I C 583/24

Суди загальної юрисдикції2025-12-23

Номер справи

I C 583/24

Дата рішення

2025-12-23

Тип

REASONS

Текст рішення

Sygn. akt I C 583/24 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód Zakład Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. wniósł o zasądzenie od pozwanej K. P. kwoty 13.926,96 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi w sposób ściśle określony w pozwie. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwana korzysta obecnie bezumownie z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) w miejscowości B., stanowiącego własność Gminy M.. Z kolei powód zajmuje się zarządzeniem i administrowaniem lokalami mieszkalnymi stanowiącymi własność Gminy M., a do jego zadań należy m.in. windykacja należnych Gminie opłat dotyczących nieruchomości wchodzących w jej zasób, co zostało określone w pkt 2 ppkt 11 załącznika nr 1C do umowy nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku. Podał, że pozwana od stycznia 2021 roku nie wnosi opłat za lokal, przez co jej dług stale rośnie. Skonkretyzował przy tym, że kwota dochodzona pozew stanowi zadłużenie pozwanej z tytułu opłat za media za okres od stycznia 2021 roku do grudnia 2024 roku, które to zadłużenie zostało naliczone zgodnie ze stawkami obowiązującymi w zasobach komunalnych Gminy M.. Pozwana K. P. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazała, że w lokalu mieszkalnym, o którym mowa w pozwie zamieszkiwała jedynie do października 2021 roku. W październiku 2021 roku zdecydowała się bowiem na przeniesienie swego centrum życiowego do W.. Wówczas też opuściła lokal mieszkalny w B. i zabrała z niego wszystkie swoje rzeczy osobiste. Po opuszczeniu zajmowanego lokalu skoncentrowała się zaś na życiu codziennym w W. oraz towarzyszących jej problemach zdrowotnych, a także sfinansowaniu studiów syna. Przyznała, że nie dokonała formalnego zdania lokalu mieszkalnego. Jednocześnie podała, że nie jest w posiadaniu kluczy do przedmiotowego mieszkania, gdyż zgubiła je w bliżej nieokreślonym czasie. Podkreśliła również, że lokal mieszkalny, którego dotyczy pozew, od października 2021 roku był pusty, a powód w każdym czasie mógł wejść na jego teren. Sąd ustalił, co następuje: Gmina M. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) w miejscowości B., gmina M.. (bezsporne) Na podstawie umowy z dnia nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku oraz załącznika nr 1C do tej umowy Gmina M. powierzyła Zakładowi Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. zarządzenie i administrowanie zasobem mieszkaniowym Gminy. Zgodnie z pkt 2 ppkt 11 załącznika nr 1C do umowy nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku w pkt 2 ppkt 11 do zadań Zakładu Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. należy windykacja (przedsądowa i sądowa) należności Gminy w oparciu o obowiązujące przepisy prawa ustalone przez Gminę procedury, zawarte umowy najmu, zasady prawidłowego zarządzenia oraz sprawozdawczości z tego zakresu. Na mocy aneksu nr 1 z dnia 7 kwietnia 2025 roku do załącznika nr 1C do umowy z dnia nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku do załącznika nr 1C dodano pkt 2 ust. 11a uprawniający Zakład Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. do inicjowania postępowań sądowych przed sądami powszechnymi o zapłatę, nakazanie i opuszczenia lokalu oraz wszelkich innych postępowań związanych z wykonywaniem zadań dotyczących m.in. pobierania czynszów, odszkodowań, opłat eksploatacyjnych związanych z zajmowanymi lokalami. Aneks wszedł w życie z dniem 7 kwietnia 2025 roku. (dowód: umowy z dnia nr (...) z dnia 30 grudnia 2022r. – k. 14-19, załącznik nr 1C umowy z dnia nr (...) z dnia 30 grudnia 2022r. – k. 20-23v, aneks nr (...) z dnia 7 kwietnia 2025r. do załącznika nr 1C do umowy z dnia nr (...) z dnia 30 grudnia 2022r. – k. 87) W latach 2004-2021 w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w budynku nr 26 w miejscowości B., gmina M., zamieszkiwała K. P.. W październiku 2021 roku wymieniona opuściła jednak przedmiotowy lokal oraz zabrała z niego swoje rzeczy osobiste. Wówczas też K. P. przeprowadziła się do W., gdzie podjęła pracę. Z kolei jej syn rozpoczął studia na Politechnice G.. Od października 2021 roku K. P. nie korzystała z lokalu mieszkalnego nr 10 położonego w budynku nr (...) w miejscowości B.. W bliżej nieokreślonym czasie zgubiła klucze do przedmiotowego mieszkania. Z lokalu nie korzystał także jej syn. Wymieniona nie poinformowała jednak od razu Gminy M., czy też Zakładu Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. o fakcie opuszczenia lokalu i możliwości jego wydania. Dopiero w lutym 2025 roku poinformowała Zakład Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. o tym, że lokal mieszkalny nr (...) położony