I SA/Ol 846/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w B. na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia : odrzucić skargę. UZASADNIENIE "A" Spółka z o. o. w B. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 – 2013 w ramach konkursu "[...]". Pismem z dnia 09 czerwca 2010r. Spółka poinformowana została, iż wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej. 21 czerwca 2010r. Spółka złożyła protest. Informacją z 08.07.2010r. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. powiadomiła Spółkę, iż protest nie podlega rozpatrzeniu, gdyż podpisany został przez jedną osobę, gdy tymczasem winien być podpisany przez dwie osoby uprawnione do działania w imieniu Spółki (odpis z rejestru przedsiębiorstw). Spółka na powyższą informację złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 22.09.2010r., sygn. akt I SA/Ol 582/10, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi i orzekł o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie, w części orzekającej o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz wniosła skargę kasacyjną od postanowienia w części orzekającej o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 listopada 2010r., sygn. akt II GSK 1278/10, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w części orzekającej o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, co następuje : "To, że przedmiotem skargi jest pismo informujące o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wynika wprost ze skargi, jak i pism kierowanych do Agencji (pismo z dnia 14 lipca 2010 r.). Ta istotna okoliczność uszła uwadze Sądu I instancji, co spowodowało, że poza zakresem jego rozważań znalazła się podstawowa kwestia obejmująca możliwość zaskarżenia pisma informującego o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poddała kognicji sądu administracyjnego negatywne oceny projektów, pod warunkiem wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Z treści art. 30c ust. 1 tej ustawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść wówczas, gdy dokonano co najmniej dwukrotnej negatywnej oceny projektu, przy czym ta druga ocena określona została przez ustawodawcę jako "negatywny wynik procedury odwoławczej". Stąd beneficjent, który otrzymał negatywną ocenę projektu obowiązany jest wykorzystać przewidziane w danej procedurze środki odwoławcze, aby następnie możliwe było skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Dla ustalenia dopuszczalności skargi na negatywną ocenę projektu niezbędnym elementem jest więc ustalenie, czy ocena ta została dokonana, w przypadku tego sytemu realizacji programu operacyjnego, dwukrotnie. Należałoby zatem zbadać, czy pozostawienie protestu bez rozpatrzenia jest rozstrzygnięciem tożsamym z negatywnym wynikiem procedury odwoławczej, o którym mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju. Badanie kognicji sądu wyprzedza zaś takie kwestie, jak badanie terminowości wniesienia skargi, dlatego też przed ustaleniem, czy skargę wniesiono w terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był do oceny dopuszczalności skargi." Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, iż wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pozytywnej oceny formalnej, gdyż nie spełniał kryteriów formalnych – dopuszczających określonych w dokumentach programowych "[...]". Niespełnienie wymogów formalnych oznaczało wykluczenie wniosku o dofinansowanie z procedury jego oceny pod względem merytorycznym. Takiej oceny wniosku nie dokonywano. Protest złożony przez Spółkę podpisany został przez jedną osobę, chociaż jak wynika – do działania w imieniu Spółki wymagane jest działanie dwóch upoważnionych osób. Zgodnie z § 11 pkt 6 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów "[...]" na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia (ARR) do konkursu "[...]" nie zostanie rozpatrzony protest, który nie został podpisany przez osoby do tego upoważnione. Właśnie niespełnienie wymagań podpisania protestu przez dwie upoważnione do tego osoby legło u podstaw pozostawienia protestu bez rozpoznania. Wniosek o dofinansowanie nie był więc przedmiotem oceny. Tak więc nie spełniona została przesłanka dwukrotnej negatywnej oceny wniosku, która to otwiera dopiero drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane zostało w ustawie z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 190 tejże ustawy sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z dokonanej wykładni przepisów prawa w powołanym wyżej postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika wprost, iż skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na informację o nieuwzględnieniu protestu lecz na negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie dokonaną dwukrotnie. W sprawie niniejszej wniosek nie był oceniany dwukrotnie negatywnie. Drugiej oceny w ogóle nie było. Skarga zatem jest niedopuszczalna wobec niewyczerpania procedury odwoławczej (wadliwy protest z uwagi na podpisanie go przez jedną osobę). Ustawa z 06 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) nie przewiduje skargi na informację o negatywnej ocenie wniosku, ani na informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, zatem skarga taka jest niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 30e ustawy z 06 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) odrzucił skargę.