V GC 94/25

Суди загальної юрисдикції2025-12-23

Номер справи

V GC 94/25

Дата рішення

2025-12-23

Тип

SENTENCE

Судді

Joanna Kłaczyńska (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt V GC 94/25 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 23 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący:Sędzia Joanna Kłaczyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Muskała-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy w postępowaniu gospodarczym z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko (...) spółce akcyjnej w P. o zapłatę 1. oddala powództwo, 2. zasądza od powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz pozwanego (...) spółki akcyjnej w P. kwotę 5.417,00 zł (pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu, 3. nakazuje pobrać od powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 106,76 zł (sto sześć złotych siedemdziesiąt sześć groszy), tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sędzia Joanna Kłaczyńska Sygn. akt V GC 94/25 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem złożonym w dniu 21 października 2024 roku powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) spółki akcyjnej w P. kwoty 80.165,79 zł wraz z odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 9 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że strony postępowania łączyła współpraca handlowa, w ramach której pozwany zobowiązał się na podstawie zlecenia od powoda do dostawy 1.691,68 m ( 2) kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym oraz 550 sztuk krawężników o wymiarach 15×30×100 cm w kolorze szarym. Zamówienie złożone telefonicznie przez powoda zostało potwierdzone fakturą pro forma nr (...) z dnia 13 maja 2022 roku, która została opłacona przez inwestora – (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Zapłacona kwota została następnie potrącona z należnego powodowi wynagrodzenia jako koszt dostawy materiałów. Powód wskazał, że dyspozycję realizacji dostawy towaru złożył we wrześniu 2022 roku, pozostając w przekonaniu, iż dotyczy ona zamówienia objętego i opłaconego fakturą pro forma nr (...). Pozwany potraktował jednak to zlecenie jako nowe zamówienie, a zamówienie wynikające z opłaconej faktury pro forma nie zostało zrealizowane. W konsekwencji pozwany wystawił na rzecz powoda fakturę VAT nr (...) z dnia 21 października 2022 r. na kwotę 84.887,26 zł tytułem dostaw zrealizowanych we wrześniu 2022 roku, a następnie wystawił również fakturę VAT nr (...) do uprzednio rozliczonej faktury pro forma, powołując się na fakt wydania towaru na podstawie dokumentu WZ nr (...) z dnia 27 maja 2022 roku. Pomimo wezwania pozwanego do wykonania umowy poprzez dostawę towaru objętego fakturą pro forma nr (...), pozwany nie wywiązał się ze zobowiązania. Wobec niewykonania umowy powód złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy oraz wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 80.165,79 zł. Zarządzeniem z dniem 31 stycznia 2025 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. W odpowiedzi na pozew z dnia 13 marca 2025 roku pozwany wniósł o odrzucenie pozwu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Ewentualnie pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazano, że w związku z nieuregulowaniem przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zobowiązania wynikającego z faktury VAT nr (...) pozwany wniósł pozew do Sądu Rejonowego w Płocku. Zawisła sprawa pod sygn. akt V GC 812/23 została rozpatrzona na korzyść pozwanego. Pozwany podniósł ponadto, że faktury VAT nr (...) nie dotyczyły tego samego zamówienia, a zakres przedmiotu dostaw wynikający z tych faktur nie jest tożsamy. Dalej pozwany wyjaśnił, że powód złożył dwa odrębne zamówienia, a wszystkie zamówione przez niego towary zostały dostarczone zgodnie z ich treścią. W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2025 roku powód potrzymał dotychczas zajmowane stanowisko, wskazując, że w niniejszej sprawie nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej. Bowiem powództwo dotyczy niezrealizowania przez pozwanego dostawy towarów określonych w opłaconej fakturze proforma nr (...) z dnia 13 maja 2022 roku, do której następnie pozwany wystawił w dniu 27 maja 2024 roku fakturę VAT nr (...). Faktura VAT nr (...) została powodowi udostępniona drogą elektroniczną w odpowiedzi na jego wielokrotne interwencje dotyczące rozliczenia wpłaty wynikającej z faktury proforma nr (...) dopiero w dniu 26 lutego 2024 roku. W związku z powyższym powód nigdy nie zaksięgował faktury VAT nr (...). Postanowieniem z dnia 9 lipca 2025 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim oddalił wniosek strony