w budynku nr 26 w miejscowości B. stoi pusty, a pozostałe w nim rzeczy mogą podlegać utylizacji. (dowód: przesłuchanie pozwanej K. P. – k. 98-99, zaświadczenia – k. 53-54 i k. 56, informacje Zastępcy Burmistrza D. B. m.st. W. – k. 55, korespondencja e-mail – k. 71) Według zestawienia zaległości sporządzonego przez Zakład Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. zadłużenie K. P. dotyczące lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) w miejscowości B., gmina M., za okres od dnia 10 stycznia 2021 roku do dnia 10 grudnia 2024 roku wynosi łącznie 13.926,96 złotych. (dowód: zestawienie zaległości – k. 13) Sąd zważył, co następuje: Powództwo było niezasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód Zakład Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. wystąpił przeciwko pozwanej K. P. z pozwem o zapłatę na jego rzecz kwoty obejmującej należności w postaci opłat za media za okres od dnia 10 stycznia 2021 roku do dnia 10 grudnia 2024 roku, które to miały powstać w związku z bezumownym korzystaniem przez pozwaną z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr 26 w miejscowości B., stanowiącego własność Gminy M.. Nie zdołał jednak wykazać, by przysługiwała mu legitymacja czynna do wystąpienia z takim roszczeniem. W tym zakresie zauważyć przede wszystkim należy, że dochodzone pozwem należności za media stanowią należności związane z korzystaniem z lokalu mieszkalnego należącego do Gminy M., a tym samym co do zasady przysługują Gminie M. jako właścicielowi i podmiotowi zobowiązanemu wobec dostawców mediów. Powód swoją legitymację wywodził natomiast z umowy nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku oraz załącznika nr 1C do tej umowy, a także zawartego w dniu 7 kwietnia 2025 roku aneksu nr 1 do załącznika nr 1C. Z treści umowy nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku oraz załącznika nr 1C wynika, że Gmina M. powierzyła Zakładowi Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. zarządzenie i administrowanie mieszkaniowym zasobem gminy, w tym lokalem mieszkalnym, którego dotyczy pozew. Zgodnie pkt 2 ppkt 11 do zadań Zakładu Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. należy „windykacja (przesądowa i sądowa) należności Gminy w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, ustalone przez Gminę procedury, zawarte umowy najmu, zasady prawidłowego zarządzenia oraz sprawozdawczości z tego zakresu”. Z kolei na mocy aneksu nr (...) z dnia 7 kwietnia 2025 roku zawartego do załącznika nr 1C do umowy z dnia nr (...) z dnia 30 grudnia 2022 roku Gmina M. upoważniła Zakład Usług (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. do inicjowania postępowań sądowych przed sądami powszechnymi o zapłatę, nakazanie i opuszczenia lokalu oraz wszelkich innych postępowań związanych z wykonywaniem zadań dotyczących m.in. pobierania czynszów, odszkodowań, opłat eksploatacyjnych dotyczących nieruchomości będących w jej zasobach. Treść przywołanych wyżej postanowień umownych jednoznacznie wskazuje na to, że Gmina M. upoważniła powoda jedynie do ewentualnego prowadzenia windykacji sądowej „należności Gminy” oraz inicjowania postępowań sądowych poprzez podejmowanie czynności w imieniu Gminy i na jej rzecz. Na podstawie przedmiotowych postanowień umownych nie sposób natomiast uznać, by udzielone powodowi przez Gminę upoważnienia kreowały po stronie powoda uprawnienia do dochodzenia należności na swoją rzecz. Tymczasem w niniejszej sprawie powód wystąpił z pozwem jako samodzielna strona powodowa, wnosząc o zasądzenie należności na swoją rzecz, a nie na rzecz Gminy M.. Nie przedstawił przy tym żadnych dowodów, na podstawie których można byłoby uznać, by przysługiwało mu uprawnienie do samodzielnego dochodzenia na swoją rzecz tego rodzaju należności. W tych też okolicznościach stwierdzić należało, że powód nie zdołał wykazać, by przysługiwała mu legitymacja czynna w niniejszej sprawie, co skutkowało oddaleniem powództwa w całości. Legitymacja czynna, jak i bierna, jest bowiem opartym na prawie materialnym uprawnieniem do występowania w charakterze strony w konkretnej sprawie sądowej. Wymóg jej posiadania stanowi przesłankę merytorycznego rozpoznania sprawy badaną przez Sąd w chwili orzekania, a jej brak stoi na przeszkodzie udzieleniu ochrony prawnej, skutkując oddaleniem powództwa. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w ocenie Sądu strona powodowa nie wykazała dochodzonego pozwem także co do wysokości. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało bowiem, że pozwana od października 2021 roku nie korzystała z lokalu mieszkalnego, którego dotyczy pozew. W październiku 2021 roku opuściła mieszkanie w B., zabrała z niego rzeczy osobiste i przeprowadziła się do W., gdzie podjęła pracę i gdzie przebywa do dnia dzisiejszego. Od tego też czasu ani pozwana, ani jej syn, nie użytkowali lokalu w B.. Co więcej, w bliżej nieokreślonym czasie pozwana zgubiła klucze do przedmiotowego mieszkania, tym samym utraciła dostęp do niego. W tym zakresie Sąd dał wiarę informacjom wyjaśnieniom pozwanej, które złożyła w toku jej przesłuchania, uznając je za wiarygodne. Pozwana składała bowiem wyjaśnienia w sposób spontaniczny, naturalny. Poza tym uzyskane od niej informacje znajdowały potwierdzenie w przedłożonych przez pozwaną dowodach z dokumentów w postaci zaświadczeń znajdujących się na k. 53-56 akt sprawy. Co też istotne, strona powodowa nie przedstawiła żadnych dowodów, które skutecznie podważałyby prawdziwość zeznań pozwanej, tj. wskazywałyby na to, że pozwana w okresie od października 2021 roku do grudnia 2024 roku faktycznie bezumownie użytkowała lokal Gminy. Powód nie udźwignął zatem ciężaru obowiązku wynikającego z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, który to nakazuje rozstrzygnąć sprawę na niekorzyść osoby opierającej swoje powództwo lub obronę na twierdzeniu o istnieniu jakiegoś faktu, jeżeli fakt ten nie został udowodniony. Powód podnosił, że pozwana nie dokonała formalnego zdania lokalu mieszkalnego po jego opuszczeniu, jak i nie poinformowała o opuszczeniu lokalu Gminy, czy też powoda. Okoliczność tą potwierdziła strona pozwana. W ocenie Sądu pozwana nie zawiadamiając o opuszczeniu lokalu Gminy, czy też powoda, nie wykazała się należytą starannością. Niemniej jednak, brak ten nie może stanowić wyłącznej podstawy do obciążenia pozwanej opłatami za media, które dotyczą okresu, w którym faktycznie z lokalu nie korzystała. Dochodząc do takiej konstatacji Sąd na względzie miał także to, że to co do zasady na Gminie, czy też powodzie – jako podmiotowi, który zobowiązał się do zarządzania oraz administrowania zasobem mieszkalnym Gminy, ciążył obowiązek bieżącego monitorowania stanu lokali oraz czynienia ustaleń co osób, które faktycznie z nich korzystają. Dowody zebrane w sprawie wskazują zaś na to, że przez co najmniej 2 lata ani Gmina, ani sam powód, nie podejmowały działań mających na celu ustalenie i zweryfikowanie powyższych kwestii. Zauważyć bowiem należy, że powód wystosowywał do pozwanej korespondencję na adres właściwy dla lokalu mieszkalnego, którego dotyczy pozew. Korespondencja ta była awizowana, co też powinno skłonić powoda do ewentualnego podjęcia czynności sprawdzających ( vide: awizo na k. 27 akt sprawy). Tym bardziej, że opłaty dotyczące lokalu nie były – jak wskazuje powód – regulowane. Powód nie wykazał także wysokości dochodzonego pozwem roszczenia. W pozwie ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że dochodzi należności w postaci opłat za media, które zostały naliczone zgodnie ze stawkami obowiązującymi w zasobach komunalnych Gminy M.. Nie przedłożył jednak żadnych dokumentów, w oparciu o które miało dojść do ustalenia wysokości tych opłat, a przede wszystkim ustalenia, jakiego rodzaju opłat właściwie dochodzi w niniejszym postępowaniu. Przyjmując zatem nawet, że pozwana posiadałaby zadłużenie względem Gminy M. za okres od października 2021 roku do grudnia 2024 roku, to wysokość tego zadłużenia pozostawała nieweryfikowalna dla Sądu. Co więcej, nawet przyjęcie założenia, że powód dochodził w niniejszym postępowaniu wyłącznie należności za media (których co do zasady mógłby dochodzić na swoją rzecz), to nadal powództwo w tym zakresie uznać in concreto należałoby za nieudowodnione, a w konsekwencji niezasadne. Mając zatem na uwadze powyższe względy – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> – powództwo oddalono. Jedynie na marginesie wskazać należy, że brak było podstaw do odraczania rozprawy z dnia 19 listopada 2025 roku, tudzież zdejmowania jej z wokandy z uwagi na chorobę pełnomocnika powoda. Otóż bowiem jakakolwiek informacja od pełnomocnika powoda wpłynęła – za pośrednictwem pracownika kancelarii – wyłącznie telefonicznie na około pół godziny przed rozprawą. Na termin ten wezwana była pozwana, która specjalnie przyjechała ponad 200 kilometrów z W., gdzie od kilku lat stale mieszka, by zostać przesłuchana w ramach dowodu z przesłuchania stron. Przeprowadzenie tego dowodu było zaplanowane już w lipcu 2025 roku przy wyznaczaniu rozprawy. Z zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez pełnomocnika powoda wynika zaś, że objawy infekcji miał on od kilku dni, a zatem in concreto nie sposób uznać, by wystąpiła nadzwyczajna i nagła przyczyna uniemożliwiająca mu bądź stawiennictwo na rozprawie, bądź ustanowienie substytuta. Nadto do czasu publikacji wyroku, która miała miejsce dwa tygodnie po zamknięciu rozprawy, pełnomocnik powoda nie wnosił o otwarcie zamkniętej rozprawy na nowo. /-/ sędzia Krzysztof Połomski </div>