej decyzji napisał, że z KRS nie wynikało, że jest ona członkiem zarządu. Podała, że nie widziała wspomnianych przez ZUS protokołu czy innych dokumentów i że nie jest w stanie stwierdzić ich autentyczności. Wniosła o łączne rozpoznanie jej sprawy z toczącymi się już sprawami <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>. W załączonym oświadczeniu skarżąca podkreślając, że nigdy nie była członkiem <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">(...)</span> ani tym bardziej członkiem zarządu, wyjaśniła, że od listopada 2014 roku pełniła funkcję dyrektora szkoły (zatrudniono ją na stanowisko nauczyciela 1 września 2014r, a od listopada pełniła funkcję dyrektora), podając, że ze względu na fakt, że <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> byli zatrudnieni w państwowych szkołach i nie mogli zwalniać się ze swoich obowiązków w godzinach pracy urzędów, była przez nich delegowana do załatwiania spraw-między innymi w Wydziale <span class="anon-block"> (...)</span>, np. z powodu niedopełnienia zamówienia dotacji dla szkoły na rok 2015, zaznaczając jednocześnie, że działała zawsze jako dyrektor dla dobra szkoły, uczniów, nauczycieli i pracowników. Podniosła, że nie rozumie dlaczego jej zaangażowanie i praca mają świadczyć na jej niekorzyść. Podała, że w tamtym okresie została samotną matką, trwała jej sprawa rozwodowa i nie mogła zostać bez pracy - i dlatego lojalnie współpracowała z ludźmi, którzy dali jej zatrudnienie. Wyjaśniła, że z biegiem czasu <span class="anon-block">M. K.</span> częściowo wdrożyła ją w sytuację stowarzyszenia, która przekładała się na kondycję szkoły. Z dość powierzchownej relacji dowiedziała się o konfliktach, które miały miejsce zanim została zatrudniona. Dowiedziała się o sytuacji kluczowej dla finansów szkoły, że przeprowadzona kontrola wydatkowania dotacji przez szkołę, o którą poprosiła <span class="anon-block">M. K.</span> wykazała nieprawidłowości a odpowiedzialność spada na aktualny zarząd w składzie: <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">D. N.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span>. Podała, że <span class="anon-block">M. K.</span> za powstałą sytuację winiła księgową, która pracowała dla poprzedniego zarządu. Twierdziła, że w 2015 roku uczestniczyła jako gość w zjeździe stowarzyszenia, na który nikt się nie stawił, wyjaśniając, że jej zadaniem było protokołowanie i jednocześnie akcentując, że nie było mowy o kooptacji członka zarządu. Podała, że dodatkowo <span class="anon-block">M. K.</span> zaproponowała stworzenie nowego organu prowadzącego-spółki, która została zarejestrowana jesienią 2015 roku pod nazwą <span class="anon-block"> Grupa (...) Sp. z o.o.</span> (KRS <span class="anon-block"> (...)</span>). W związku z powyższym wyjaśniła, że nie jest w stanie w stanie stwierdzić, czy przedstawiony protokół jest opatrzony jej podpisem, tym bardziej, że wiosną 2018 roku <span class="anon-block">M. K.</span> usiłowała ją nakłonić do podpisania wniosku o kooptację, członkostwa w stowarzyszeniu twierdząc, że zaginęły te dokumenty (drogą mailową-wiadomości powódka zachowała), później starała się udowodnić, że powołanie jej na stanowisko dyrektora szkoły było równoznaczne z kooptacją jej do zarządu stowarzyszenia, protokół pojawił się dużo później. Podała dodatkowo, aż do października 2017 roku <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> wyrażali niepokój, ponieważ nie było pełnego składu zarządu (po rezygnacji <span class="anon-block">K. S.</span>), sytuacja szkoły stawała się coraz trudniejsza, dotacje nie wpływały na konto szkoły, tak pracowników informował zarząd, wskazała, że jej zadaniem było utrzymanie funkcjonowania szkoły, koordynowanie przekazywania napływających pism z różnych urzędów do kancelarii pani <span class="anon-block">J.</span>, na polecenie <span class="anon-block">M. K.</span> pisała jako dyrektor szkoły informacyjne pisma dotyczące działania placówki, które były przekazywane do ww. adwokat. Wyjaśniła, że 20.10.2017 r. była zmuszona przejść na zwolnienie lekarskie, gdyż znalazła się na skraju załamania nerwowego, umierał jej tata, musiała skupić się na zapewnieniu mu spokoju i właściwej opieki, wspierała mamę, nie mogła jednocześnie dźwigać tragicznej sytuacji szkoły. Argumentowała, że zarząd stowarzyszenia nie mógł jej tego darować, zrozumieć, nękano ją telefonami i zakłócano spokój w domu. Podała, że nie wypłacono jej wynagrodzenia za październik 2017 roku (nie był to pierwszy i ostatni raz). Wyjaśniła, że wiosną 2018 r. zaczęła otrzymywać wiadomości kierowane do niej różną drogą informujące ją, że jest ona członkiem zarządu stowarzyszenia, wzywające ją do uzupełnienia danych w KRS, wizyty u notariusza w celu poświadczenia jej podpisu pod jakimiś dokumentami i że w tym samym czasie otrzymywała telefony od zaprzyjaźnionych nauczycieli, którzy dochodzili swoich niewypłaconych wynagrodzeń przed sądem pracy, a zgodnie z ich relacją zarówno <span class="anon-block">M. K.</span> jak i reprezentująca ją pełnomocnik <span class="anon-block">J.</span> dowodziły, że odpowiedzialność spoczywa na powódce -dyrektorze szkoły, a nie na zarządzie stowarzyszenia- wtedy była więc tylko dyrektorem. Podała, że 3.07.2018 r. została wezwana na spotkanie udziałowców spółki, którą współtworzyła z <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>. Celem spotkania miało być uzyskanie jej zgody na to, aby spółka mogła prowadzić współpracę ze szkołami <span class="anon-block">L.</span>. Podała, że <span class="anon-block">M. K.</span> poinformowała ją również, że złożyła pismo do Wydziału <span class="anon-block"> (...)</span> w celu przejęcia Grupy <span class="anon-block"> Szkół (...)</span>, otrzymała zobowiązanie (pisemne) do wypłacenia mi zaległych wynagrodzeń. Dokumenty, które podpisała tamtego dnia dotyczyły wyłącznie spółki, akcentując, że z cała pewnością nie podpisywała listy obecności na zjeździe stowarzyszenia, ani żadnego protokołu z tego zjazdu. Podała, że od momentu, w którym została poinformowana, że <span class="anon-block"> (...)</span> wszczął wobec niej postępowanie związane z odpowiedzialnością za długi stowarzyszenia, wie, że została oszukana i systematycznie i celowo czyniono ją współodpowiedzialną. Podała, że <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> potrzebują dodatkowej osoby w zarządzie w celu uniknięcia odpowiedzialności za to, że <span class="anon-block"> (...)</span> działało nieprawidłowo. Wyjaśniła, że w październiku 2023 r. otrzymała pismo z ZUS, w którym została poinformowana o toczącym się wobec niej postępowaniu, stawiła się w urzędzie i otrzymała informację o wysokości długu, o tym, że <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> w lipcu b.r. złożyli odwołanie do sądu w sprawie wydanej decyzji. Zaznaczyła, że nie pokazano jej żadnych dokumentów, akcentując, że nie wie w jaki sposób ma podjąć skuteczną obronę w przypadku wydanej wobec niej decyzji, tym bardziej, że nie może się wypowiedzieć w sprawie dokumentacji, ponieważ nie ma do niej dostępu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odwołanie z oświadczeniem k. 3, 9 załączonych akt <span class="anon-block">(...)</span> </em>
</p>
<p>W odpowiedzi na odwołanie <span class="anon-block">D. O. (1)</span> pozwany wniósł o jego oddalenie, łączne rozpoznanie ze sprawą <span class="anon-block">(...)</span>, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych razem z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. W uzasadnieniu pozwany podtrzymał zajęte stanowisko a dodatkowo podniósł, że 7.07.2015 r. podjęto jednomyślną uchwałę o kooptacji <span class="anon-block">D. O. (1)</span> (ówcześnie <span class="anon-block">A.</span>) do zarządu <span class="anon-block">(...)</span> na podstawie par. 20 ust. 2 Statutu <span class="anon-block">(...)</span> i uchwała ta została odnotowana w protokole z posiedzenia zarządu <span class="anon-block">(...)</span> z 7.07.2015 r., akcentując, że wpis do KRS ma jedynie charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Dodatkowo pozwany wskazał, że decyzją z dnia 27.12.2023 r. zmieniono decyzję z 13.07.2023 r. w ten sposób, że odpowiedzialnością za zobowiązania składkowe przedmiotowego stowarzyszenia objęto także <span class="anon-block">D. O. (1)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/odpowiedź na odwołanie <span class="anon-block">D. O.</span> od decyzji z 27.12.2023 r. k. 14-15 załączonych akt <span class="anon-block">(...)</span>
</em>
</p>
<p>Postanowieniem z dnia 11.03.2024 r. ustanowiono dla <span class="anon-block">D. O. (1)</span> pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/postanowienie k. 17 załączonych akt <span class="anon-block">(...)</span>
</em>
</p>
<p>Postanowieniem z dnia 4.04.2024 r. połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia za sygn. <span class="anon-block">(...)</span> sprawę z odwołania <span class="anon-block">D. O.</span> od decyzji z 27.12.2023 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/postanowienie k. 24 załączonych akt <span class="anon-block">(...)</span>
</em>
</p>
<p>W piśmie procesowym z 6.06.2024 r. pełnomocnik z urzędu <span class="anon-block">D. O. (1)</span> poparł odwołanie, podnosząc, że odwołująca nigdy nie wyraziła zgody na jej koopotowanie do Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> i protokół posiedzenia na który powołuje się ZUS nie ma mocy prawnej w związku z tym, podkreślając, że protokół mógł wskazywać jakąkolwiek osobę nawet niezwiązaną ze Stowarzyszeniem. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wobec <span class="anon-block">D. O. (1)</span> oraz o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części, w potrójnej wysokości powiększonej o stawkę VAT.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/pismo pełnomocnika <span class="anon-block">D. O.</span> k. 61-62/ </em>
</p>
