II OZ 1336/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 276/07 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy dotyczącej uciążliwego oddziaływania na środowisko do właściwego organu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt. II SA/Gd 276/07, odmówił M. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie przekazania sprawy dotyczącej uciążliwego oddziaływania na środowisko do właściwego organu. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w jego ocenie sytuacja majątkowa skarżącego nie pozwala na stwierdzenie, iż zostały wypełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa, co uniemożliwia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto Sąd podniósł, że skarżący nie złożył oświadczeń oraz nie przedstawił wszystkich dokumentów, o których przedstawienie był wzywany pismem z dnia 1 sierpnia 2007 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. K. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zamyka mu się drogę do sądu. Ponadto skarżący podniósł, że nie miał środków finansowych na zdobycie przedmiotowych dokumentów i ich przedstawienie Sądowi, jak również stwierdził, że Sąd nie poinformował go o rygorze, jaki zostanie zastosowany, jeśli skarżący dokumentów tych nie przedstawi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 246 § 1 ust. 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 27 lipca 2007 r., wysłanym w dniu 1 sierpnia 2007 r., prawidłowo zobowiązał skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, a swoje rozstrzygnięcie oparł na tak zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego, bowiem przedstawione przez niego dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa. Ponadto godzi się zauważyć, że obowiązek udowodnienia, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, spoczywa na nim. Jeżeli skarżący nie przedstawia dokumentów żądanych przez Sąd musi liczyć się z faktem, że Sąd przy wydawaniu orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy oprze się na dokumentach, które znajdują się w aktach sprawy, a te, jak to słusznie zauważył Sąd I instancji, nie były wystarczające do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Skarżący wnosząc zażalenie również nie przedstawił tych dokumentów ani nie złożył dodatkowych oświadczeń nie dając Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwości uwzględnienia wniesionego zażalenia. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.