pozwanej w przedmiocie odrzucenia pozwu. Do czasu zakończenia postępowania dowodowego stanowiska stron nie uległy zmianie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Strony są przedsiębiorcami. /okoliczność bezsporna, nadto dowód: wyciągi z KRS – k. 5-12/ W ramach współpracy handlowej pomiędzy stronami postępowania, powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zamówił wiosną 2022 r. u pozwanego (...) spółki akcyjnej w P. dostawę 1.691,68 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym oraz 550 sztuk krawężników w kolorze szarym o wymiarach 15×30×100 cm. Powód realizował budowę w M. przy ul. (...) na rzecz inwestora (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie była to jedyna budowa realizowana przez powoda w 2022 r. Powód zamawiał towar u pozwanego kilkukrotnie. Wobec złożonego zamówienia (...) spółka akcyjna w P. wystawił na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. fakturę pro forma nr (...) (proforma) na kwotę 65.175,44 zł netto, tj. 80.165,79 zł brutto tytułem sprzedaży 1.691,68 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” po cenie 33,00 zł netto za m 2 oraz 550 sztuk krawężników betonowych o wymiarach 15×30×100 cm w kolorze szarym, po cenie 17,00 zł netto za sztukę. /okoliczności bezsporne, nadto dowód: faktura VAT nr (...) – k. 12v., zestawienie k. 144-145, dokumenty (...) i (...) W dniu 20 maja 2022 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., będąca inwestorem na placu budowy w M. przy ulicy (...), dokonała zapłaty należności wynikającej z faktury VAT nr (...). /okoliczność bezsporna, nadto dowód: potwierdzenie realizacji transakcji – k. 13/ W dniu 27 maja 2022 roku pozwany wystawił na rzecz powoda fakturę VAT nr (...) na kwotę 65.175,44 zł netto, tj. 80.165,79 zł brutto. Na kwotę objętą przedmiotową fakturą VAT złożyło się: 1.691,68 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” po cenie 33,00 zł netto za m 2 oraz 550 sztuk krawężników betonowych o wymiarach 15×30×100 cm, w kolorze szarym, po cenie 17,00 zł netto za sztukę. Forma płatności rzeczonej faktury została określona jako przedpłata, z terminem płatności przypadającym na dzień 27 maja 2022 roku. Faktura została wystawiona w związku z realizacją dostawy udokumentowanej dokumentem technicznym nr (...) (...) z dnia 27 maja 2022 roku. /dowód: faktura VAT nr (...) – k. 14 i k. 42/ Pozwana spółka ma swój magazyn w G. oraz fabrykę i magazyn w G.. Powód złożył zamówienie na magazyn w G.. Dostawy jednak realizowane były z magazynu w G., z uwagi na brak takiej ilości zamówienia materiału na składzie w G.. Pomiędzy magazynami pozwanej spółki wystawiany były dokumenty, potwierdzające wydanie towaru na zewnątrz. W ramach trwającej współpracy handlowej, a także wobec zamówienia opisanego fakturą VAT nr (...) (pro forma), a następnie fakturą VAT (...), pozwany zrealizował na rzecz powoda następujące dostawy towarów: <dl> <dt></dt> <dd> w dniu 24 maja 2025 roku łącznie 480 sztuk krawężnika w kolorze szarym o wymiarach 15×30×100 cm (32 palety), </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 27 lipca 2022 roku 131,92 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (17 palet) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 29 lipca 2022 roku łącznie 263,84 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (34 palety) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 2 sierpnia 2022 roku łącznie 403,52 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (52 palety) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 1 września 2022 roku 131,92 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (17 palet) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 19 września 2022 roku 240 sztuk krawężnika w kolorze szarym o wymiarach 15×30×100 cm (16 palet) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 22 września 2022 roku 131,92 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (17 palet) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 26 września 2022 roku 263,84 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (34 palety) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 28 września 2022 roku 131,92 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (17 palet) </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 29 września 2022 roku 131,92 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (17 palet), </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 3 października 2022 roku łącznie 232,80 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (30 palet); </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 03 października 2022 roku 31,04 m 2 „behatonu masy”; </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 04 października 2022 roku łącznie 263,84 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 06 października 2022 roku łącznie 504,40 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym; </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 06 października 2022 roku 60 sztuk krawężnika w kolorze szarym; </dd> <dt></dt> <dd> w dniu 07 października 2022 roku 131,92 m2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym (17 palet) </dd> </dl> Łącznie w powyższym w okresie od 24 maja do 07 października 2022 r. dostarczono powodowi 2605,76 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym oraz 780 sztuk krawężnika szarego o wymiarach 15×30×100 cm.  /dowody: (...) (...) z dnia 24 maja 2022 r. – k. 105, (...) (...) z dnia 24 maja 2022 r. – k. 106, WZ nr (...) z dnia 28 lipca 2022 r. 131,92 – k. 104, WZ nr (...) z dnia 29 lipca – k. 108, WZ nr (...) z dnia 29 lipca 2022 r. – k. 108, WZ nr (...) z dnia 1 sierpnia 2022 r. – k. 110, WZ nr 1150 z dnia 2 sierpnia 2022 r. – k. 109, WZ nr (...) z dnia 2 sierpnia 2022 r. – k. 109, WZ nr (...) z dnia 2 sierpnia 2022 r. – k. 109, (...) (...)z dnia 16 września 2022 r. -k. 113, WZ nr (...) z dnia 22 września 2022 r. – k. 110, WZ nr (...) z dnia 26 września 2022 r. – k. 110, WZ nr (...) z dnia 26 września 2022 r. – k. 111, WZ nr (...) z dnia 28 września 2022 roku – k. 111 WZ nr (...) z dnia 29 września 2022 roku – k. 111, WZ nr (...) z dnia 3 października 2022 r. – k. 112, zestawienie dostawy kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym – k. 144-145, zeznania K. P. – nagranie od 00:31:33 do 00:56:52, protokół k. 82-83, płyta CD k. 85/ Dostawy towarów wskazanych powyżej były realizowane partiami w ramach dokumentu technicznego WZ nr 217/WZ-08- (...). Na prośbę powoda, dostawa towaru została wstrzymana na okres około miesiąca, z uwagi na brak możliwości wjazdu pojazdów na budowę. /dowody: zeznania świadek E. K. na rozprawie z dnia 3 września 2025 r., protokół czas od 00:04:33 do 00:23:42 – k. 126v.-127, protokół z rozprawy z dnia 3 września 2025 r. – k. 128 , zeznania świadek K. P. na rozprawie z dnia 9 lipca 2025 r., protokół czas od 00:31:33 do 00:56:52 – k. 82-83, protokół z rozprawy z dnia 9 lipca 2025 r. – k. 85 / Dokumenty dostaw związane z dokumentem technicznym WZ nr 217/WZ-08- (...) były adresowane na skład w G., który realizował przypisany mu plan sprzedażowy. W celu zaliczenia zamówienia powoda na poczet realizacji tego planu niezbędne było dokonanie ewidencyjnych przesunięć dokumentowych pomiędzy fabryką w G. a magazynem w G.. Przesunięcie towaru pomiędzy wskazanymi jednostkami organizacyjnymi zostało udokumentowane dokumentem (...), potwierdzającym przerzut międzymagazynowy towaru ze składu w G. do magazynu w G.. Sprzedaż była realizowana przez magazyn w G., który dla zachowania prawidłowości formalnej i księgowej musiał wykazywać posiadanie towaru w celu wystawienia dokumentu WZ, przy czym fizyczne wydanie towaru następowało bezpośrednio ze składu w G. na miejsce realizacji inwestycji w M.. /dowód: zeznania świadek E. K. na rozprawie z dnia 3 września 2025 r., protokół czas od 00:04:33 do 00:23:42 – k. 126v.-127, protokół z rozprawy z dnia 3 września 2025 r. – k. 128, zeznania świadek W. W. na rozprawie z dnia 22 października 2025 r., protokół czas od 00:02:53 do 00:28:15 – k. 140v.-141, protokół z rozprawy z dnia 22 października 2025 r. – k. 142/ Jednego dnia mogło zostać wystawionych kilka dokumentów (...) dotyczących tego samego rodzaju towaru. Każdy z tych dokumentów odnosił się jednak do odrębnej partii towaru i nie obejmował towaru objętego innym dokumentem. Towar opuszczający magazyn nie mógł być jednocześnie przypisany do więcej niż jednego dokumentu. Wraz z towarem mógł zostać wydany wyłącznie jeden dokument albo dokument WZ, albo dokument (...). Z towarem z magazynu wyjeżdżał także albo dokument WZ, albo (...). /dowód: zeznania świadek W. W. na rozprawie z dnia 22 października 2025 r., protokół czas od 00:02:53 do 00:28:15 – k. 140v.-141, protokół z rozprawy z dnia 22 października 2025 r. – k. 142/ Towar dowożony był bezpośrednio na plac budowy w M., a jego odbioru dokonywał M. M. lub zatrudnieni przez niego podwykonawcy. Podwykonawcy nie zawsze chcieli składać podpisy na dokumentach WZ. /dowód: zeznania powoda M. M. na rozprawie z dnia 10 grudnia 2025 r., protokół czas od 00:03:45 do 00:24:18– k. 199v.