<p>Na ostatnim terminie rozprawy z 27.10.2025 r. pełnomocnik <span class="anon-block">M. K.</span> i D. <span class="anon-block">N.</span> poparł odwołania, wniósł o umorzenie postępowania wobec jej mocodawców, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji a nadto o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, pełnomocnik <span class="anon-block">K. S.</span> poparł odwołania i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, pełnomocnik z urzędu <span class="anon-block">D. O.</span> poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu jak w piśmie procesowym z 6.06.2024 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/e-prot. z 27.10.2024 r.: 00:03:06-00:24:22/ </em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) Stowarzyszenie na Rzecz (...)</span> (dalej też <span class="anon-block">(...)</span>) prowadziło działalność na podstawie wpisu do KRS z dnia <span class="anon-block">(...)</span>. pod numerem <span class="anon-block"> (...)</span>, i powołało 17.06.2002 r. grupę szkół poprzez połączenie kilku placówek i nadanie im nazwy <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> Porozumienia z <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. Grupa tych szkół nie miała wpisu do KRS lecz miała status jednostki terenowej (lokalnej) <span class="anon-block">(...)</span>. Zgodnie z par. 29 Statutu <span class="anon-block">(...)</span> – <span class="anon-block">(...)</span> w celu prowadzenia działalności gospodarczej musiało utworzyć jednostkę organizacyjną, która podlegała zarządowi <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnik składek było zobowiązane do odprowadzania za pracowników zatrudnionych w ww. grupie szkół składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ niesporne, odpis KRS k. 66-70, statut stowarzyszenia k. 20-22 akt VIII U 1616/23/</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> nie wypełniło ciążącego na nim obowiązku terminowego opłacania w należnej wysokości składek na ubezpieczenia za pracowników ww. grupy szkół i w związku z tym na dzień 27.12.2023 r. na jego koncie jako płatnika składek istnieje zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie 50.920,10 zł, a w tym na:</p>
<p>- ubezpieczenie społeczne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna 24315,13 zł, odsetki za zwłokę liczone na 27.12.2023 r. 14457,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 640,10 zł, ogółem 39412,23 zł,</p>
<p>-ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. należność główna</p>
<p>6295,99 zł<strong>
<!-- -->, </strong>odsetki za zwłokę liczone na 27.12.2023 r. 3748,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 200,70 zł, ogółem 10244,69 zł,</p>
<p>- Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych od grudnia 2017 r. do wrześnią 2018 r. należność główna 777,28 zł, odsetki za zwłokę liczone na 27.12.2023 r. 459,00 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 26,90 zł, ogółem 1263,18 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/niesporne, a nadto obliczenie odsetek i informacja o zakończeniu postępowania k. 136-140 akt ZUS/</em>
</p>
<p>Z danych zapisanych w KRS wynika, że <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. K. (1)</span>, <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span>
</strong> byli członkami zarządu <span class="anon-block">(...)</span> w okresie od 21.01.2011 r. do 7.10.2019 r. tj. dnia podjęcia uchwały o rozwiązaniu <span class="anon-block">(...)</span>. <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. K. (1)</span>
</strong> pełniła funkcję Prezesa Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> w okresie od 17.03.2014 r. do 4.02.2020 r. tj. do dnia kiedy <span class="anon-block">(...)</span> zostało wykreślone z KRS.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/niesporne, odpis KRS k. 66-70, postanowienie k. 121/</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. S. (1)</span> </strong>złożył w dniu 7.07.2015 r. do zarządu <span class="anon-block">(...)</span> pisemne oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu z dniem złożenia. Postępowanie <span class="anon-block">K. S. (1)</span> dotyczące złożonej rezygnacji z pełnienia tej funkcji było zgodne ze statutem <span class="anon-block">(...)</span>. Obowiązek poinformowania sądu rejestrowego o ww. rezygnacji przez <span class="anon-block">K. S. (1)</span> spoczywał na zarządzie, który nie wypełnił tego obowiązku należycie i w efekcie <span class="anon-block">K. S. (1)</span> figurował jako członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> w KRS do 4.02.2020 r. czyli do dnia wykreślenia <span class="anon-block">(...)</span> z KRS.</p>
<p>Z dokumentów zgromadzonych w KRS wynika bowiem, że wniosek z 11.08.2015 r. o wykreślenie <span class="anon-block">K. S. (1)</span> o dokonanie wykreślenia z tej funkcji został przez Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Krajowego Rejestru Sądowego rozpatrzony negatywnie na mocy postanowienia z 26.01.2016 r. został rozpoznany odmownie z uwagi na fakt niezłożenia oryginału lub poświadczonego urzędowo (przez notariusza) odpisu rezygnacji członka zarządu <span class="anon-block">K. S. (1)</span> oraz oryginału lub poświadczonego urzędowo (przez notariusza) odpisu protokołu z posiedzenia zarządu z dnia 7.07.2015 r. w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dokonania wpisu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/niesporne, a nadto oświadczenie z 7.07.2015 r. k. 57 akt sprawy oraz k. 6 plik II akt ZUS, k. 1 plik III akt ZUS, protokół posiedzenia Zarządu z 7.07.2015 r. k. 86 akt sprawy oraz k. 7 plik II akt ZUS, k. 2 plik III akt ZUS, postanowienie z 4.11.2015 r. k. 8 plik II akt ZUS, k. 3 plik III akt ZUS, postanowienie z 26.01.2016 r. k. 9-11 plik II akt ZUS, k. 4-6 plik III akt ZUS, statut <span class="anon-block">(...)</span> k. 20-22 akt VIII U 1616/23, pismo z Sądu Rejonowego k. 117, postanowienie k. 122/</em>
</p>
<p>Protokół z dnia 7.07.2015 r. ze zgromadzenia Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, w którym członkowie zarządu zapoznali się z oświadczeniem <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i przyjęli je jednomyślnie stwierdzając, że podpis na dokumencie nie budzi wątpliwości, a następnie przystąpili do uzupełnienia składu zarządu i po tych ustaleniach podjęli jednomyślną uchwałę o kooptacji <span class="anon-block">D. O. (1)</span> do składu zarządu na podstawie paragrafu 20 ust. 2 Statutu <span class="anon-block">(...)</span> podpisali <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, <span class="anon-block">D. N. (1)</span> jako członkowie zarządu oraz <span class="anon-block">D. O. (1)</span> (wtedy <span class="anon-block">A.</span>) jako osoba zaproszona. Załącznik do ww. protokołu stanowiła pisemna rezygnacja <span class="anon-block">K. S. (1)</span> z dnia 7.07.2015 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/oryginał protokołu z 7.07.2015 r. k. 133/</em>
</p>
<p>Podpis złożony pod ww. protokołem z 7.07.2015 r. nakreśliła <span class="anon-block">D. O. (1)</span> – w tamtym czasie <span class="anon-block">A.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ekspertyza z zakresu kryminalistycznych badań identyfikacyjnych podpisów k. 185-195/</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">D. O. (1)</span> nigdy nie wyraziła pisemnej zgody na kooptowanie jej do zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, ani nigdy nie zaniosła do sądu wniosku o zmianę danych w KRS dotyczącego jej członkostwa w zarządzie <span class="anon-block">(...)</span>. Również członkowie zarządu <span class="anon-block">(...)</span> nie zanieśli do KRS żadnego wniosku o wpis <span class="anon-block">D. O. (1)</span> jako cżłonka zarządu <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">D. O. (1)</span> była dyrektorem grupy szkół prowadzonych przez <span class="anon-block">(...)</span> od listopada 2014 r. do końca czerwca 2018 r., tj. do końca roku szkolnego, a wcześniej była na zwolnieniu lekarskim</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ okoliczności przyznane przez <span class="anon-block">M. K. (1)</span> – e-prot. z 18.12.2024 r.: 00:04:42, 00:15:48-00:34:18 w zw. z a-prot. z 27.10.2025 r.: 00:07:44, a także przez <span class="anon-block">D. N. (1)</span> e-prot. z 18.12.2024 r.: 00:35:58 w zw. z e-prot. z 27.10.2025 r.: 00:08:23, zeznania <span class="anon-block">D. O. (1)</span> e-prot. z 18.12.2024 r. 00:58:16-01:50;24 w zw. z 27.10.2025 r.: 00;08:46 /</em>
</p>
<p>Od lipca 2015 r. na skutek wstrzymania dotacji oświatowych z <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ł.</span> <span class="anon-block">(...)</span> utraciło płynność finansową i prowadzone było wobec <span class="anon-block">(...)</span> postępowanie komornicze, wobec czego <span class="anon-block">(...)</span> nie wypłacało wynagrodzenia nauczycielom o czym miała poinformować nauczycieli <span class="anon-block">D. O.</span> jako dyrektor szkoły.</p>
<p>
<span class="anon-block">D. O. (1)</span> nie chciała zostać członkiem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> bo znała jego złą sytuację finansowa po tym jak podpisała protokół z 7.07.2015 r. ze zgromadzenia Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>. Była wtedy w trakcie rozwodu i odradzała jej to także pełnomocniczka, która ją wówczas reprezentowała.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/zeznania <span class="anon-block">D. O. (1)</span> e-prot. z 18.12.2024 r. 00:58:16-01:50;24 w zw. z 27.10.2025 r.: 00;08:46 /</em>
</p>
<p>W latach 2015-2017 <span class="anon-block">(...)</span> występowała z licznymi wnioskami o udzielenie ulgi w spłacie należności z tytułu składek. Wnioski te, rezygnacje z ich rozpatrywania, odwołania, czy zażalenia były podpisywane przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> tj. <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Przykładowo w pismach <span class="anon-block">M. K. (1)</span> poinformowała, że <span class="anon-block">(...)</span> jest organem prowadzącym Grupę Szkół <span class="anon-block"> (...)</span>. Do wniosków o udzielenie ulgi składane były dokumenty finansowe <span class="anon-block">(...)</span>, a nie <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 20.02.2017 r. złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora ZUS z dnia 8.02.2017 r. o odmowie rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych, do którego załączyła odpis z KRS <span class="anon-block">(...)</span>, a w zażaleniu wskazała NIP <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ niesporne/</em>
</p>
