II SA/Op 587/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na czynność Zarządu Powiatu Nyskiego w przedmiocie dotacji na ucznia szkoły niepublicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych 00/100). UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził bezskuteczność zaskarżonej przez A Sp. w [...] czynności Zarządu Powiatu Nyskiego z dnia 16 kwietnia 2014 r., informującej o ustaleniu wysokości dotacji na poziomie 50% średniej kwoty wydatków bieżących, przypadających na jednego ucznia w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, funkcjonujących na terenie powiatu nyskiego, tj. dla szkół policealnych dla młodzieży kształcących się w zawodach medycznych, w wysokości 3.718 zł, co stanowi 50% wydatków bieżących ponoszonych w Szkole B Nr [...] (kształcącej w zawodzie technik farmaceuta), funkcjonującej w Zespole Szkół C w [...]. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 5 grudnia 2014 r. Następnie, pismem z dnia 21 października 2014 r. A Spółka z o.o. w [...], reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na czynność Zarządu Powiatu w Nysie w zakresie obliczenia, na rok kalendarzowy 2014, dotacji w wysokości 2.242 zł na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej, kształcącej w zawodach medycznych. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej czynności i zobowiązania organu do usunięcia naruszenia przez obliczenie spornej dotacji zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty (zwanej: "u.s.o."), oraz przedstawienia sposobu jej wyliczenia. Ponadto wniosła o zwrot kosztów postępowania według norm przewidzianych prawem. Zaskarżonej czynności zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a to art. 90 ust. 3 oraz ust. 3c u.s.o. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co polegało na obliczeniu dotacji w wysokości niezgodnej z przepisami prawa. W uzasadnieniu skargi Spółka odnotowała, że podejmowane na podstawie ww. przepisu czynności mające na celu ustalenie wysokości dotacji dla szkoły niepublicznej oraz przekazanie ustalonej kwoty dotacji uznaje się za czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegające kontroli sądów administracyjnych. Podała również, że wezwała Zarząd Powiatu do usunięcia naruszenia prawa, który to organ nie uwzględnił wezwania. W konsekwencji, Spółka zaskarżyła czynność Zarządu Powiatu w Nysie dotyczącą ustalenia na rok kalendarzowy 2014, wysokości dotacji w wysokości 2.242 zł na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych wskazując, że organ nie wykazał okoliczności uzasadniających przyjęcie takiej stawki. W ocenie Spółki, naruszono art. 90 ust. 3 oraz ust. 3c u.s.o., ponieważ prowadzona przez nią szkoła kształci, w odróżnieniu od wskazanej przez organ szkoły policealnej, w zakresie kilku zawodów medycznych, a nie jednego, stąd nie można przyjąć, że są to szkoły tego samego typu i rodzaju. W ramach danego typu szkół występują rodzaje szkół, które wyróżniają się odmiennymi, charakterystycznymi cechami, odrębną organizacją kształcenia lub inną formą kształcenia, co nie pozostaje bez wpływu na poziom kosztów prowadzenia tych szkół i stanowi o ich różnych rodzajach. Inaczej kształtują się też wydatki ponoszone w szkole funkcjonującej w ramach Zespołu, a inaczej (na znacznie wyższym poziomie) w przypadku jednostki samodzielnej, jak w przypadku szkoły prowadzonej przez Spółkę. Dokonania porównania w przedstawionym zakresie organ zaniechał. Ponadto sposób, w jaki przedstawiono wyliczenie bieżących wydatków pozbawiony jest konkretów, a więc jest niezrozumiały. Tytułem przykładu, Spółka wskazała na kilka aspektów mających wpływ na wysokość wydatków, które wynikają ze specyfiki szkół medycznych oraz szkół prowadzonych samodzielnie. Powyższe uzasadnia, w ocenie Spółki, domaganie się podania kwoty dotacji w ujęciu na jednego ucznia oraz globalnie, a także wykazania podstaw tego wyliczenia. Ponadto, Spółka podniosła, że organ powinien był udzielając informację nie tylko wskazać wysokość dotacji. Lecz również wykazać okoliczności uzasadniające przyjęcie takiej, a nie innej podstawy do ustalenia. Powyższy wymóg nie został jednak spełniony, albowiem z otrzymanej informacji nie wynika, co zdecydowało o przyjęciu do ustalenia dla prowadzonej przez skarżącą szkoły wydatków ponoszonych w powiecie namysłowskim, tzn. dlaczego w ocenie organu powiat namysłowski spełnia kryteria pojęcia "najbliższy powiat", zwłaszcza mając na uwadze, że to nie jest jedyny powiat gdzie prowadzone są szkoły policealne dla dorosłych kształcące w zawodach medycznych. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu w Nysie wniósł o umorzenie postępowania. Organ wyjaśnił, że w dniu 6 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na skutek skargi wniesionej przez ten sam podmiot, czyli A Spółka z o.o. w [...] na czynność Zarządu Powiatu w Nysie w zakresie obliczania, na rok kalendarzowy 2014, wysokości dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla młodzieży o uprawnieniach szkoły publicznej kształcącej w zawodach medycznych, stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności (sygn. akt II SA/Op 403/14). Zgodnie z zaleceniami Sądu zawartymi w ww. wyroku, Zarząd Powiatu Nyskiego pismem z dnia 18 listopada 2014 r. ponownie poinformował skarżącą o wysokości przyznanej dotacji, podał jakie konkretne przesłanki przesądziły o określonej wysokości dotacji oraz wskazał dokładny sposób jej wyliczenia. W ocenie organu, skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy tej samej czynności Zarządu Powiatu w Nysie, tylko w odniesieniu do innej, policealnej szkoły dla dorosłych, prowadzonej przez A Sp. z o.o. w [...]. Organ stosując się do zaleceń Sądu w sprawie II SA/Op 403/14, poinformował skarżącą o wysokości przyznanej dotacji wskazując sposób jej wyliczenia, w tym dane o bieżących wydatkach ponoszonych w szkole publicznej tego samego typu i rodzaju oraz wskazał okoliczności uzasadniające uznanie danej szkoły za szkołę tego samego typu i rodzaju co dotowana szkoła niepubliczna. Przekazał skarżącej pismem z dnia 18 listopada 2014 r., uzupełnienie wyszczególnionych wyżej wskazanych informacji dotyczących ustalenia wysokości dotacji dla prowadzonego przez Spółkę D w [...]. Stąd, niniejsza skarga stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z przywołanym art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. W ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi zatem wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn.akt II SAB/Go 6/13 – www.nsa.orzeczenia.pl). Jak słusznie zauważył organ, wyrokiem z dnia 6 października 2014 r., w sprawie o sygn.akt II SA/Op 403/14, Sąd na skutek skargi wniesionej przez ten sam podmiot, czyli A Spółka z o.o. w [...] na czynność Zarządu Powiatu w Nysie w zakresie obliczania, na rok kalendarzowy 2014, wysokości dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla młodzieży o uprawnieniach szkoły publicznej kształcącej w zawodach medycznych, stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności (sygn. akt II SA/Op 403/14). Przywołane orzeczenie jest prawomocne. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż pomiędzy przywołaną sprawą – zakończoną wyrokiem z dnia 6 października 2014 r., i aktualnie analizowaną zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak i tożsamość przedmiotowa. Oznacza to, iż bezsprzecznie sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Zarówno w sprawie o sygn. akt II SA/Op 403/14, jak niniejszej o sygn. akt II SA/Op 587/14 podmiotem skarżącym jest A Sp. z o.o. w [...]. Ponadto, przedmiotem skargi w obydwu sprawach jest tożsama czynność Zarządu Powiatu w Nysie dokonana na zasadzie art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), zgodnie z którym, dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Należy przyznać rację organowi, że niniejsza skarga na czynność Zarządu Powiatu w Nysie w zakresie ustalenia na rok kalendarzowy 2014 wysokości dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej kształcącej w zawodach medycznych dotyczy tej samej czynności Zarządu Powiatu w Nysie, co w sprawie II SA/Op 403/14, tylko w odniesieniu do innej policealnej szkoły dla dorosłych, prowadzonej przez A Sp. z o.o. w [...]. Uwzględniając bowiem zalecenia Sądu w sprawie II SA/Op 403/14, zobowiązujące do zawarcia w informacji o wysokości przyznanej dotacji, w tym dane na temat bieżących wydatków ponoszonych w szkole publicznej tego samego typu i rodzaju oraz wskazanie okoliczności uzasadniających uznanie danej szkoły za szkołę tego samego typu i rodzaju co dotowana szkoła niepubliczna, Zarząd Powiatu w Nysie pismem z dnia 18 listopada 2014 r. przekazał skarżącej uzupełnienie wyszczególnionych powyżej informacji dotyczących ustalenia wysokości dotacji dla prowadzonego przez skarżącą, D w [...]. Tym samym uznać należało, że zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Zarządu Powiatu stanowi jedynie rozszerzenie i uzupełnienie informacji udzielonych w zaskarżonej w sprawie II SA/Op 403/14 czynności i odnosi się do wszystkich szkół policealnych. Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., postanowił odrzucić skargę, co orzekł jak w sentencji.