-200, protokół z rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r. – k. 202/ Faktura VAT (...) z dnia 27 maja 2022 roku została ujęta przez pozwanego w jego rejestrze VAT za miesiąc maj 2022 roku. /dowód: rejestr VAT z maja 2022 roku – 191-192/ W 2022 roku powód nie zgłosił, aby jakiekolwiek zamówienie nie zostało dostarczone lub by nie miał go kto odebrać. /dowody: z eznania świadek K. P. na rozprawie z dnia 9 lipca 2025 r., protokół czas od 00:31:33 do 00:56:52 – k. 82-83, protokół z rozprawy z dnia 9 lipca 2025 r. – k. 85, zeznania świadek E. K. na rozprawie z dnia 3 września 2025 r., protokół czas od 00:04:33 do 00:23:42 – k. 126v.-127, protokół z rozprawy z dnia 3 września 2025 r. – k. 128/ Pozwany prowadzi skomputeryzowany system ewidencji produkcji, przyjęć i wydań towaru oraz coroczną inwentaryzację, a w magazynach do niego należących w 2022 roku nie stwierdzono znaczących nadwyżek magazynowych. /dowody: zeznania świadek E. K. na rozprawie z dnia 3 września 2025 r., protokół czas od 00:04:33 do 00:23:42 – k. 126v.-127, protokół z rozprawy z dnia 3 września 2025 r. – k. 128, zeznania wiceprezesa pozwanej spółki (...) na rozprawie z dnia 10 grudnia 2025 r., protokół czas od 00:24:18 do 00:31:55– k. 199-200v., protokół z rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r. – k. 202/ Następnie, w związku z kolejnym zamówieniem powoda, w dniu 21 października 2022 roku pozwany wystawił na jego rzecz fakturę VAT nr (...) na kwotę 69.005,90 zł netto, tj. 84.877,26 zł brutto, z terminem płatności do dnia 11 listopada 2022 roku. Na kwotę objętą przedmiotową fakturą składały się m.in.: 1.096,26 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym, po stawce 36,38 zł netto za m 2, oraz 679 sztuk krawężników o wymiarach 15×30×100 cm, w kolorze szarym, po stawce 18,71 zł netto za sztukę. Faktura została wystawiona w związku z realizacją dostawy udokumentowanej dokumentem technicznym nr WZ (...) (...) z dnia 21 października 2022 roku. /dowód: faktura VAT nr (...) – k. 43/ Pozwem złożonym w dniu 3 kwietnia 2023 roku (...) spółka akcyjna P. wniósł o zasądzenie od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwoty 19.959,48 zł oraz kosztów procesu. Rzeczona kwota obejmowała odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty 15.540,36 zł od dnia 13 listopada 2022 roku do dnia zapłaty tytułem nierozliczonej faktury VAT nr (...), odsetki ustawowe od kwoty 3.948,23 zł od dnia 1 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie oraz odsetki ustawowe od kwoty 470,89 zł od dnia 14 listopada 2022 roku do dnia zapłaty tytułem rekompensaty za koszty odzyskania należności. Pismem z dnia 4 lipca 2023 roku (...) spółka akcyjna P. częściowo cofnęła pozew w zakresie kwoty 15.540,36 zł. W odpowiedzi na pozew z dnia 10 listopada 2023 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniósł o oddalenie powództwa w całości wskazując, że kupiła i odebrała od (...) spółki akcyjnej towar wskazany fakturze VAT nr (...), podnosząc przy tym, że nie otrzymała od (...) spółki akcyjnej towaru opisanego w opłaconej fakturze proforma nr (...). W prawomocnym wyroku zaocznym z dnia 21 grudnia 2023 roku Sąd Rejonowy w Płocku umorzył postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 15.540,36 zł (punkt 1), zasądził od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na rzecz (...) spółki akcyjnej kwotę 6.015,83 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 3.948,23 zł od dnia 3 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty (punkt 2), oddalił powództwo w pozostałej części (punkt 3), zasądził od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na rzecz (...) spółki akcyjnej kwotę 4.617,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu (punkt 4) oraz nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności odnośnie punktu 2 i 4. Faktura VAT nr (...) została w całości opłacona, a wskazany w niej towar został odebrany przez pozwanego. /dowody: pozew z dnia 3 kwietnia 2023 r. z k. 3-6, faktura VAT nr (...) z dnia 21 października 2022 r. z k. 17, dokumenty WZ z k. 17-19, częściowe cofnięcie pozwu z k.32-32v., odpowiedź na pozew z k. 54-56, wyrok zaoczny z k. 69 – wszystkie te dowody zgromadzone w załączonych do sprawy aktach Sądu Rejonowego w Płocku o sygn. akt V GC 812/23 , uwierzytelniona kserokopia dokumentów z akt sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Płocku o sygn. akt V GC 812/23 – k. 209-214/ Pismem z dnia 18 kwietnia 2024 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. działając przez swojego pełnomocnika, wezwał (...) spółkę akcyjną do zapłaty kwoty zapłaty kwoty 80.165,79 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia 20 maja 2022 roku do dnia zapłaty w terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania. Wskazano wówczas, że powyższa należność wynikała z niezrealizowanej przez (...) na rzecz (...) dostawy kostki brukowej „Behaton 8” oraz krawężników o wymiarach 15×30×100 cm, pomimo że rzeczony towar, w związku z wystawioną fakturą VAT nr (...) z dnia 13 maja 2022 roku został uprzednio opłacony. /dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 18 kwietnia 2022 r. – k. 15v.