I SA/Lu 780/07
Адміністративні суди2007-12-27
Номер справи
I SA/Lu 780/07
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата рішення
2007-12-27
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie
Судді
Wojciech Kręcisz
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2007 rok postanawia : - odrzucić skargę
UZASADNIENIE
W dniu 14 listopada 2007 roku Cz. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...]. Przedmiotową skargę nadał on w placówce pocztowej na adres Starostwa Powiatowego. W dniu 20 listopada 2007 roku Starostwo Powiatowe przekazało skargę Cz. S. do Urzędu Miasta. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007 roku Prezydent Miasta przekazał tego samego dnia skargę na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazując skargę do sądu wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 54 ( 1 i 53 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej stronie w dniu 16 października 2007 r. (k. 35 akt administracyjnych). Jednocześnie strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji organu odwoławczego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 listopada 2007 r. Z akt sprawy wynika (k. 8), iż skarga została wysłana na adres Starostwa Powiatowego, które następnie przesłało ją na adres Urzędu Miasta. Z kolei Prezydent Miasta wniesioną skargę przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 6 grudnia 2007 roku i ta data decyduje o terminie wpływu skargi. Wynika zatem z powyższego, iż skarga została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Dla zachowania terminu konieczne jest bowiem, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu. Mylne oznaczenie sądu powoduje, iż o dokonanej czynności decyduje dopiero data jego wpłynięcia do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez sąd niewłaściwy (uchwała połączonych Izb Cywilnej oraz Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73, postanowienie SN z dnia 24 września 1998 r., III CKN 722/98, Lex Polonica nr 394272). Nie jest istotne kto, a mianowicie strona, czy np. sąd II instancji, do którego błędnie przesłano pismo procesowe, złoży je w urzędzie pocztowym właściwie zaadresowane (postanowienie SN z dnia 10 lutego 1975 r., II CZ 13/75, OSPiKA 1975, nr 10, poz. 216). Powyższe tezy, przytoczone z orzecznictwa można odnieść także do zasad wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. H. Knysiak- Molczyk w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz pod red. Tadeusza Wosia – Wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 329-331). W przypadku wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem innego organu, aniżeli ten którego działanie jest przedmiotem skargi, organ ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W takiej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez organ administracji pod adresem właściwego organu – w niniejszej sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zgodnie z art. 58 ( 1 pkt 2 p.p.s.a. wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje jej odrzuceniem. Dlatego też, mając na względzie dyspozycję art. 58 ( 3 w/w ustawy należało orzec jak w sentencji.