I SA/Wr 811/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka jawna w Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od marca do września oraz za miesiąc grudzień 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. UZASADNIENIE W rozpatrywanej sprawie strona w skardze na oznaczone w sentencji postanowienie, złożyła wniosek o wstrzymanie jego wykonania "z uwagi na szczególnie ważny interes strony w szczególności poprzez nieodwracalne skutki wywołane skarżonym postanowieniem". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Z powyższego wynika zatem, że ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny. Zaskarżone orzeczenie aż do momentu jego uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem. Zauważyć jednak trzeba, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę skarżącą obowiązków podatkowych, bowiem dotyczy odmowy wstrzymania wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od marca do września oraz za miesiąc grudzień 2006 r. Oczywiście postanowienie to pozostaje w związku z decyzją wymiarową, jednakże zostało (postanowienie) odrębnie zaskarżone na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., jako postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie (art. 224 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Skoro jednak – jak to powiedziano – zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, to zawarte w skardze żądanie wstrzymania jego wykonania nie było uzasadnione, a w konsekwencji powodowało oddalenie wniosku na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.