-16 / W odpowiedzi na powyższe wezwanie, (...) spółka akcyjna oświadczył, że żądania w nim zawarte są bezpodstawne i spółka odmawia ich spełnienia. /dowód: pismo z dnia 8 maja 2024 roku – k. 19v./ Wobec odmowy zapłaty, pismem z dnia 18 kwietnia 2024 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., działając przez swojego pełnomocnika, wezwała (...) spółkę akcyjną do wydania towaru objętego fakturą proforma nr (...) w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone pozwanemu w dniu 13 czerwca 2024 roku. / dowody: wezwanie z dnia 7 czerwca 2024 roku – k. 16v., kserokopia strony z pocztowej książki nadawczej – k. 17, wydruk śledzenia przesyłki – k. 17v./ Następnie, pismem z dnia 25 lipca 2024 roku spółka (...) złożyła oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej na skutek złożonego i opłaconego zamówienia z dnia 13 maja 2022 roku oraz wezwała (...) spółkę akcyjną do zapłaty kwoty 80.165,79 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 maja 2022 roku do dnia zapłaty, a to w terminie 3 dni liczonych od dnia doręczenia rzeczonego pisma. Pismo zostało odebrane przez pozwanego w dniu 5 sierpnia 2024 roku. /dowody: pismo z dnia 25 lipca 2024 r. – k. 18, kserokopia strony z pocztowej książki nadawczej – k. 18v., wydruk śledzenia przesyłki – k. 19/ Budowa w M. na ulicy (...), związana z realizacją dostawy towaru w postaci 1.691,68 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym oraz 550 sztuk krawężników w kolorze szarym o wymiarach 15×30×100 cm została ukończona. /okoliczność bezsporna, nadto dowód: zeznania świadka I. M. – nagranie od 00:10:58 do 00:31:33, protokół rozprawy k. 81v-82, płyta CD k. 85, zeznania powoda M. M. na rozprawie z dnia 10 grudnia 2025 r., protokół czas od 00:03:45 do 00:24:18– k. 199v.-200, protokół z rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r. – k. 202/ W 2022 roku pozwany dostarczał również kostkę brukową „Behaton 8” w kolorze szarym na inne budowy powoda.  /zestawienie dostawy kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym – k. 144-145, (...) (...) – k. 151, (...) (...) – k. 152, (...) (...) – k. 153, (...) (...)– k. 154, (...) (...) – k. 155, (...) (...) – k. 156, (...) (...) – k. 157, (...) (...) – k. 158, (...) (...) – k. 159, (...) (...) – k. 160, (...) (...) – k. 161, (...) (...)– k. 162/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie częściowo zgodnych twierdzeń stron, które zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a> nie wymagały dalszego dowodzenia, a także w oparciu o przeprowadzone w sprawie dowody z dokumentów, zeznań świadków oraz przesłuchania stron. Autentyczność oraz rzetelność dokumentów prywatnych przedłożonych przez strony nie była kwestionowana w toku postępowania, a Sąd nie znalazł również żadnych okoliczności, które mogłyby podważać ich wiarygodność, wobec czego dowody te mogły stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Ponadto Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z akt innej sprawy sądowej zawisłej przed Sądem Rejonowym w Płocku za sygn. akt 812/23. Akta te, jako dokumenty urzędowe w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.p.c.</a>, korzystają z domniemania autentyczności oraz zgodności z prawdą tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Ich treść została przez Sąd uwzględniona w zakresie, w jakim miała znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zeznania świadka I. M. Sąd uznał za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem świadek w odniesieniu do istotnych okoliczności faktycznych zasłaniała się brakiem wiedzy lub niepamięcią, odsyłając jednocześnie do prezesa spółki w celu wyjaśnienia przyczyn niewydania towaru pomimo zakończenia budowy. Jedyną okolicznością, której była pewna był fakt wykonania budowy w całości w M.. Za wiarygodne, spójne i kompletne Sąd uznał zeznania świadka E. K., albowiem pozostawały one w zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z dokumentami zgromadzonymi w sprawie, a nadto w istotny sposób uzupełniały ustalony stan faktyczny. Zeznania świadków K. P. oraz W. W. Sąd również uznał za wiarygodne, pomimo że świadkowie ci nie posiadali pełnej wiedzy o wszystkich okolicznościach sprawy. Złożone przez nie depozycje pozwoliły jednak na ustalenie przebiegu procesu dostawy spornego towaru, sposobu dokonywania rozliczeń oraz zasad prowadzenia dokumentacji przez pozwanego. Odmiennie Sąd ocenił zeznania powoda M. M., uznając je za wiarygodne jedynie w części. W