II SA/Wr 461/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. M. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. W dniu 10 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła kolejną skargę na wyżej opisaną uchwałę składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r., utrzymanym następnie w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. W realiach niniejszej sprawy strona skarżąca wezwała w dniu 16 października 2014 r. Radę Miejską w L. do usunięcia naruszenia prawa i jej pierwsza skarga na uchwałę z dnia [...] r., Nr [...] została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. jako spóźniona. W tej sytuacji za wniesioną z uchybieniem terminu należy uznać również niniejszą skargę B.M. wniesioną w dniu 10 czerwca 2015 r. i jako spóźnioną – stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie - termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/0; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09). Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 16 października 2014 r., a wezwanie to ma charakter jednokrotny, to przyjąć należy, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał najpóźniej z sześćdziesiątym dniem od dnia wniesienia wezwania, to jest z dniem 15 grudnia 2014 r. Natomiast termin 30-dniowy na ewentualne udzielenie odpowiedzi na wezwanie przez organ gminy biegł do dnia 15 listopada 2014 r. Ponieważ sześćdziesięciodniowy termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie został przerwany przez udzielenie przez organ odpowiedzi, zasadnym jest uznanie, iż skargę na przedmiotową uchwałę skarżąca winna wnieść najpóźniej w dniu 15 grudnia 2014 r. Stąd wniesiona w niniejszej sprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.