<p>W badanym okresie <span class="anon-block">D. O. (1)</span> (wtedy <span class="anon-block">A.</span>) składała podpisane przez siebie jako dyrektora szkoły dokumenty. Prezes Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> kierowała też do <span class="anon-block">D. O. (1)</span> pisma (m.in. z 13.03.2018 r.) jako do dyrektora szkoły. <span class="anon-block">D. O. (1)</span> podpisała się jako protokolant pod protokołem z walnego zjazdu <span class="anon-block">(...)</span> z <br/>28.01.2016 r., pod uchwałą nr 1/01/2016 z dnia 28.01.2016 r., pod uchwałą nr 2/2016 z 28.01.2016 r., pod uchwałą nr 2/01/2016 a także podpisała się na liście obecności na nadzwyczajnym zjeździe <span class="anon-block">(...)</span> 28.01.2016 r. Nie ma żadnych dokumentów, które <span class="anon-block">D. O. (1)</span> podpisałaby jako członek zarządu <span class="anon-block">(...)</span> w badanym okresie po 7.07.2015 r. - lecz wyłącznie jako protokolant. <span class="anon-block">D. O. (1)</span> była wspólnikiem <span class="anon-block"> Grupy (...) Sp. z o.o.</span> a pozostałymi wspólnikami tej spółki byli <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">D. N. (1)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ wstępny protokół k. 152, protokół kontroli kuratorium k. 153-157, pismo z 12.04.2017 r. k.. 158-159, pismo k. 160, protokół i uchwały nr 1/01/2016, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, nr 2/01/2016 k. 161-165, lista obecności z 28.01.2016 r. k. 166, wypis z KRS k. 167-168 /</em>
</p>
<p>W trakcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">Ł.</span> wystawiono tytuły wykonawcze zawierające należności z tytułu ww. nieopłaconych przez <span class="anon-block">(...)</span> składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a następnie skierowano je do przymusowej realizacji w trybie postępowania egzekucyjnego prowadzonej przez Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p>
<p>Organ egzekucyjny dokonał zajęć wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz wierzytelności z tytułu nadpłaty podatków w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ł.</span>.</p>
<p>Podjęte przez organ czynności okazały się nieskuteczne, gdyż nie doprowadziły do wyegzekwowania należności.</p>
<p>Postępowanie prowadzone przez Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> w trybie egzekucji administracyjnej nie doprowadziło do ustalenia innych składników majątkowych, do których można skierować egzekucję.</p>
<p>Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wydane przez Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">Ł.</span> ZUS z dnia 12.04.2019 r. zostało poprzedzone przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym i ustaleniem, że wystąpiła sytuacja, w której nie jest możliwe wyegzekwowanie dochodzonej kwoty lubi kwota możliwa do wyegzekwowania będzie niższa od wydatków egzekucyjnych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ niesporne/</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomego, z którego ZUS mógłby prowadzić skutecznie egzekucję spornych zaległości składkowych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/niesporne/</em>
</p>
<p>Na mocy uchwały nr 1/2019 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7.10.2019 r. podjęto uchwałę o postawieniu w stan likwidacji <span class="anon-block">(...)</span> z dniem 7.10.2019 r. i o wyborze na likwidatora <span class="anon-block">M. K.</span> – Prezesa Zarząd, a także postanowiono by majątek <span class="anon-block">(...)</span> został przekazany jako darowizna na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">A. P.</span> 15 , <span class="anon-block">(...)-(...) Ł.</span>, natomiast na mocy uchwały <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7.10.2019 r. podjęto uchwałę o rozwiązaniu <span class="anon-block">(...)</span> z dniem 7.10.2019 r.</p>
<p>Protokół z <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z 7.10.2019 r., na którym podjęto ww. uchwały podpisały dwie osoby z zarządu: <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>. Z protokołu tego wynika, że <span class="anon-block">D. O. (1)</span> mailem powiadomiła, że nie przybywał na zjazd, gdyż nie jest członkiem <span class="anon-block">(...)</span>, ani członkiem zarządu.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> zostało wykreślone z KRS na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi Sąd Gospodarczy XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 4.02.2020 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/niesporne, protokół z 7.10.2019 r. k. 118 verte, uchwała nr 1/2019 k. 119, uchwała <span class="anon-block">(...)</span> k. 120, postanowienie k. 121, wniosek o zmianę wpisu k. 113-117/</em>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny został odtworzony na podstawie powołanych dokumentów, sądowej ekspertyzy grafologicznej, a częściowo również na zeznaniach odwołujących się, tj. w takim zakresie w jakim korespondowały z dokumentami, które nie budziły zastrzeżeń co do ich wartości dowodowej.</p>
<p>W szczególności Sąd nie dał wiary zeznaniom <span class="anon-block">D. O.</span>, że to nie ona nakreśliła podpis pod protokołem z 7.07.2015 r., gdyż jednoznaczna w swej treści ekspertyza grafologiczna wykazała, że jest to jej podpis. Ani odwołująca, ani jej pełnomocnik z urzędu nie zakwestionowali skutecznie tej ekspertyzy, a Sąd uznał, że stanowi pełnowartościowy środek dowodowy w sprawie.</p>
<p>Co do zeznań <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>, że <span class="anon-block">D. O.</span> była członkiem zarządu to Sąd stwierdził, że w świetle całego zebranego materiału dowodowego wynika, iż nie ma ani jednego dowodu, który by to potwierdził. Nie jest takim dowodem protokół z 7.07.2015 r., gdyż <span class="anon-block">D. O.</span> nie wyraziła jednocześnie na piśmie zgody na to, że wejdzie w skład zarządu po tym jak skutecznie rezygnację z pełnionej funkcji członka zarządu złożył <span class="anon-block">K. S.</span>, ani też nie ma żadnych dokumentów późniejszych, które by <span class="anon-block">D. O.</span> podpisywała jako członek zarządu stowarzyszenia. Jedyny dokumenty złożone przez <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> które były podpisane po 7.07.2015 r. przez <span class="anon-block">D. O.</span> to protokoły na których podpisywała się jako protokolant bądź pisma i protokoły kontroli kuratorium, na których podpisywała się jako dyrektor szkoły – w żaden sposób na podstawie tych dokumentów nie można ustalić, że <span class="anon-block">D. O.</span> była członkiem zarządu zatem. Zresztą <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> przyznali, że nie odebrali nigdy od <span class="anon-block">D. O.</span> pisemnej zgody na zostanie przez nią członkiem zarządu – zatem takiej zgody na piśmie nigdy nie złożyła, a nadto przyznali, że ani <span class="anon-block">D. O.</span>, ani żadne z nich nigdy nie złożyło w sądzie rejestrowym wniosku o wpis <span class="anon-block">D. O.</span> od 7.07.2015 r. jako członka zarządu stowarzyszenia. To, że <span class="anon-block">D. O.</span> angażowała się w sprawy dotyczące prowadzonych szkół przez stowarzyszenie nie znaczy, że czyniła to jako członek zarządu stowarzyszenia, bo jej zainteresowanie wynikało z tego, że była dyrektorem szkoły po pierwsze, a po drugie, zależało jej na tym by szkoły mogły funkcjonować bo jak zdaniem sądu szczerze i spontanicznie zeznała, była wtedy w trakcie rozwodu i jej sytuacja zawodowa i majątkowa miała znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy rozwodowej. Sąd dał wiarę <span class="anon-block">D. O.</span>, że mimo iż w postępowaniu rozwodowym podała, że jest członkiem stowarzyszenia to zrobiła to jedynie na użytek tej sprawy licząc na korzystny dla niej wynik, ale faktycznie nim nie była, bo nie wyraziła na piśmie nigdy na to zgody, nie podpisywała się nigdzie na żadnym dostępnym dokumencie jako członek zarządu stowarzyszenia, a nadto z zeznań <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> można pośrednio wnioskować, że zdawali sobie sprawę z tego, że <span class="anon-block">D. O.</span> nie zamierzała wyrazić takiej zgody i że nie złożyła wniosku o jej wpis do KRS bo próbowali ją jak przyznali do tego bezskutecznie nakłonić a sami nie zrobili tego aż do wykreślenia z KRS <span class="anon-block">(...)</span> bo nie mieli na to żadnych dokumentów, które by potwierdzały że <span class="anon-block">D. O.</span> wyraziła na piśmie zgodę na bycie członkiem zarządu. Podkreślić należy, że pozwany nie wykazał żadnej inicjatywy dowodowej, aby udowodnić, że <span class="anon-block">D. O.</span> była członkiem zarządu Stowarzyszania badanym okresie, bo powoływanie się jedynie na protokół z 7.07.2015 r. wobec braku pisemnej zgody <span class="anon-block">D. O.</span> na pełnienie funkcji członka zarządu i brak jakichkolwiek dokumentów, że działała jako członek zarządu – nie daje ku temu podstaw, tym bardziej wobec logicznych zeznań <span class="anon-block">D. O.</span>, że takiej zgody nigdy nie wyraziła i nigdy nie pełniła funkcji członka zarządu przedmiotowego <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Co do rezygnacji z funkcji członka zarządu przez <span class="anon-block">K. S.</span> to wobec zgromadzonych dowodów w postaci powołanych dokumentów, nie ma żadnych wątpliwości, że 7.07.2015 r. złożył skutecznie takie oświadczenie członkom zarządu i że je przyjęli, a także, że spełniało ono warunki ze statutu <span class="anon-block">(...)</span>, a brak ujawnienia tego faktu w postaci wpisu do KRS o charakterze wyłącznie deklaratoryjnym wynikał z tego jedynie, że wniosek o wykreślenie, który został złożony nie spełniał warunków formalnych. Zarówno wyjaśnienia <span class="anon-block">K. S.</span>, jak i <span class="anon-block">M. K.</span> oraz dokumenty rejestrowe tworzą spójną całość, pozwalającą bez wątpliwości przyjąć, że od 7.07.2015 r. <span class="anon-block">K. S.</span> nie był członkiem zarządu.</p>
<p>Co do przesłanek warunkujących przeniesienie odpowiedzialności na byłych członków zarządu <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> to Sąd uznał, że pozwany wykazał ich spełnienie, a w tym bezskuteczność prowadzonej egzekucji wobec płatnika składek, która została umorzona postanowieniem Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">Ł.</span> ZUS, tym bardziej, że w dniu 4.02.2020 r. Stowarzyszenie zostało wykreślone z KRS.</p>
<p>Byli członkowie zarządu nie wykazali w toku n/n postępowania, że istnieje majątek <span class="anon-block">(...)</span>, z którego ZUS mógłby uzyskać zaspokojenie z tytułu spornych nieopłaconych należności składkowych przez <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</strong>:</p>
<p>Odwołania są niezasadne w przypadku <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>. Natomiast odwołania okazały się w pełni uzasadnione w przypadku <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">D. O.</span>.</p>