zakresie, w jakim korespondowały one z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z dokumentami oraz zeznaniami świadków, mogły one stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. W pozostałym zakresie Sąd odmówił im waloru wiarygodności, mając na uwadze wynik przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz interes powoda w uzyskaniu korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia. Wskazać należy, że twierdzenia powoda, co do ilości zamówionego materiału, jak i dostaw były niespójne nawet z własnymi pismami procesowymi. Reprezentant powoda M. M. wskazywał, że na budowę w M. przy ulicy (...) potrzebne było ok. 10.000 m 2 kostki brukowej, przy czym w pismach procesowych wskazywał wprost, że zamawiał 1691,68 m 2 kostki. Powód potwierdził jednak okoliczność, że budowa została zakończona oraz, że była realizowana na rzecz innego podmiotu, który dokonywał przedpłaty – (...) sp. z o.o. Z kolei zeznania R. W. Sąd uznał za wiarygodne, albowiem pozostawały one w zgodzie z ustalonym stanem faktycznym oraz zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności z dokumentami oraz zeznaniami świadków, którym Sąd dał wiarę. Niemniej miały one charakter jedynie zarysowy, w zakresie obiegu dokumentów pomiędzy magazynami, czy wystawiania dokumentów księgowych. Na rozprawie w dniu 9 lipca 2025 roku pełnomocnik powoda cofnął wniosek dowodowy zawarty w punkcie 5 pisma procesowego z dnia 17 kwietnia 2025 roku (k. 51v.). Całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie potwierdza niezasadność roszczenia powoda. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo, jako niezasadne, nie zasługiwało na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie powód żądał zwrotu pieniędzy za niedostarczony przez pozwaną spółkę towar z faktury pro formy nr (...) (następczo z faktury nr (...)). Wskazywał, że zamówienie z wiosny 2022 r., objęte fakturą proformą nr (...) i opłacone przedpłatą w wysokości 80.165,79 zł miało być realizowane we wrześniu 2022 r., niemniej pozwana uznała, ze dostawy wrześniowe towaru, są nowym zamówieniem, co znalazło odzwierciedlenie w kolejnej fakturze (...) nr (...), która została opłacona. W istocie powód prawie dwukrotnie, w jego ocenie zapłacił za ten sam towar. Strony niewątpliwie pierwotnie łączyła umowa sprzedaży towaru, regulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535;art. 535 § 1)">art. 535 § 1 k.c.</a> Zgodnie z powyższym artykułem przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Regulacja ta definiuje istotę umowy sprzedaży, określając podstawowe obowiązki stron umowy - sprzedawcy oraz kupującego. Do podstawowych obowiązków sprzedawcy należy przeniesienie na kupującego własności sprzedawanej rzeczy oraz wydanie tejże rzeczy kupującemu. Z kolei do podstawowych obowiązków kupującego należy odebranie rzeczy oraz zapłacenie ceny. Powód twierdził jednak, że za ten sam towar zapłacił dwukrotnie, a zatem żądał zwrotu nienależnego świadczenia, co ma swoją podstawę w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 k.c.</a> Wskazać należy, że z zgodnie z zasadą kontradyktoryjności przygotowanie, gromadzenie i dostarczanie materiału procesowego obciąża strony procesowe, a do Sądu należy jedynie ocena tego materiału i wydanie na jego podstawie rozstrzygnięcia. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">Artykuł 6 k.c.</a> stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Skoro zatem, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, to zgłaszanie w postępowaniu sądowym dowodów jest nie tylko ich prawem, ale nade wszystko ich obowiązkiem. Wszak spośród naczelnych zasad postępowania cywilnego szczególny wpływ na postępowanie dowodowe wywiera zasada kontradyktoryjności, przerzucająca na strony główny ciężar dostarczania materiału procesowego niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu powód nie sprostał ciążącemu na nim ciężarowi dowodu. W szczególności nie wykazał, jaka ilość materiału była niezbędna do realizacji inwestycji objętej sporną dostawą (w tym zakresie jego depozycje zarówno w pismach procesowych, jak i zeznaniach na rozprawie były sprzeczne) ani w jaki sposób ilość ta pozostawała w relacji do towaru faktycznie otrzymanego od pozwanego. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, iż dostarczona ilość materiału była niewystarczająca lub że część zamówionego towaru nie została wydana. Znamienna w tym kontekście pozostaje okoliczność przyznana przez samego powoda, który podczas rozprawy w dniu 10 grudnia 2025 roku oświadczył, że budowa związana z dostawą towarów zamówionych od pozwanej spółki została zakończona. Okoliczność ta pozostaje w oczywistej sprzeczności z twierdzeniami powoda, jakoby nie doszło do dostarczenia 1.691,68 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym oraz 550 sztuk krawężników o wymiarach 15 × 30 × 100 cm w kolorze szarym. W ocenie Sądu niezrozumiałe jest bowiem twierdzenie o niewydaniu towaru przy jednoczesnym ukończeniu inwestycji, do realizacji której towar ten był przeznaczony. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności dokumenty przedłożone przez stronę pozwaną, jednoznacznie potwierdzają, iż pozwany dostarczył na teren budowy położonej w M. przy ul. (...) łączną ilość 1.691,68 m 2 kostki brukowej „Behaton 8” oraz 550 sztuk krawężników o wskazanych wymiarach i kolorze. Co więcej, zestawienie wszystkich dostaw wykazało, iż powód otrzymał nawet większą liczbę krawężników, aniżeli pierwotnie zamówił, na podstawie zamówienia objętego fakturą proforma nr (...), co oznacza biorąc pod uwagę doświadczenie życiowe, że powód musiał dokonywać także innych zamówień, co z resztą zostało potwierdzone, nie tylko osobowymi źródłami dowodowymi, ale przede wszystkim dokumentami księgowymi. Wskazać należy, że jak wynika z dokumentów dostaw (przy czym należy podkreślić, że nie zawsze to były dokumenty wydania zewnętrznego tzw. WZ, ale również dokumenty pomiędzy magazynowe (...), które także jechały wraz z towarem na budowę do M. i były podpisywane w imieniu powoda), po złożonym wiosną 2022 r. zamówieniu przez powoda towaru w postaci kostki brukowej „behaton szary” i krawężników, objętego fakturą proforma nr (...) realizacja dostaw rozpoczęła się, nie jak twierdził powód we wrześniu 2022 r., a w maju 2022 r. Co więcej dokumenty wydania towaru na zewnątrz (tzw. WZ) nr (...), (...), (...), (...),(...), (...), (...), (...), (...),(...), (...), (...) i (...), które były podstawą do wystawienia przez pozwaną spółkę dokumentu technicznego WZ (...) (...), a następnie faktury nr (...) z 27 maja 2022 r., potwierdzają realizację dostaw zamówionej kostki „behaton szary” w całości, tj. w ilości 1691,68 m ( 2). Dodatkowo należy wskazać, że po zliczeniu wszystkich dostaw realizowanych przez pozwaną na rzecz powoda w okresie od 24 maja 2022 r. do 03 października 2022 r. pozwana wydała powodowi 1705,6 m ( 2) kostki brukowej „behaton szary”. Powód nie wskazał dokładnie kiedy złożył zamówienie objęte fakturą nr (...) z dnia 21 października 2022 r. oraz jakiej treści, a zatem trudno uznać, że towar objęty fakturą nr (...) nie został dostarczony powodowi. Co więcej, jak wynika z dokumentów zgormadzonych w aktach sprawy w okresie od 24 maja 2022 r. do 07 października 2022 r. pozwana wydała powodowi 2605,76 m ( 2) kostki „behaton szary”. Nie bez znaczenia zatem pozostaje również fakt, iż w 2022 roku powód wykonywał jednocześnie kilka inwestycji budowlanych, w związku z czym składał kolejne zamówienia na dostawy towarów. W tym stanie rzeczy powód nie był w stanie precyzyjnie wykazać, które dostawy odnosiły się do konkretnej inwestycji, ani wykazać, aby jakikolwiek niedobór materiału dotyczył inwestycji objętej niniejszym postępowaniem. Brak było zatem podstaw do uznania twierdzeń powoda za udowodnione. Odnosząc się do podnoszonego przez powoda braku podpisów pod niektórymi dokumentami WZ lub MMSKL, Sąd uznał, iż okoliczność ta nie ma decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sam powód zeznał bowiem, że nie zatrudniał pracowników, a jedynie korzystał z usług podwykonawców, którzy nie chcieli podpisywać dokumentów potwierdzających odbiór towaru. Z doświadczenia życiowego Sądu wynika natomiast, iż podwykonawcy często unikają podejmowania dodatkowej odpowiedzialności, jaka niewątpliwie wiąże się złożeniem podpisu na dokumentach potwierdzających przyjęcie towaru. W praktyce obrotu gospodarczego, w szczególności w branży budowlanej, powszechnie spotykane są sytuacje, w których towar jest faktycznie odbierany i wykorzystywany na budowie, mimo braku formalnego potwierdzenia odbioru na dokumentach WZ, co miało miejsce również w niniejszej sprawie. Co do braku złożenia podpisu przez powoda na dokumencie (...)- (...) to wskazać należy, że był to dokument techniczny, potwierdzający pośrednio przerzuty międzymagazynowe, a jednocześnie dokument stanowiący bezpośrednią podstawę do wystawienia faktury nr (...) z 27 maja 2022 r. Brak złożenia na nim podpisu przez powoda, ma marginalne znaczenie, albowiem dokumenty wydania na zewnątrz (tzw. WZ ręczne), które w większości były podpisane, stanowiły element składowy zbiorczej technicznej WZ nr (...)