I OSK 2440/19

SENTENCJA Dnia 29 grudnia 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: sędzia NSA Marian Wolanin sędzia del. WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Go 200/19 w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 23 maja 2019 r. oddalił skargę P. K. (Skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. (Kolegium) z 12 lutego 2019 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną w całości zarzucając mu: 1. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 58 k.p.a. poprzez oddalenie skargi w związku z dokonaniem przez Sąd błędnej wykładni przepisu art. 58 k.p.a. polegającej na przyjęciu,, że obowiązek uprawdopodobnienia stanowi w istocie obowiązek udowodnienia, podczas gdy uprawdopodobnienie cechuje się mniejszą pewnością wykazania faktów niż udowodnienie dające tylko uwiarygodnienie twierdzenia o nich a nie pewność ich zaistnienia, powyższy przepis nie może więc nakładać na stronę obowiązku udowodnienia, a jedynie wskazuje na obowiązek uprawdopodobnienia faktów, Skarżący na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów postępowania co miało istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie : 2. art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi wskutek przyjęcia, iż organy administracji nie dopuściły się naruszeń prawa procesowego w postaci 7, 77 § 1 i art. 58 i art. 59 k.p.a. polegającego na niewyjaśnieniu sprawy w sposób wszechstronny polegającym na ustaleniu że w świetle załączonych dowodów jak i przedstawionej argumentacji doszło do uchybienia 7 dniowego terminu do wniesienia wniosku licząc od daty ustania przyczyny, podczas gdy do uchybienia w istocie nie doszło bowiem termin zaczął biec w momencie zaznajomienia się z treścią decyzji a nie w momencie powzięcia informacji o jej wydaniu i polegającego na błędnym zastosowaniu przepisu art. 134 k.p.a. w sytuacji gdy nie doszło do uchybienia terminu do złożenia odwołania gdyż decyzja nie została skarżącemu skutecznie doręczona, wobec czego termin do wniesienia odwołania od tej decyzji zaczął biec dopiero 4 października 2018 r. w dniu zapoznania się pełnomocnika z aktami sprawy a nie od dnia 19 września 2018 r., 3. naruszenie art. 151 p.p.s.a poprzez oddalenie skargi wskutek przyjęcia, iż organy administracji nie dopuściły się naruszenia art. 80 k.p.a. polegającego na złamaniu zasady swobodnej oceny dowodów i dokonaniu ich oceny w sposób dowolny, skutkujący niezasadnym uznaniem, iż doszło do uchybienia terminowi do do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, podczas gdy termn ten zaczął swój bieg w późniejszym czasie. Skarżący wniósł na podstawie art. 185 p.p.s.a. o uwzględnienie skargi kasacyjnej, uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości wraz z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, na postawie art 203 p.p.s.a. o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Przed przystąpieniem do odniesienia się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej przypomnieć należy istotę zaistniałego sporu. Starosta Powiatu S. (Starosta) decyzją z [...] sierpnia 2018 r. orzekł o zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy kategorii B,C, B+E, C+E na okres trzech miesięcy od 18 czerwca 2018 r. do 18 września 2018 r. Skarżący pismem z [...] października 2018 r. złożył odwołanie od decyzji Starosty wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Postanowieniem z [...] lutego 2019 r. Kolegium odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia Kolegium było ustalenie, że Skarżący powziął wiadomość o wydaniu decyzji 19 września 2018 r., zaś odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożone zostało 11 października 2018 r., a więc nie została spełniona przesłanka wniesienia wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Stanowisko to podzielił Sąd pierwszej instancji. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Istota zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej sprowadza się do stwierdzenia, że Sąd pierwszej instancji postąpił wadliwie podzielając ustalenia faktyczne co do daty, w jakiej ustała przeszkoda do wniesienia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2018 r. Skarżący zarówno na etapie postępowania administracyjnego jak i sądowego wywodzi, że datą, w której ustała przeszkoda do wniesienia odwołania była data zapoznania się przez jego pełnomocnika z aktami sprawy. Kolegium jak i Sąd pierwszej instancji uznali natomiast, że datą tą była data powzięcia przez Skarżącego informacji o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji przedłużeniu okresu zatrzymania prawa jazdy na kolejne trzy miesiące. Odnosząc się do tego zarzutu zwrócić należy uwagę na sekwencję wydarzeń w sprawie. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zawiadomienia Komendanta Powiatowego Policji w S., [...] czerwca 2018 r. Skarżący kierował samochodem osobowym dopuszczając się przekroczenia prędkości o 53 km/h. W dniu [...] sierpnia 2018 r. wydana została w stosunku do Skarżącego decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy na okres trzech miesięcy od [...] czerwca 2018 r. do [...] września 2018 r. Skarżący [...] września 2018 r. a więc pierwszego dnia po upływie owych trzech miesięcy stawił się w Starostwie Powiatowym gdzie doręczono mu zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie przedłużenia okresu zatrzymania prawa jazdy do 6 miesięcy. Skarżący stawił się w Starostwie Powiatowym pierwszego dnia po upływie okresu, na jaki zatrzymano mu prawo jazdy w związku z przekroczeniem o więcej niż 50 km prędkości w obszarze zabudowanym a więc w terminie wynikającym z art. 102 ust. 1 pkt 4 w związku z ust 1c ustawy o kierujących pojazdami. Oznacza to, że musiał zadawać sobie sprawę z brzmienia przepisów regulujących kwestie związane z zatrzymywaniem prawa jazdy w związku z przekroczeniem prędkości o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym. Za niewiarygodne uznać zatem należało podnoszone w skardze kasacyjnej argumenty dotyczące braku jakiejkolwiek wiedzy Skarżącego co do przepisów prawa regulujących kwestie związane z zatrzymaniem prawa jazdy, a co za tym idzie, braku jego wiedzy o możliwości wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w razie przekroczenia prędkości o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym. Jak wynika z akt sprawy, decyzja o zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy została mu doręczona w trybie art. 44 k.p.a. z dniem 30 sierpnia 2018 r. Skarżący stawił się po odbiór prawa jazdy 19 września 2018 r., a więc po upływie terminu wynikającego z decyzji i w tym dniu otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie dalszego przedłużenia okresu zatrzymania prawa jazdy. W tych okolicznościach faktycznych uznać należy, że 19 września 2018 r., Skarżący miał pełną możliwość zapoznania się z treścią decyzji z [...] sierpnia 2018 r. Co za tym idzie, od tego dnia liczyć należy bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji. Skoro wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania złożony został 11 października 2018 r. Sąd nie naruszył przywołanych w punktach 2 i 3 petitum skargi kasacyjnej przepisów postępowania podzielając stanowisko Kolegium, że wniosek ten złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 58 § 2 k.p.a. Skarżący w punkcie 1 petitum skargi kasacyjnej zarzucił Sądowi naruszenie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 58 k.p.a., precyzując w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że zarzut ten dotyczy art. 58 § 1 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis ten dotyczy jednak etapu rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu, o ile oczywiście wniosek wniesiony został w terminie wskazanym w art. 58 § 2 k.p.a. Skoro w realiach niniejszej sprawy wniosek wniesiony został z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., organy nie były uprawnione do badania, czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez Skarżącego. Podkreślić należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2, a więc wniosku o przywrócenie terminu, jest niedopuszczalne. Zatem również zarzut objęty punktem 3 petitum skargi kasacyjnej uznać należało za niezasadny. Skarżący kasacyjnie w piśmie z 19 października 2019 r., wniósł o dopuszczenie dowodu z orzeczenia Sądu Rejonowego w S. z [...] października 2019 r. uniewinniającego Skarżącego z zarzutu kierowania pojazdem mechanicznym w dniu [...] września 2018 r. bez posiadania uprawnień na okoliczność "zasadności skargi" a tym co do faktu, że "w dacie pokwitowania odbioru dokumentu prawo jazdy w dniu [...] września 2018 r. ze Starostwa miał jakąkolwiek świadomość wszczęcia procesowania w zakresie zatrzymania prawo jazdy na kolejne 6 miesięcy". Sąd kasacyjny nie uwzględnił tego powyższego wniosku dowodowego. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z wyroku z [...] października 2019 r. wynika jedynie, że Skarżący uniewinniony został od zarzutu kierowania [...]września 2018 r. pojazdem mechanicznym bez posiadania uprawnień. Dokument ten nie dotyczy zatem w żaden sposób daty, w jakiej ustała przeszkoda do wniesienia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2018 r. W konsekwencji nie jest przydatny do wyjaśnienia wątpliwości w sprawie. Mając na uwadze powyższe wywody Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. Uzasadnienie zostało sporządzone stosownie do wymogów określonych w art. 193 zdanie 2 p.p.s.a zgodnie z którym uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz, 1842 ze zm.).