<p>Przedmiotem sporu była kwestia odpowiedzialności ww. odwołujących się jako byłych członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zobowiązania składkowe tego <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnika składek w okresie od grudnia <br/>2017 r. do września 2018 r.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 31)">art. 31 ustawy z 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 497 ze zm.) do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 107;art. 107 § 1;art. 107 § 1 a;art. 107 § 2;art. 107 § 2 pkt. 2;art. 107 § 2 pkt. 4;art. 107 § 3;art. 116;art. 116 a;art. 117;art. 118;art. 118 § 1;art. 118 § 2;art. 119)">art. 107 § 1, 1a, § 2 pkt 2 i 4 i § 3, art.116, art.116a, art.117, art.118§1 i 2 oraz art.119 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa</a>.</p>
<p>Do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 32)">art.32</a> ww. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>).</p>
<p>W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawa dotyczy odpowiedzialności byłych członków zarządu stowarzyszenia i zastosowanie znajduje tu także część przepisów o odpowiedzialności członka zarządu spółek handlowych, jak również orzeczeń odnoszących się do odpowiedzialności członków zarządu spółek handlowych.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 116 a;art. 116 a § 1)">art. 116 a § 1 ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa</a> (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.) za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 116)">art. 116</a> odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami. <span class="underline">
<!-- -->Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 116)">art. 116</a> stosuje się odpowiednio.</span>
</p>
<p>§ 2. Za zaległości podatkowe stowarzyszenia powstałe przed jego wpisem do właściwego rejestru odpowiadają solidarnie osoby działające na rzecz stowarzyszenia do chwili wpisu.</p>
<p>§ 3. Członek zarządu stowarzyszenia zwykłego odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze stowarzyszeniem i pozostałymi członkami zarządu za zaległości podatkowe stowarzyszenia.</p>
<p>§ 4. W przypadku gdy stowarzyszenie zwykłe nie posiada zarządu, za zaległości podatkowe stowarzyszenia odpowiada całym swoim majątkiem członek stowarzyszenia solidarnie ze stowarzyszeniem i pozostałymi członkami.</p>
<p>§ 5. Do odpowiedzialności podatkowej, o której mowa w § 3 i 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 115 § 2 i 4.</p>
<p>Natomiast na mocy art.116 § 1 Ordynacji podatkowej - w brzmieniu obowiązującym w okresie, w którym powstała zaległość składkowa objęta zaskarżonymi decyzjami - za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:</p>
<p>1)nie wykazał, że:</p>
<p>a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2016 r. poz. 1574, 1579, 1948 i 2260) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo</p>
<p>b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;</p>
<p>2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.</p>
<p>Zatem do orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu stowarzyszenia za zobowiązania składkowe stowarzyszenia organ rentowy jest obowiązany wykazać jedynie okoliczność pełnienia obowiązków członków zarządu stowarzyszenia w czasie powstania zobowiązania składkowego, które przerodziło się w zaległość składkową stowarzyszenia oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko Stowarzyszeniu, bowiem ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej odpowiedzialność, spoczywa na członku zarządu stowarzyszenia. Stanowisko takie znajduje oparcie w orzecznictwie (por. wyrok NSA w <span class="anon-block">B.</span> z 6 marca 2003r. <span class="anon-block"> SA (...)</span>/03 POP <span class="anon-block"> (...)</span>/).</p>
<p>Do przyjęcia odpowiedzialności członka zarządu stowarzyszenia za zobowiązania z tytułu nieopłacenia składek przez <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnika składek konieczne jest ustalenie, że</p>
<p>1) zobowiązania te powstały w czasie pełnienia przez niego obowiązków członka zarządu <span class="anon-block">(...)</span>,</p>
<p>2) zobowiązania przerodziły się w zaległości <span class="anon-block">(...)</span>, których egzekucja okazała się bezskuteczna,</p>
<p>a ponadto</p>
<p>3) nie zachodzi żadna z okoliczności egzoneracyjnych wskazanych w art.116§1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej.</p>
<p>Odpowiedzialność członków zarządu stowarzyszenia obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków w związku z tą funkcją. Przepisy dotyczące odpowiedzialności stosuje się również do byłego członka zarządu stowarzyszenia (art.116 § 4 Ordynacji podatkowej).</p>
<p>Sąd Okręgowy badając odwołania oraz argumenty przytoczone przez odwołujących miał na uwadze, że w przypadku stowarzyszeń i innych osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej powstaje problem stosowania w odniesieniu do nich zasady odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych, gdyż podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej nie mają zdolności upadłościowej, układowej i naprawczej, co oznacza brak możliwości zgłoszenia wniosku o upadłość.</p>
<p>Tytułem wyjaśnienia należy wskazać, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19890200104" title="Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 1989 r. Nr 20, poz. 104 (art. 34)">art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach</a> (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1393) co do zasady stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19890200104" title="Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 1989 r. Nr 20, poz. 104 (art. 2;art. 2 ust. 1)">Art. 2 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach</a> wskazuje, że stowarzyszenie jest „zrzeszeniem o celach niezarobkowych”, co wyraża się także formułą: „not for profit", która wyklucza cele komercyjne działalności. Zdolność upadłościowa stowarzyszenia została zaakceptowana w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1996 r. (III CZP 66/96, OSNC rok 1996, nr 10, poz. 133). Upadłość ma zastosowanie do osób będących przedsiębiorcami, czyli - osób fizycznych, prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które we własnym imieniu prowadzą działalność gospodarczą lub zawodową (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 5)">art. 5 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze</a>; Dz.U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 ze zm.). Nie ma więc przeszkód prawnych, aby stowarzyszenia prowadziły działalność gospodarczą, konsekwencją czego jest również zdolność upadłościowa.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19890200104" title="Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 1989 r. Nr 20, poz. 104 ()">ustawą z dnia 7.04.1989 roku Prawo o stowarzyszeniach</a>:</p>
<p>1.stowarzyszenie może tworzyć terenowe jednostki organizacyjne (art. 10a ust. 1 ustawy),</p>
<p>2.terenowa jednostka organizacyjna prowadzi działalność na podstawie statutu stowarzyszenia (art. 10a ust. 2 ustawy),</p>
<p>3.jeżeli statut stowarzyszenia tak stanowi, terenowa jednostka organizacyjna może uzyskać osobowość prawną (art. 10a ust. 3 zd. 1 ustawy),</p>
<p>4.wniosek o wpis oraz wniosek o wykreślenie terenowej jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego składa zarząd stowarzyszenia (art. 10a ust. 4 ustawy),</p>
<p>5.terenowa jednostka organizacyjna uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność po wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego (art.10a ust. 5 ustawy),</p>
<p>6.z chwilą wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego terenowej jednostki organizacyjnej z osobowością prawną traci ona osobowość prawną, a stowarzyszenie wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki tej jednostki (art. 10a ust. 6 ustawy).</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy ustalił, że <span class="anon-block">(...)</span> nie prowadziło działalność gospodarczą</span>, gdyż działalność statutową wykonywało prowadząc placówki edukacyjne w postaci kilku szkół, które zostały połączone w grupę szkół.</p>
<p>Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 (art. 83 a)">art. 83a ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty</a> (tj.: Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) prowadzenie szkoły nie jest działalnością gospodarczą (por. wyrok SN z 9.01.2001 r., <span class="anon-block">(...)</span> PKN 167/00). W aktualnym stanie prawnym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 (art. 83 a)">art. 83a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty</a> przesądza przede wszystkim o wyłączeniu szkół i placówek z zakresu działalności gospodarczej. Do nowelizacji z dniem 21 sierpnia 2004 r. artykuł ten przewidywał jedynie niestosowanie do prowadzenia szkół „przepisów o działalności gospodarczej”, co można było interpretować tylko jako wyłączenie stosowania określonych przepisów prawa, jednak nie dawało to podstaw do twierdzenia, że prowadzenie szkoły niepublicznej co do zasady nie było działalnością gospodarczą. Skoro zatem działalność prowadzona w formie szkoły, placówki, zespołu szkół lub placówek niepublicznych oraz innej formy wychowania przedszkolnego nie jest obecnie działalnością gospodarczą, to tym samym zasad określonych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ()">ustawy o swobodzie działalności gospodarczej</a> nie stosuje się do szkół i placówek niepublicznych - np. wpisu osób fizycznych, prowadzących szkołę, do ewidencji działalności gospodarczej.</p>
<p>Wobec <span class="anon-block">(...)</span> nie prowadzącego działalności gospodarczej - tak jak w przypadku płatnika składek w przedmiotowej sprawie - na podstawie art. 116a in fine Ordynacji podatkowej - przepis art. 116 tej ustawy stosuje się nie wprost, ale odpowiednio.</p>
<p>W tym kontekście Sąd Okręgowy w całości podzielił pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z 22.11.2012 r., <span class="anon-block">(...)</span> UK 220/12, w którym SN wskazał, że kluczowym dla orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości składkowe jest możliwość wykazania, że niezgłoszenie wniosku o upadłość spółki lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło bez winy osób członków zarządu. Powyższy wyrok wiąże przesłankę egzoneracyjną z art. 116 § 1 pkt 1 lit. b. z postępowaniem likwidacyjnym stowarzyszenia nieprowadzącego działalności gospodarczej. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa, o którym mowa w art. 116a, oznacza więc stosowanie przepisu art. 116 Ordynacji podatkowej w kontekście uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości składkowe członków zarządu takiego stowarzyszenia, w sytuacji podjęcia przez te osoby działań w kierunku likwidacji stowarzyszenia. Celem postępowania likwidacyjnego jest bowiem zaspokojenie wierzycieli stowarzyszenia. Odpowiednie stosowanie normy art. 116 Ordynacji podatkowej do członków zarządów stowarzyszeń w zakresie odpowiedzialności za zaległości składkowe powinno zatem polegać na takiej modyfikacji przesłanki egzoneracyjnej z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a), która pozwala na wykazanie, że wniosek o likwidację <span class="anon-block">(...)</span> został złożony we właściwym czasie, a także na takiej modyfikacji przesłanki z art. 116 § 1 pkt 1 lit. b), która pozwala na wykazanie braku winy w niewszczęciu postępowania likwidacyjnego stowarzyszenia nieprowadzącego działalności gospodarczej.</p>