- (...). W ocenie Sądu istotne znaczenie miało również, że powód nie wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego w zakresie rachunkowości, który mógłby zweryfikować w całości prowadzone księgi rachunkowe i ustalić faktyczne rozliczenia związane ze spornymi dostawami pomiędzy stronami. Należy podkreślić, że w postępowaniu gospodarczym Sąd z urzędu co do zasady nie powołuje biegłego, a obowiązek wykazania zasadności roszczenia spoczywa na stronie, która go dochodzi. Brak wniosku powoda o taki dowód miał zatem także wpływ na wynik postępowania. Jak wynika z dokonanych ustaleń faktycznych, towar opisany w opłaconej fakturze VAT proforma nr (...) z dnia 13 maja 2022 roku, a następnie w fakturze VAT nr (...) z dnia 27 maja 2022 roku, będący jednocześnie przedmiotem umowy sprzedaży pomiędzy stronami, został przez pozwanego zorganizowany oraz wydany powodowi, a następnie wykorzystany przez powoda przy realizacji inwestycji, co oznacza, iż doszło do skutecznego przeniesienia jego własności. W ocenie Sądu pozwany skutecznie wykazał wykonanie ciążącego na nim obowiązku umownego, podczas gdy powód nie udowodnił zasadności dochodzonego roszczenia ani co do zasady, ani co do wysokości, co skutkowało oddaleniem powództwa w całości. Ubocznie należy również odnieść się do prawomocnie zakończonej sprawy Sądu Rejonowego w Płocku o sygn. akt V GC 812/23. Powyższa sprawa została zakończona prawomocnym wyrokiem zaocznym dnia 21 grudnia 2023 roku. W sprawie tej (...) s.a. w P. żądał od (...) sp. z o.o. w K. zasądzenia należności z faktury nr (...), wystawionej w dniu 21 października 2022 r., na podstawie WZ (...) (...) podpisanej przez przedstawiciela firmy (...) sp. z o.o. w K. z dnia 21 października 2022 r. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a>, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Sąd, rozpoznający nową sprawę między tymi samymi stronami, zobowiązany jest przyjąć, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak wynika to z wcześniejszego prawomocnego wyroku (vide: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 12 października 2017 r., I ACa 339/17, LEX nr 2390588). Prawomocny wyrok swoją mocą powoduje, że nie jest możliwe dokonanie odmiennej oceny i odmiennego osądzenia tego samego stosunku prawnego w tych samych okolicznościach faktycznych i prawnych, między tymi samymi stronami (tak: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 marca 2018 r., V ACa 140/17, LEX nr 2481798). Powyższe dało podstawę do przyjęcia w niniejszym postępowaniu, że pomiędzy stronami niniejszego postępowania została zawarta także umowa sprzedaży towarów wyszczególnionych w fakturze VAT nr (...) z dnia 21 października 2022 roku, w ramach której powód odebrał towar. W tym stanie rzeczy, wobec faktu, że postępowanie w sprawie V GC 812/23 dotyczyło innej faktury nr (...), nie można było przyjąć za uzasadniony zarzut strony pozwanej, co do res iudicata pomiędzy stronami w niniejszej sprawie. Sprawa o sygn. akt V GC 812/23 potwierdziła jednocześnie fakt dokonywania innych zamówień przez powoda u strony pozwanej. Nie można było przyjąć na podstawie zgormadzonego materiału dowodowego, że dostawy realizowane od maja 2022 r. były objęte fakturą nr (...), albowiem byłoby to nielogiczne. Nie potwierdziły się bowiem zeznania strony powodowej odnośnie realizacji dostaw dopiero od września 2022 r. na budowę w M., przy ul. (...). O kosztach procesu orzeczono w punkcie 2. wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> w zw. z § 2 pkt 6 z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2023 r. poz. 1935 ze zm.). Pozwany wygrał sprawę w całości, a na poniesione przez niego koszty złożyły się następujące kwoty: 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 5.400,00 zł kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji od powoda na rzecz pozwanego zasądzono kwotę 5.417,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. O odsetkach od kosztów procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 1 k.p.c.</a> W sprawie został złożony wniosek o zwrot kosztów stawiennictwa świadka w sądzie, który ustalono w łącznej wysokości 106,76 zł. Koszt ten został tymczasowo pokryty ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, kosztami stawiennictwa świadka należało obciążyć strony stosownie do wyniku postępowania. Mając na uwadze końcowy wynik sprawy, w której powództwo zostało oddalone w całości, Sąd uznał, iż powód winien ponieść koszty stawiennictwa świadka w sądzie w pełnej wysokości. W konsekwencji, Sąd nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 106,76 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych stanowiących wydatki w sprawie. Sędzia Joanna Kłaczyńska </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1. (...) 2. (...); 3. (...); 4. (...). P., dnia 19 stycznia 2026 r. Sędzia Joanna Kłaczyńska </div>