VII SA/Wa 1111/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Sp. z .o.o. w [...] na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie przedłużenia terminu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić L. [...] Sp. z .o.o. w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 1500 (tysiąc pięćset) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi. UZASADNIENIE W dniu 27 lipca 2008 r. (data nadania w UP) L. [...] Sp. z o. o. w [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym strona skarżąca wniosła o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. ) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2008 r.. W ocenie Sądu czynność ta nie zmierza do obejścia prawa. Na podstawie zaś art. 232 § 1 pkt 2 Ppsa Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia na które sprawa została skierowana (zob. postanowienie NSA z dnia 8 września 2006 r., sygnatura akt: II FZ 488/06, OSP 2007/4/45). Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.