<p>W kontekście powyższych rozważań można zatem przyjąć, że członek zarządu stowarzyszenia nieprowadzącego działalności gospodarczej powinien zostać uwolniony od odpowiedzialności za zobowiązania składkowe, jeżeli wykaże, że:</p>
<p>- we właściwym czasie wszczęto postępowanie likwidacyjne stowarzyszenia, lub</p>
<p>- niezgłoszenie wniosku o likwidację stowarzyszenia nastąpiło bez winy członka zarządu, lub</p>
<p>- wskaże mienie stowarzyszenia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych stowarzyszenia w znacznej części (art. 116 § 1 pkt 2).</p>
<p>Nie ulega wątpliwości, że na mocy uchwały nr 1/2019 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7.10.2019 r. podjęto uchwałę o postawieniu w stan likwidacji <span class="anon-block">(...)</span> z dniem 7.10.2019 r. i o wyborze na likwidatora <span class="anon-block">M. K.</span> – Prezesa Zarząd, a także postanowiono by majątek <span class="anon-block">(...)</span> został przekazany jako darowizna na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">A. P.</span> 15 , <span class="anon-block">(...)-(...) Ł.</span>, natomiast na mocy uchwały <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7.10.2019 r. podjęto uchwałę o rozwiązaniu <span class="anon-block">(...)</span> z dniem 7.10.2019 r. Nie ma też wątpliwości, że <span class="anon-block">(...)</span> zostało wykreślone z KRS na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi Sąd Gospodarczy XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 4.02.2020 r.</p>
<p>W sprawie ustalono jednak, że w okresie likwidacji stowarzyszenia brak było majątku stowarzyszenia, który pozwalałby na zaspokojenie zaległości składkowych ZUS. W ocenie Sądu Okręgowego odwołujący się <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> z całą pewnością wiedzieli o złej sytuacji finansowej stowarzyszenia przed wszczęciem postępowania likwidacyjnego, gdyż z zeznań <span class="anon-block">D. O.</span> wynika, że stan taki trwał co najmniej od lipca 2015 r. kiedy na skutek wstrzymania dotacji oświatowych z <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ł.</span> <span class="anon-block">(...)</span> utraciło płynność finansową, prowadzone było postępowanie komornicze wobec <span class="anon-block">(...)</span>, które nie wypłacało w związku z tym wynagrodzenia nauczycielom o czym miała poinformować nauczycieli <span class="anon-block">D. O.</span> jako dyrektor szkoły. Nadto ustalono, że w latach 2015-2017 <span class="anon-block">(...)</span> występowała z licznymi wnioskami o udzielenie ulgi w spłacie należności z tytułu składek – wnioski te oraz rezygnacje z ich rozpatrywania, odwołania, czy zażalenia były podpisywane przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> tj. <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Do wniosków o udzielenie ulgi składane były dokumenty finansowe <span class="anon-block">(...)</span>, a nie <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 20.02.2017 r. złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora ZUS z dnia 8.02.2017 r. o odmowie rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych, do którego załączyła odpis z KRS <span class="anon-block">(...)</span>, a w zażaleniu wskazała NIP <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>W sprawie ustalono, że w trakcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">Ł.</span> wystawiono tytuły wykonawcze zawierające należności z tytułu spornych nieopłaconych przez <span class="anon-block">(...)</span> składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a następnie skierowano je do przymusowej realizacji w trybie postępowania egzekucyjnego prowadzonej przez Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. Z ustaleń w sprawie wynika, że organ egzekucyjny dokonał zajęć wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz wierzytelności z tytułu nadpłaty podatków w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ł.</span>, lecz podjęte przez organ czynności okazały się nieskuteczne i nie doprowadziły do wyegzekwowania należności. Postępowanie prowadzone przez Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> w trybie egzekucji administracyjnej nie doprowadziło do ustalenia innych składników majątkowych, do których można skierować egzekucję i ostatecznie postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wydane przez Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">Ł.</span> ZUS z dnia 12.04.2019 r. zostało umorzone. Wobec wykreślenia <span class="anon-block">(...)</span> z KRS 4.02.2020 r. Sąd uznał, że ZUS wykazał, że nie ma majątku, z którego możliwe byłoby zaspokojenie organu rentowego jako wierzyciela.</p>
<p>W ocenie Sądu odwołujący się <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> jako członkowie zarządu stowarzyszenia mieli pełną tego świadomość. Co również istotne, stowarzyszenie nie posiadało majątku trwałego na etapie postępowania likwidacyjnego <span class="anon-block">(...)</span>. Pomimo bardzo złej sytuacji finansowej stowarzyszenia co najmniej do października 2019 r., odwołujący się nie złożyli wniosku o likwidację <span class="anon-block">(...)</span>. W tej sytuacji zwolnienie członków zarządu stowarzyszenia od odpowiedzialności za zobowiązania stowarzyszenia zależy od wykazania, że zgłoszenie wniosku o likwidację nastąpiło we właściwym czasie lub że niezgłoszenie we właściwym czasie wniosku o likwidację nastąpiło bez winy wnioskodawcy.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Oceniając zatem czy wniosek o likwidację został złożony we właściwym czasie</span> Sąd Okręgowy uwzględnił, że uchwała o postawieniu stowarzyszenia w stan likwidacji i jego rozwiązaniu została podjęta dopiero 7.10.2019 r. /k. 119/. W konsekwencji nie można przyjąć, że we właściwym czasie doszło do likwidacji <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="underline">
<!-- -->Odwołujący <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> nie wykazali też, że niezłożenie wniosku o likwidację we właściwym czasie nastąpiło bez ich winy</span>. Powoduje to brak przesłanki egzoneracyjnej, która powodowałaby uwolnienie się ww. wnioskodawców jako członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> z odpowiedzialności wynikającej z zaskarżonych decyzji.</p>
<p>Wyjaśnić należy, że nie mają racji M <span class="anon-block">K.</span> i D <span class="anon-block">N.</span>, że stowarzyszenie nie prowadziło działalności gospodarczej i że to grupa szkół powinna ponosić odpowiedzialność za zadłużenie składkowe. W sprawie nie jest sporne, że w latach 2015-2017 <span class="anon-block">(...)</span> występowała z licznymi wnioskami o udzielenie ulgi w spłacie należności z tytułu składek. Jak już wyżej wskazano wnioski te, rezygnacje z ich rozpatrywania, odwołania, czy zażalenia były podpisywane przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> tj. <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> informowała w pismach do ZUS, że <span class="anon-block">(...)</span> jest organem prowadzącym Grupę Szkół <span class="anon-block"> (...)</span>. Do wniosków o udzielenie ulgi składane były dokumenty finansowe <span class="anon-block">(...)</span>, a nie <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 20.02.2017 r. złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora ZUS z dnia 8.02.2017 r. o odmowie rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych, do którego załączyła odpis z KRS <span class="anon-block">(...)</span>, a w zażaleniu wskazała NIP <span class="anon-block">(...)</span>. Zatem przyjęta odmienna argumentacja skarżącej <span class="anon-block">M. K.</span> w n/n postępowaniu stanowi wyłącznie taktykę procesową, która nie może odnieść zamierzonego skutku.</p>
<p>Bezzasadny jest też zarzut naruszenia art. 68 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 900). Z art. 68 ww. ustawy wynika, że dyrektor szkoły lub placówki w szczególności:</p>
<p>1) kieruje działalnością szkoły lub placówki oraz reprezentuje ją na zewnątrz;</p>
<p>2) sprawuje nadzór pedagogiczny, z zastrzeżeniem art. 62 ust. 2;</p>
<p>3) sprawuje opiekę nad uczniami oraz stwarza warunki harmonijnego rozwoju psychofizycznego poprzez aktywne działania prozdrowotne;</p>
<p>4) realizuje uchwały rady szkoły lub placówki oraz rady pedagogicznej, podjęte w ramach ich kompetencji stanowiących;</p>
<p>5) dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły lub placówki zaopiniowanym przez radę szkoły lub placówki i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie, a także może organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły lub placówki;</p>
<p>6) wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę lub placówkę;</p>
<p>7) wykonuje inne zadania wynikające z przepisów szczególnych;</p>
<p>8) współdziała ze szkołami wyższymi w organizacji praktyk pedagogicznych;</p>
<p>9) stwarza warunki do działania w szkole lub placówce: wolontariuszy, stowarzyszeń i innych organizacji, w szczególności organizacji harcerskich, których celem statutowym jest działalność wychowawcza lub rozszerzanie i wzbogacanie form działalności dydaktycznej, wychowawczej, opiekuńczej i innowacyjnej szkoły lub placówki;</p>
<p>10) odpowiada za realizację zaleceń wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego ucznia;</p>
<p>11) współpracuje z pielęgniarką albo higienistką szkolną, lekarzem i lekarzem dentystą, sprawującymi profilaktyczną opiekę zdrowotną nad dziećmi i młodzieżą, w tym udostępnia imię, nazwisko i numer PESEL ucznia celem właściwej realizacji tej opieki;</p>
<p>12) wdraża odpowiednie środki techniczne i organizacyjne zapewniające zgodność przetwarzania danych osobowych przez szkołę lub placówkę z przepisami o ochronie danych osobowych.</p>
<p>W żaden sposób z tego przepisu nie wynika zatem, że Dyrektor szkoły ponosi odpowiedzialność za zaległości składkowe szkoły za osoby zatrudnione w szkole.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->
