II SA/Wr 629/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi B. G. na decyzję Wojewody D. z dnia 31 sierpnia 2010 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skargą wniesioną w dniu 27 września 2010 r. B. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Wojewody D. z dnia 31 sierpnia 2010 r. nr [...] (w skardze podano zamiast oznaczenia decyzji znak sprawy w jakiej decyzja została wydana - nr [...]) umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty D. z dnia 27 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółdzielni Mieszkaniowej w D. pozwolenia na budowę obejmującą przebudowę stref wejściowych (szt. 8) do budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego w D. na Osiedlu J. [...] [...] (dz. nr [...] obr. N. M.). Wraz ze skargą skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji - Starosty D. udzielającą pozwolenia na przebudowę stref wejściowych (szt.8) do budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego w D. na Os. J. [...]. Zdaniem skarżącej przedmiotowa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż złożony przez inwestora wniosek nie odpowiadał wymogom przewidzianym we właściwych tego rodzaju przypadkach przepisach. Podniesiono także, że realizacja przez inwestora udzielonego pozwolenia może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozbawi inwestora możliwości podjęcia budowy. Taka sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Wziąwszy zaś pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie skarżąca wskazała, że zasadnym jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 22 października 2010 r. [...] Wojewoda D. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody D. z dnia 31 sierpnia 2010 r. nr [...]. Rozpatrując wniosek w kontekście podjętego rozstrzygnięcia umarzającego postępowanie odwoławcze organ odwoławczy stwierdził, że nie zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia zarówno znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony skarżącej. Decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie tworzy bowiem żadnych praw ani nie nakłada obowiązków. W kolejnym piśmie z dnia 5 listopada 2010 r. - skierowanym do tut. Sądu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tu cyt.: ,,decyzji Wojewody D. z dnia 31.08.2010 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na przebudowę". We wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, związane również ze znacznymi nakładami finansowymi, które poniosą mieszkańcy budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że po analizie treści złożonego wniosku Sąd przyjął, iż wniosek skarżącej dotyczy decyzji Wojewody D. z dnia 31 sierpnia 2010 r. nr [...] umarzającej postępowanie odwoławcze. Tak zakwalifikowany wniosek nie może zostać uwzględniony. Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ustawy). Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13.09.2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Wypada nadto podkreślić, że nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 lutego 2009 r. (sygn. akt II FSK 136/09) przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zważyć należy, że zaskarżona do tutejszego Sądu decyzja Wojewody D. z dnia 31 sierpnia 2010 r. nr [...] umarzająca postępowanie odwoławcze nie kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że powyższe orzeczenie nie ma cech wykonalności, gdyż jest ono rozstrzygnięciem stricte procesowym nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. Nie posiada ona więc przedmiotu wykonania, rozumianego jako węzeł praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, co też przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do złożonego wniosku. Powyższe stanowisko znajduje nadto swoje uzasadnienie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, a dla przykładu należy przywołać chociażby postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1730/09), w którym tenże Sąd wskazał wprost, że decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze ze swej istoty nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu. Niezależnie od powyższego, biorąc pod uwagę, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania może dotyczyć także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie również przesłanek do wstrzymania wykonania wydanej przez Starostę D. decyzji z dnia 27 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółdzielni Mieszkaniowej pozwolenia na budowę. W szczególności podkreślić przyjdzie, że za takie przesłanki nie mogą zostać potraktowane podnoszone przez skarżąca okoliczności dotyczące konieczności poniesienia znacznych nakładów finansowych związanych z wykonaniem decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Skarżąca w tym zakresie nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową, a tym samym nie uprawdopodobniła, że w wyniku wykonania decyzji może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić także należy, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą natomiast stanowić zarzuty sformułowane w skardze w zakresie wydania tej decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Na tym etapie postępowania Sąd nie jest bowiem upoważniony do rozstrzygania tej kwestii i z tego też względu nie może ona stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.