Organ rentowy w toku postępowania wykazał bezskuteczność egzekucji</span>, którą prowadził z zajęcia rachunku bankowego stowarzyszenia z rachunku bankowego w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz wierzytelności z tytułu nadpłaty podatków w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ł.</span>. Postępowanie egzekucyjne zostało bowiem umorzone postanowieniem z dnia 12.04.2019 r., a wobec wykreślenia stowarzyszenia z KRS z dniem 4.02.2020 r. brak jest podmiotu, przeciwko któremu dalsza egzekucja mogłaby by być prowadzona w dalszym ciągu. W tym miejscu wskazać należy, że bezskuteczność egzekucji jest wykazana, gdy egzekucja z majątku spółki/stowarzyszenia w całości lub w części jest bezskuteczna. Przesłankę bezskuteczności egzekucji można wykazać również na podstawie każdego dowodu wykazującego, że spółka (stowarzyszenie) nie ma majątku, który pozwalałby na zaspokojenie jej wierzyciela, który dochodzi swojej należności od członka zarządu Spółki ( stowarzyszenia). W ocenie Sądu Okręgowego nie można zmuszać organu rentowego do działań pozbawionych racjonalności, aby wszczął i prowadził wszelkiego rodzaju postępowanie egzekucyjne przeciwko stowarzyszeniu, skoro wykazał on takie okoliczności, z których można wnioskować, że egzekucja z majątku stowarzyszenia byłaby całkowicie bezskuteczna, a jej dalsze prowadzenie po wykreśleniu <span class="anon-block">(...)</span> z KRS na skutek zakończenia postępowania likwidacyjnego nie było już możliwe wobec braku podmiotu wobec którego egzekucja była prowadzona (por. wyrok Sądu Najwyższego z 26 czerwca 2003 VCKN 416/2001 OSNC 2004/7-8/poz.l28 ,orzeczenie Sądu Najwyższego z 9 czerwca 1937r. IC 1927/36 Zbiór Urzędowy 1938 nr 4 poz.184, Uchwała Sądu Najwyższego z 15 czerwca 1999r. III CZP 10/99 -Monitor Prawniczy 1999/11 str. 42, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 5 października 1994r <span class="anon-block">(...)</span> ACr 470/94 Prawo Gospodarcze 1995 nr 6 strona 28 ; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 stycznia 1994r ACr 1024/93 - Przegląd Orzecznictwa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku 1994/2 strona 28; A. Szajkowski- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340570502" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy - Dz. U. z 1934 r. Nr 57, poz. 502 ()">Kodeks handlowy</a> tom <span class="anon-block">(...)</span> s. 298 - komentarz- Wydawnictwo C.H.Beck/PWN Warszawa 1994; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2005r. VI ACa 231/2005).</p>
<p>Odwołujący <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> nie przedstawili żadnych dowodów, które podważyłyby zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a ich twierdzenia stanowiły jedynie próbę polemiki z prawidłowym stanowiskiem organu rentowego.</p>
<p>Podnieść także należy, że mienie <span class="anon-block">(...)</span> (spółki) wykazywane przez członka zarządu zwalnia go od odpowiedzialności tylko wtedy, gdy jest to mienie konkretne, rzeczywiście istniejące, nadające się do efektywnej egzekucji. Mienie to musi charakteryzować się odpowiednimi właściwościami, aby egzekucja z niego była realna do przeprowadzenia i skutkująca zaspokojeniem wierzyciela. Tylko realnie istniejące mienie, dokładnie zidentyfikowane i istniejące w momencie, w którym toczy się postępowanie dotyczące przeniesienia odpowiedzialności, wypełnia przesłankę zwalniającą członka zarządu od odpowiedzialności z art. 116 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (wyrok NSA (N) z 27.10.2021 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 195/21). Wskazanie mienia <span class="anon-block">(...)</span> (spółki), o którym mowa w art. 116 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej powinno nastąpić poprzez wskazanie konkretnego składnika majątkowego, miejsca, w którym się znajduje, oraz tytułu własności przysługującego spółce (wyrok NSA (N) z 22.09.2021 r., <span class="anon-block"> I (...)</span> 219/21). Mienie <span class="anon-block">(...)</span> (spółki), aby skutecznie ochronić od odpowiedzialności likwidatora <span class="anon-block">(...)</span> (członka zarządu) musi istnieć i być wskazane w momencie, w którym toczy się postępowanie w kwestii przedmiotowej odpowiedzialności, a perspektywa czasowa uzyskania zaspokojenia z tego mienia zaległości podatkowych nie może być odległa, ale w chwili pozostającej w bliskości z ujawnieniem wcześniej nieznanego majątku (wyrok NSA (N) z 1.06.2021 r., <span class="anon-block"> (...)</span>). W ustawowo określonej przesłance dotyczącej mienia chodzi o takie jego składniki które są niesporne, a nie mienie jedynie potencjalne (zob. wyrok NSA (N) z 27.04.2021 r., <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">L.</span>).</p>
<p>Wnioskodawcy <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> nie wskazali mienia, z którego możliwe jest zaspokojenie wierzycieli. Zgodnie z tezą wyroku WSA z 30.06.2005 r., jaki zapadł w sprawie <span class="anon-block"> (...) SA</span>/Wa 629/04 (LEX nr 181425) organ podatkowy jest w zasadzie zobowiązany wskazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, gdyż ciężar wykazania jakiejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu.</p>
<p>Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z 24.08.2004 r. (<span class="anon-block">(...)</span> SA/Wr 3285/02, LEX nr 258585) wskazując, że z brzmienia art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) wynika, iż obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek zwalniających z odpowiedzialności za cudze zobowiązania podatkowe członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (Stowarzyszenia) ciąży na tym członku (likwidatorze). Zatem to ten członek winien okoliczność tę udowodnić, gdyż z tego faktu zamierza wywieść korzystne dla siebie następstwa.</p>
<p>W konsekwencji Sąd uznał, że wobec wykazania przez organ rentowy wszystkich przesłanek odpowiedzialności wnioskodawców <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> jako członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> i jednocześnie niewykazania przez powodów okoliczności egzoneracyjnych, odwołania ich są nieskuteczne.</p>
<p>Reasumując dotychczasowe rozważania - bez wątpienia wystąpiła przesłanka odpowiedzialności <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> jako członków zarządu stowarzyszenia w postaci bezskuteczności egzekucji przeciwko stowarzyszeniu, bo tę wykazał w sposób prawidłowy ZUS. Ponadto należy stwierdzić, że ww. odwołujący się nie wykazali, że zgłoszenie wniosku o likwidację <span class="anon-block">(...)</span> nastąpiło we właściwym czasie, ani też nie wykazali, że niezgłoszenie wniosku o likwidację we właściwym czasie nastąpiło bez ich winy, jak również nie wskazali mienia <span class="anon-block">(...)</span>, z którego możliwe byłoby aktualnie zaspokojenie organu rentowego, skoro <span class="anon-block">(...)</span> zostało zlikwidowane po zakończeniu postępowania likwidacyjnego w dniu 4.02.2020 r. i aktualnie nie ma już podmiotu przeciwko któremu ZUS mógłby prowadzić postępowanie egzekucyjne. W ocenie Sądu, brak jest zatem jakichkolwiek okoliczności, które zwalniałyby od odpowiedzialności ww. skarżących jako członków zarzadu stowarzyszenia za zobowiązania powstałe w spornym okresie.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Kwestią wymagającą oceny jurydycznej było także rozstrzygnięcie o tym czy:</span>
</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- --> -nastąpiło przedawnienie w zakresie możliwości wydania decyzji o odpowiedzialności członków stowarzyszenia za zaległe należności składkowe <span class="anon-block">(...)</span>
</span>, a także</p>
<p>- <span class="underline">
<!-- -->skutecznie został podniesiony przez ww. odwołujących się zarzut przedawnienia składek za ww. okres, który został objęty zaskarżonymi decyzja z dnia 13.07.2023 r. i z dnia 27.12.2023 r.</span>
</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Co do prawidłowości ustalonego stanu zadłużenia składkowego <span class="anon-block">(...)</span> za okres od grudnia 2017 r. od września 2018 r. </span>Sąd Okręgowy zwraca uwagę, że ZUS jest jednostką wykonującą zadania administracji publicznej, toteż obowiązany jest działać na podstawie i w granicach prawa. Wymaga też zaznaczenia, że w toczącym się procesie ciężar dowodu spoczywał na odwołujących, którzy mają obowiązek wykazania zasadności podnoszonych przez siebie argumentów (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 8 września 2015 r., III AUa 472/15, <span class="anon-block">L.</span>; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 13 marca 2012 r., III AUa 789/11, <span class="anon-block">L.</span>).</p>
<p>Badając prawidłowość ustalonego w zaskarżonych decyzjach stanu zadłużenia na koncie <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnika składek, w pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 34;art. 34 ust. 2)">art. 34 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, informacje zawarte na koncie ubezpieczonego i koncie płatnika składek prowadzonych w formie elektronicznej, które przekazane zostały w postaci dokumentu pisemnego albo elektronicznego, są środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym i sądowym z zakresu ubezpieczeń społecznych. Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wnioskodawcy nie udowodnili, by były jakieś wątpliwości co do poprawności ustalonego stanu zadłużenia <span class="anon-block">(...)</span>, które są uzasadnione. W trakcie procesu nie wskazano żadnych dowodów, które mogłyby podważać ustalenia poczynione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Stan zadłużenia stwierdzony w badanych decyzjach wynika ze znajdujących się w aktach rentowych wydruków przeglądu danych – stanów należności, które zgodnie z powołanym wyżej art. 34 ustawy systemowej ma moc środka dowodowego w postępowaniu administracyjnym i sądowym z zakresu ubezpieczeń społecznych. Dodać należy, że każdy ze skarżących mógł na etapie postępowania przedsądowego prowadzonego przez ZUS zapoznać się z materiałem dowodowym, wziąć w nim czynny udział i przedłożyć ewentualne dowody w zakresie przeniesienia odpowiedzialności oraz ustalonego stanu zadłużenia składkowego za sporny okres. Pozwany bowiem zawiadomił wszystkich skarżących zarówno o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji w zakresie przeniesienia odpowiedzialności za należności z tytułu nieopłaconych składek przez zlikwidowane <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnika składek, pouczył ich, że mogą wziąć czynny udział w każdym stadium postępowania przed organem rentowy, jak i powiadomił o zakończeniu postępowania oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Żaden z odwołujących się nie przedłożył materiałów dowodowych w zakresie ustalonego stanu zadłużenia składkowego <span class="anon-block">(...)</span> w postępowaniu administracyjnym przed organem rentowym, ani też nie uczynił tego na etapie postępowania sądowego w niniejszej sprawie.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Odnosząc się do zarzut przedawnienia wydania decyzji o odpowiedzialności członków <span class="anon-block">(...)</span> za zaległości składkowe to Sąd Okręgowy również nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia</span>.</p>
<p>Zgodnie z art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa/składkowa, upłynęło 5 lat.</p>
<p>W prawie ubezpieczeń społecznych, przepis ten stosuje się odpowiednio na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 31)">art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>.</p>
<p>Organ rentowy nie może więc wydać decyzji o odpowiedzialności subsydiarnej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek zapłaty składek, upłynęło 5 lat. Przyjmuje się, że zaległość składkowa powstaje w dniu wymagalności składki.</p>
<p>Należy podkreślić, że decyzja o odpowiedzialności osoby trzeciej wydana na podstawie art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma charakteru konstytutywnego. Zasada, że orzeczenie o odpowiedzialności osoby trzeciej musi być poprzedzone wydaniem i doręczeniem decyzji podatkowej podmiotom odpowiadającym za zobowiązania podatkowe przed osobą trzecią, nie ma zastosowania do należności z tytułu składek. Należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne wynikają ze zobowiązania powstającego z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy prawa ubezpieczeń społecznych łączą powstanie takiego zobowiązania. Obowiązek samoobliczenia i opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne powstaje z mocy prawa za każdy okres ubezpieczenia (miesiąc kalendarzowy), a ewentualna decyzja organu ubezpieczeń społecznych ustalająca wysokość zobowiązania składkowego lub zaległości z tytułu nieopłaconych w terminie zobowiązań składkowych ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. Oznacza to w szczególności, że zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne powstają każdorazowo w datach zaktualizowania się obowiązku samoobliczenia i opłacenia składki na ubezpieczenie społeczne w terminach określonych w przepisach prawa ubezpieczeń społecznych. Inaczej rzecz ujmując, nieopłacona w ustawowo określonym terminie składka na ubezpieczenie społeczne powoduje powstanie od tej daty zaległości składkowej z mocy samego prawa. (tak samo Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 23.09.2020 r., III AUa 616/19, Legalis nr 2524647).</p>
<p>W ocenie Sądu Okręgowego zarzut przedawnienia jest niezasadny i nie uwalnia odwołujących się <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> od odpowiedzialności za zaległości składkowe <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnika składek. Stwierdzić należy, że w momencie wydania zaskarżonej decyzji przez organ rentowy, czyli w dniu 13.07.2023 r., sporne zaległości <span class="anon-block">(...)</span> wobec ZUS nie przedawniły się. Zaległości te dotyczą bowiem okresu od grudnia 2017 r. do września 2018 r., a zgodnie z art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej, uległyby one przedawnieniu z końcem roku kalendarzowego 2023. Najstarsza bowiem należność z tytułu składek dotyczy grudnia 2017 r. Początek biegu terminu, o którym mowa w przepisie art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej, powiązany jest z datą wymagalności zaległości składkowej, biegnie od końca roku kalendarzowego, w którym to zdarzenie miało miejsce i trwa nieprzerwanie aż do upływu 5 lat. Zatem w tym przypadku końcem terminu do wydania decyzji o odpowiedzialności osób trzecich będzie ostatni dzień grudnia piątego roku po roku, w którym była wymagalna zaległość podatkowa. Składka za miesiąc grudzień 2017 r., zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 47;art. 47 ust. 1;art. 47 ust. 1 pkt. 3)">art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, była wymagalna w terminie do 15.01.2018 r. Termin zaległości z płatnością składki za miesiąc grudzień 2017 r. zaczął biec spółce od dnia 16.01.2018 r. Wobec tego dzień 31.12.2023 r. był ostatnim do wydania decyzji o odpowiedzialności osób trzecich za składki należne za najwcześniejszy miesiąc – grudzień 2017 r. Zaskarżona decyzja została wydana 13.07.2023 r., a kolejna 27.12.2023 r. czyli przed upływem tego terminu. Wówczas upłynąłby termin na wydanie decyzji przenoszącej odpowiedzialność za należności składkowe. Tymczasem ZUS wydał decyzje o odpowiedzialności odwołujących się <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> za ww. zaległości <span class="anon-block">(...)</span> przed końcem 2023 r. Sąd odwoławczy może orzekać w zakresie objętym tą decyzją także po upływie tego terminu. Dla sprawy istotne jest to, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji z dnia 13.07.2023 r. i w dacie 27.12.2023 r. ww. zaległości składkowe za okres od grudnia 2017 r. do września 2018 r. nie były przedawnione. W kwestii możliwości wydania decyzji o odpowiedzialności ww. członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> za zaległości składkowe <span class="anon-block">(...)</span> jako płatnika składek istotne znaczenie ma wyłącznie to, czy został zachowany termin ustanowiony w art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej (zob. wyrok SN z dnia 20.10.2022 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 192/21, Legalis nr 2910810).</p>
<p>Dokonując takiej oceny Sąd Okręgowy zważył, że w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego o odpowiedzialności członka zarządu spółki za składki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy systemowej, ocena sądu obejmuje zachowanie terminu wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej (art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej), a nie przedawnienie zobowiązania wynikającego z tej decyzji - art. 118 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 24 ust. 5d ustawy systemowej (por. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2008 r., <span class="anon-block">(...)</span> UK 151/08, OSNP 2010 nr 11-12, poz. 146).</p>
<p>Przyjmuje się w związku z tym, że ocena przedawnienia zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej, o którym mowa w art. 118 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 24 ust. 5d ustawy systemowej, wykracza poza przedmiot postępowania w sprawie wszczętej odwołaniem od decyzji ustalającej taką odpowiedzialność. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., III UK 44/09, OSNP 2011 nr 13-14, poz. 188).</p>
<p>Dzieje się tak z tego względu, że termin przedawnienia wskazany w art. 24 ust. 5d ustawy systemowej odnosi się wyłącznie do egzekucji zobowiązania wynikającego z decyzji organu rentowego o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości składkowe (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 9 czerwca 2010 r., II UK 37/10, OSNP 2011 nr 23-24, poz. 302, 26 maja 2011 r., II UK 360/10, LEX nr 901610, 6 czerwca 2013 r., II UK 329/12, LEX nr 1331292, 15 lipca 2014 r., II UK 492/13, OSNP 2015 nr 11, poz. 152 oraz 5 października 2016 r., II UK 343/15, LEX nr 2155196).</p>
<p>Podobne poglądy zdecydowanie przeważają także w doktrynie, w której podkreśla się, że przedawnienie prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej (art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej) to instytucja odrębna względem przedawnienia zobowiązania osoby trzeciej wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (<span class="anon-block">R. A.</span>: Przedawnienie prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki kapitałowej, Monitor Podatkowy 2015 nr 1, s. 23). Przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej nie stanowi elementu stosunku prawnego będącego przedmiotem decyzji ustalającej taką odpowiedzialność. Kwestia ta aktualizuje się dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego, czyli w sytuacji, gdy chodzi o wykonanie zobowiązania wynikającego z prawomocnej decyzji dotyczącej obciążenia członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (likwidatora stowarzyszenia) za zaległości składkowe tej spółki (stowarzyszenia), a zatem dopiero po prawomocnym rozstrzygnięciu sporu sądowego co do prawidłowości orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości składkowe. Sąd rozpoznający odwołanie od decyzji ustalającej odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (likwidatora stowarzyszenia) za zaległości składkowe tej spółki (stowarzyszenia) nie ma zatem nie tylko obowiązku, ale i uprawnienia, do badania kwestii przedawnienia zobowiązania wynikającego z tej decyzji, bowiem wykracza to poza ramy przedmiotu sporu podanego mu pod osąd. Ocena przedawnienia zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej, o którym mowa w art. 24 ust. 5d ustawy systemowej, wykracza poza przedmiot postępowania w sprawie wszczętej odwołaniem od decyzji ustalającej taką odpowiedzialność. Przedmiotem tego postępowania może być natomiast zachowanie terminu do wydania decyzji, o którym mowa w art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej (<span class="anon-block">J. Ż.</span>: Odpowiedzialność członków zarządu spółek kapitałowych za zaległości składkowe tych spółek w orzecznictwie, <span class="anon-block"> (...)</span> 2012 nr 1, s. 19).</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->
Sąd Okręgowy zważył też, że wbrew wywodom odwołujących <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> należności określone w zaskarżonej decyzji nie uległy przedawnieniu po myśli art. 24 ust. 4 ustawy systemowej.</span> Odwołujący się nie uwzględnili bowiem ustawowych przesłanek powodujących zawieszenie biegu przedawnienia. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24;art. 24 ust. 4)">art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Nadto, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24;art. 24 ust. 5 b)">art. 24 ust. 5b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Za taką czynność Sąd uznał doręczenie dłużnikowi odpisów tytułów wykonawczych. Zgodnie, bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19660240151" title="Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 1966 r. Nr 24, poz. 151 (art. 26;art. 26 § 5)">art. 26 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji</a> (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm.), wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Sąd Okręgowy zważył, że gdyby nie doszło do podjęcia żadnych działań przez ZUS, to najstarsze zaległości składkowe objęte treścią badanej decyzji z dnia 13.07.2023 r. czyli za grudzień 2017 r. uległyby przedawnieniu najwcześniej 16.01.2023 r., gdyż objęte byłyby 5-letnim terminem przedawnienia. Jednak wystąpiły także dodatkowe zdarzenia, powodujące zawieszenie biegu terminu przedawnienia, bowiem ZUS wydał tytuły wykonawcze i dokonał zajęcia rachunku bankowego <span class="anon-block">(...)</span> oraz zajęcia nadpłaty w podatku dochodowym, co oznacza, że podjęto czynności zmierzające do wyegzekwowania należności z tytułu składek za sporny okres a postępowanie egzekucyjne zostało zakończone postanowieniem Dyrektora ZUS <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">Ł.</span> z 12.04.2019 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Na czas postępowania egzekucyjnego, do tego dnia, bieg terminu przedawnienia należności składkowych objętych zaskarżoną decyzją został zawieszony. Następnie ZUS wszczął z urzędu postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania składkowe na wnioskodawców <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> jako członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span>, które zakończył w dniu 13.07.2023 r. wydaniem pierwszej zaskarżonej decyzji, a w dniu 27.12.<span class="anon-block"> (...)</span>. decyzji ją zmieniającej.</p>
<p>Reasumując – także podniesione zarzuty przedawnienia zarówno z powołaniem się przez stronę odwołującą się na art. 118 Ordynacji podatkowej, jak i na art. 24 ust. 4 ustawy systemowej, okazały się w całości chybione.</p>
<p>Mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477 <sup>
<!-- -->14</sup> § 1 k.p.c.</a>, orzekł, jak w wyroku wobec odwołujących <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>.</p>
<p>Natomiast w przypadku odwołującego <span class="anon-block">K. S.</span> Sąd stwierdził, że nie zaszła podstawowa przesłanka z art. 116 par. 1 Ordynacji podatkowej, aby możliwym było przypisanie mu odpowiedzialności za zadłużenie, którego dotyczą sporne decyzje, gdyż skarżący ten skutecznie złożył 7.07.2015 r. oświadczenie o rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu wobec czego nie był już w zarządzenie <span class="anon-block">(...)</span> w badanym okresie od grudnia 2017 r. do września 2018 r. Co do zasady nieujawnienie w KRS oświadczenia o rezygnacji z funkcji członka zarządu nie pozbawia tego oświadczenia skutków prawnych (bo wpisy w KRS mają charakter deklaratoryjny) /zob. Wyrok WSA w Olsztynie z 27.02.2025 r., <span class="anon-block">(...)</span> SA/<span class="anon-block">O.</span> 23/25, Legalis nr 3185760/. Skarżący w sposób należyty wykazał za pomocą dokumentów, których autentyczność nie budzi wątpliwości, że skutecznie złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu 7.07.2015 r. wypełniając wymagania ze statutu stowarzyszenia.</p>
<p>W konsekwencji należało zmienić zaskarżoną przez niego decyzję, albowiem <br/>
<span class="anon-block">K. S.</span> nie był członkiem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> w badanym okresie i nie ponosi w związku z tym odpowiedzialności za zadłużenie składkowe. Z tych przyczyn Sąd orzekł o powyższym na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 <sup>
<!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a> wobec <span class="anon-block">K. S.</span>.</p>
<p>Również w przypadku <span class="anon-block">D. O.</span> należało zmienić zaskarżoną decyzję z 27.12.2023 r., albowiem w świetle zebranego materiału dowodowego powódka nie była członkiem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> - wobec czego brak podstaw do przypisania jej odpowiedzialności za sporne zadłużenie.</p>
<p>Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971210769" title="Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 121, poz. 769 (art. 19 a;art. 19 a ust. 5)">art. 19 a ust. 5 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym</a> wynika bowiem, że do wniosku o wpis osób reprezentujących podmiot wpisany do Rejestru, likwidatorów i prokurentów należy dołączyć oświadczenia tych osób obejmujące zgodę na ich powołanie oraz ich adresy do doręczeń. Wymogu dołączenia oświadczenia obejmującego zgodę nie stosuje się, jeżeli wniosek o wpis jest podpisany przez osobę, która podlega wpisowi albo która udzieliła pełnomocnictwa do złożenia wniosku o wpis, albo której zgoda jest wyrażona w protokole z posiedzenia organu powołującego daną osobę lub w umowie spółki.</p>
<p>Nie ma w aktach ani jednego dowodu, który by potwierdził przeciwną wersję forsowaną przez <span class="anon-block">M. K.</span> i D. <span class="anon-block">N.</span> a także przez pozwanego. Nie jest dowodem na bycie przez <span class="anon-block">D. O.</span> protokół z 7.07.2015 r., gdyż <span class="anon-block">D. O.</span> nie wyraziła jednocześnie na piśmie zgody na to, że wejdzie w skład zarządu po tym jak skutecznie rezygnację z pełnionej funkcji członka zarządu złożył <span class="anon-block">K. S.</span>. Nie ma w aktach żadnych dokumentów późniejszych, które by <span class="anon-block">D. O.</span> podpisywała jako członek zarządu stowarzyszenia. Jedyny dokumenty złożone przez <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> które były podpisane po 7.07.2015 r. przez <span class="anon-block">D. O.</span> to protokoły, ale na nich podpisywała się ona jako protokolant, a na pismach i protokołach kontroli kuratorium, podpisywała się jako dyrektor szkoły. Stąd też w żaden sposób na podstawie tych dokumentów nie można ustalić, że <span class="anon-block">D. O.</span> była członkiem zarządu zatem. <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> przyznali, że nie odebrali nigdy od <span class="anon-block">D. O.</span> pisemnej zgody na zostanie przez nią członkiem zarządu – zatem takiej zgody na piśmie nigdy nie złożyła, a nadto przyznali, że ani <span class="anon-block">D. O.</span>, ani żadne z nich nigdy nie złożyło w sądzie rejestrowym wniosku o wpis <span class="anon-block">D. O.</span> od 7.07.2015 r. jako członka zarządu stowarzyszenia. Sąd miał na uwadze, że <span class="anon-block">D. O.</span> angażowała się w sprawy dotyczące prowadzonych szkół przez stowarzyszenie -ale powyższe nie uprawnia do wniosku, że czyniła to jako członek zarządu stowarzyszenia. Z zeznań <span class="anon-block">D. O.</span> wynika, że jej zainteresowanie sprawami płatnika wynikało z tego, że była dyrektorem szkoły a ponadto zależało jej na tym by szkoły mogły funkcjonować bo była wtedy w trakcie rozwodu i jej sytuacja zawodowa i majątkowa miała znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy rozwodowej duże znaczenie. Jak już wcześniej wspomniano Sąd dał wiarę <span class="anon-block">D. O.</span>, że mimo iż w postępowaniu rozwodowym podała, że jest członkiem stowarzyszenia to zrobiła to jedynie na użytek tej sprawy licząc na korzystny dla niej wynik, ale faktycznie nim nie była bo nie wyraziła na piśmie nigdy na to zgody, nie podpisywała się nigdzie na żadnym dostępnym dokumencie jako członek zarządu stowarzyszenia, ani też nigdy nie złożyła wniosku o wpis do KRS aby ujawnić, że jest członkiem Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Z zeznań <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span> można też pośrednio wnioskować, że zdawali sobie sprawę z tego, że <span class="anon-block">D. O.</span> nie zamierzała wyrazić takiej zgody i że nie złożyła wniosku o jej wpis do KRS, bo próbowali ją jak przyznali do tego bezskutecznie nakłonić a sami nie zrobili tego aż do wykreślenia z KRS <span class="anon-block">(...)</span>, co zresztą nie dziwi, jeśli wziąć pod uwagę, że nie mieli na to żadnych dokumentów, które by potwierdzały że <span class="anon-block">D. O.</span> wyraziła na piśmie zgodę na bycie członkiem zarządu.</p>
<p>Podkreślić też ponownie w tym miejscu należy, że pozwany nie wykazał żadnej inicjatywy dowodowej, aby udowodnić, że <span class="anon-block">D. O.</span> była członkiem zarządu Stowarzyszania badanym okresie, bo powoływanie się jedynie na protokół z 7.07.2015 r. co wobec braku pisemnej zgody <span class="anon-block">D. O.</span> na pełnienie funkcji członka zarządu i brak jakichkolwiek dokumentów, że działała jako członek zarządu – nie daje ku temu podstaw, tym bardziej wobec logicznych zeznań <span class="anon-block">D. O.</span>, że takiej zgody nigdy nie wyraziła i nigdy nie pełniła funkcji członka zarządu przedmiotowego <span class="anon-block">(...)</span>. Choć zatem wpis do KRS ujawniający członka zarządu ma charakter deklaratoryjny to wobec braku dowodów, że <br/>
<span class="anon-block">D. O.</span> wyraziła zgodę na piśmie na bycie członkiem zarządu – nie ma podstaw do czynienia ustaleń, że takim członkiem była.</p>
<p>Z tych przyczyn Sąd orzekł o powyższym na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 <sup>
<!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a> wobec <br/>
<span class="anon-block">D. O.</span>.</p>
<p>O kosztach postępowania w punktach 4 sentencji wyroku Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art.98 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik postępowania. Sąd zasądził na rzecz <span class="anon-block">K. S.</span> od rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> kwotę 3600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd ustalił powyższą kwotę zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia <br/>22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 §1</a> [1] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>
</p>
<p>O kosztach postępowania w pkt 5 i 6 sentencji wyroku Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art.98 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik postępowania. Sąd zasądził na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> kwoty po 3600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego od <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">D. N.</span>. Sąd ustalił powyższą kwotę zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia <br/>22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 §1</a> [1] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>
</p>
<p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni przez pełnomocnika z urzędu S</p>
<p>ąd orzekł uwzględniając nakład pracy pełnomocnika z urzędu na podstawie § 24 w zw. z § 8 pkt 5 ust. 2 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2024 r., poz. 764) podwyższając należne koszty o podatek VAT.</p>
</div>